محاصره ناگیکانیژا در 1601؛ حسن پاشا چگونه محاصره را شکست؟
تریاکی حسن پاشا (Tiryaki Hasan Paşa) زمانی محاصره ناگیکانیژا را شکست که بدتر شدن هوا ارتش هابسبورگ را زیر فشار گذاشته بود. او از دژ به نیروهای محاصرهکننده حمله کرد. پس از این حمله، آشفتگی در اردوگاه دشمن گسترش یافت. نیروهای آرشیدوک فردیناند (Arşidük Ferdinand) در نوامبر 1601 با تلفات سنگین عقب نشستند. دفاع از دژ با پیروزی عثمانی پایان یافت.
این نبرد بخشی از جنگ عثمانی و هابسبورگ در سالهای 1593–1606 بود. نبرد در دوران سلطنت سلطان محمد سوم (III. Mehmed) رخ داد. این رویداد در ترکی «دفاع از کانیژه» (Kanije Savunması) نام دارد و دفاعی طولانی از دژ را با یک ضدحمله پیوند میدهد. حرکت پایانی اهمیت دارد: نیروهای حسن پاشا از موضع دفاعی خود بیرون آمدند و به ارتش مستقر در بیرون دژ ضربه زدند.
اگر شما این ماجرا را با داستان توپهای پنهان و نامههای جعلی میشناسید، بخش دیگری را هم باید با دقت دنبال کنید. حسن پاشا پیش از محاصره درخواست نیروی کمکی کرده بود. کمک مورد انتظار نرسید. او سرانجام زمانی از دژ حمله کرد که شرایط جوی، مشکلات ارتش فردیناند را افزایش داده بود. این رویدادها پیروزی را توضیح میدهند، بیآنکه تمام توضیح بر دوش نیرنگهای محل اختلاف گذاشته شود.
محاصره ناگیکانیژا؛ کانیژه کجا بود؟
کانیژه (Kanije) نام عثمانی شهری است که امروز ناگیکانیژا نام دارد. این شهر در استان زالا (Zala)، در جنوب غربی مجارستان قرار دارد. اگر شما در نوشتههای تاریخی ترکی به کانیژه و در متون انگلیسی به ناگیکانیژا برمیخورید، با دو نام برای یک مکان روبهرو هستید.
دژ تنها در 1600 به دست عثمانی افتاده بود. لشکرکشی داماد ابراهیم پاشا (Damad İbrahim Paşa) به تسلیم آن انجامید. فردیناند در 1601 آن را محاصره کرد. بنابراین، عثمانیها از دژی دفاع میکردند که سال پیش تصرف کرده بودند.
حسن پاشا پیشتر هم در تصمیمهای مربوط به لشکرکشی نقش داشت. او در شورای جنگ 22 اوت 1600 استدلال کرد که برای تأمین امنیت بودین (Budin)، ابتدا باید بوبوفچا (Bobofça) تصرف شود. پس او پیش از آنکه بهعنوان مدافع کانیژه شناخته شود، در برنامهریزی پیش از تصرف آن حضور داشت.
فرماندهان دو ارتش چه کسانی بودند و چند نیرو داشتند؟
تریاکی حسن پاشا فرمانده دفاع عثمانی بود. آرشیدوک فردیناند نیروهای محاصرهکننده هابسبورگ را رهبری میکرد. بنا بر زندگینامه حسن پاشا در دانشنامه اسلام بنیاد دیانت ترکیه، شمار مدافعان 9,000 نفر بود. این عدد، مبنایی مشخص و مستند به یک منبع برای بحث درباره توان پادگان فراهم میکند.
شمار نیروهای مهاجم محل اختلاف است. جعبه اطلاعات مقاله ویکیپدیای ترکی شمار محاصرهکنندگان را 90,000–100,000 نفر ذکر میکند. پانویسی در همان صفحه، به نقل از پاس (Paas)، عدد 35,000 را میآورد. فاصله این برآوردها بسیار زیاد است. بنابراین، شما باید با ادعاهایی که نسبت دقیق شمار نیروهای دو طرف را بیان میکنند، با احتیاط برخورد کنید.
