Muhtemelen Beni Hassan mezarlığından gelen 131 kedi kafatasının yarısından fazlasında hastalık veya yaralanma izleri belirlendi. Radyokarbon tarihlemesi ve kemik analizleri, araştırmacılara göre mumyalanmak üzere tutulan kedilerin yaşam koşullarını anlamaya yardımcı oluyor.

Çanak çömleklerin, çift ağızlı taş baltaların ve toplu mezarların karşılaştırılması, Avrupa’nın farklı bölgeleri arasında ortak gelenekler bulunduğunu gösterdi. Araştırmacılara göre Ren Nehri, düşünüldüğü gibi keskin bir kültürel sınır oluşturmuyordu.

Schaalby yakınlarında bulunan toprak bloğunun tomografi ve restorasyon çalışmaları, başlangıçta sanıldığı gibi üç değil, beş bronz kap içerdiğini gösterdi. MS 3–5. yüzyıllara tarihlenen kazan, kâse ve süzgeçler, Baltık bölgesinde nadir görülen bir buluntu topluluğu oluşturuyor.

Grønhaug’daki Viking gemi mezarının altında, çevresi büyük taşlarla sınırlandırılmış bir taş yığını ortaya çıkarıldı. Araştırmacılara göre yapı Tunç Çağı’ndan kalma bir mezar anıtı olabilir; kesin tarihleme, alanın ne kadar arayla yeniden kullanıldığını gösterecek.

Chalcatzingo yakınındaki bir mağarada bilinen resimlerin yeniden incelenmesi, MS 4–6. yüzyıllara ait yer adı ve savaşçılıkla ilişkili işaretleri belirledi. Araştırmacılara göre bunlar, Teotihuacan dışındaki bu kutsal alanda ölen savaşçıları anma törenleri yapıldığına işaret ediyor.

Klipdrift kaya sığınağındaki aşıboyası bakımından zengin bir tabakada eland antilobuna ait proteinler saptandı. Araştırmacılara göre bulgu, boya hazırlama veya deri işleme gibi faaliyetlerin geride görünür kalıntı bırakmayan ayrıntılarını araştırmayı sağlayabilir; tabakanın işlevi henüz kesinleşmedi.

Trafalgar nekropolündeki iki büyük taş mezardan 16 kişinin radyokarbon tarihleri, mezarların yaklaşık MÖ 1875–1625 arasında kullanıldığını gösterdi. Bulgular, İber Yarımadası’nın bazı kesimlerinde toplu gömü geleneğinin düşünülenden daha geç sürdüğünü ortaya koyuyor; araştırmacılara göre mezarlar bu dönemde inşa edilmiş de olabilir.

Manastır mezarlıklarından 27 kişinin kalıntılarını yeniden inceleyen araştırmacılar, altısının radyokarbon tarihlerinin gömü bağlamlarıyla uyuşmadığını belirledi. Araştırmacılara göre tatlı su balıklarıyla alınan eski karbon, kemikleri yüzlerce yıl daha yaşlı göstererek geçmişe ilişkin kronolojileri yanıltabiliyor.