تاریخها نیز اندکی متفاوتاند. ویکیپدیای انگلیسی زمان محاصره را 9 سپتامبر تا 18 نوامبر 1601 ثبت کرده است. مدخل کانیژه در دانشنامه اسلام بنیاد دیانت ترکیه، بازه 10 سپتامبر تا 17 نوامبر را میآورد. زندگینامه حسن پاشا در همان دانشنامه، آغاز محاصره را 9 سپتامبر و عقبنشینی را 18 نوامبر ذکر میکند. با وجود این اختلاف روزها، همه منابع عملیات را در همان پاییز جای میدهند.
چرا نرسیدن نیروی کمکی اهمیت داشت؟
حسن پاشا پیش از محاصره، کدخدای خود، اسکندر بیگ (İskender Bey)، را به بلگراد (Belgrad) فرستاد. مأموریت او درخواست نیروی بیشتر برای کانیژه بود. این درخواست نشان میدهد که جلب پشتیبانی بخشی از تدارک دفاع از دژ بود.
کمک مورد انتظار در طول محاصره نرسید و دفاع روزبهروز دشوارتر شد. در کانیژه، تأخیر در پشتیبانی به همان نیروهایی مربوط بود که حسن پاشا پیش از حمله درخواست کرده بود.
نرسیدن کمک، زمینه ضدحمله بعدی را روشن میکند. حسن پاشا با نیروهایی که در اختیار داشت دفاع میکرد و همچنان از پشتیبانی مورد انتظار خبری نبود. فرصت نهایی زمانی پدید آمد که بدتر شدن هوا، محاصرهکنندگان بیرون دژ را زیر فشار گذاشت.
حمله از دژ چگونه دفاع را به پیروزی تبدیل کرد؟
حسن پاشا دید که بدتر شدن هوا شرایط ارتش هابسبورگ را دشوارتر کرده است. سپس فرمان حمله از کانیژه را صادر کرد. حمله از دژ، یورشی است که از درون یک موضع دفاعی آغاز میشود. در این مورد، نیروهای عثمانی از دژ بیرون آمدند و به سپاه محاصرهکننده حمله کردند.
پس از حمله، اردوگاه هابسبورگ دچار آشفتگی شد. محاصرهکنندگان با تلفات سنگین عقب نشستند. این توالی برای فهم نتیجه اساسی است: بدتر شدن شرایط، حمله عثمانی از دژ، برهم خوردن اردوگاه و عقبنشینی. حسن پاشا از فشاری که پیشاپیش بر ارتش فردیناند وارد شده بود، برای آغاز ضدحمله استفاده کرد.
عقبنشینی در نوامبر 1601 به تلاش برای تصرف کانیژه پایان داد. بسته به روایت، روز پایانی 17 یا 18 نوامبر بوده است. اختلاف بر سر این روز، نتیجه ثبتشده را تغییر نمیدهد. مدافعان عثمانی دژ را حفظ کردند.
آیا توپهای پنهان و نامه جعلی فردیناند را فریب دادند؟
یک داستان مشهور میگوید حسن پاشا در آغاز دستور داد توپهایش شلیک نکنند. طبق روایت ویکیپدیای ترکی، این کار فردیناند را به این باور رساند که دژ توپخانه ندارد. این، روایتی نقلشده درباره فریب دشمن است و باید با همین وصف ارائه شود.
داستان دیگری در اثر بینام «غزوات تریاکی حسن پاشا» (Gazavât-ı Tiryâkî Hasan Paşa) آمده است. این اثر از نامهای جعلی سخن میگوید که اعلام میکرد نیروی کمکی و مهمات فراوان به دژ رسیده است. بنا بر این روایت، نامه را جایی گذاشتند که دشمن آن را پیدا کند. پیام آن مستقیماً به توان کانیژه برای ادامه مقاومت مربوط میشد.
عثمان اونلو (Osman Ünlü) در مقایسه منابع تاریخی و ادبی در 2016، اعتبار این نیرنگهای مشهور را به چالش میکشد. او یادآور میشود که این داستانها در گزارشهای پچوی (Peçevî)، توپچولار کاتبی (Topçular Kâtibi) و جعفر عیانی (Cafer Iyânî) وجود ندارند. به استدلال او، ممکن است این روایتها ساختهوپرداخته ادبی باشند. آنها همچنان بخشی از سنت روایت محاصرهاند، اما جایگاهشان با حمله از دژ و عقبنشینی مستند تفاوت دارد.
اونلو همچنین مسیر ورود روایت بینام لشکرکشی کانیژه به «فذلکه» (Fezleke) کاتب چلبی (Kâtip Çelebi) را دنبال میکند. این روایت از آنجا به نعیمه (Naîmâ) و سپس به آثار عامهپسند بعدی راه یافت. این زنجیره توضیح میدهد که چگونه برخی ماجراها مشهور شدند. تکرار در آثار متأخر میتواند بازتاب انتقال یک داستان از متنی به متن دیگر باشد.
خط زمانی
- 22 اوت 1600: حسن پاشا در شورای جنگ پیشنهاد کرد برای تأمین امنیت بودین، ابتدا بوبوفچا تصرف شود.
- 1600: کانیژه در جریان لشکرکشی داماد ابراهیم پاشا تسلیم عثمانی شد.
- سپتامبر 1601: نیروهای فردیناند محاصره را آغاز کردند. روایتها روز آغاز را 9 یا 10 سپتامبر ذکر میکنند.
- در طول محاصره: بدتر شدن هوا محاصرهکنندگان را به زحمت انداخت و حسن پاشا فرمان حمله از دژ را صادر کرد.
- 17–18 نوامبر 1601: ارتش هابسبورگ محاصره را پایان داد و عقب نشست. روز دقیق پایان در منابع متفاوت است.
- پس از دفاع: دیوارهای آسیبدیده با ضخامت بیشتر بازسازی شدند و ساختمان تازهای برای مهمات ساخته شد.
- 1702: دژ در دوران حکومت هابسبورگ تخریب شد.
جزئیاتی که در راهنماهای گردشگری پیدا نمیکنید
تریاکی حسن پاشا نخستین والی عثمانی کانیژه نبود. این منصب در آغاز به آرناوود حسن پاشا (Arnavut Hasan Paşa)، معروف به آلاجاآیللی (Alaca-illi) یا آلاجائتلی (Alacaetli)، تعلق داشت. تفکیک این دو نفر مانع از آن میشود که تمام تاریخ آغازین اداره عثمانی در کانیژه به نام مدافع مشهور آن نوشته شود.
تسلیم دژ در 1600 برای فرمانده طرف مقابل نیز پیامد داشت. گئورگ پارادایزر (Georg Paradeiser)، فرمانده اتریشی که دژ را واگذار کرد، به دلیل همین تصمیم از سوی نیروهای خودی به مرگ محکوم شد. سرنوشت او به تصرف دژ پیش از دفاع حسن پاشا مربوط است.
حسن پاشا پس از پیروزی، سه خلعت، یک شمشیر و سه اسب دریافت کرد. او همچنین بر کارهای عمرانی کانیژه نظارت داشت. دیوارهای آسیبدیده ضخیمتر از قبل بازسازی شدند و ساختمان تازهای برای مهمات بنا شد. پیامد پیروزی، هم تقدیر از فرمانده بود و هم ترمیم دژ.
دژ بعدها در 1702 به فرمان فرمانروای هابسبورگ تخریب شد. سنگهای آن در طول قرن هجدهم در ساختمانهای دیگر به کار رفت. اگر شما محاصره را با ناگیکانیژای امروزی پیوند میدهید، این ویرانی متأخر نیز در کنار پیروزی 1601 بخشی از تاریخ آن مکان است.
بررسی دفاع از کانیژه از خلال روایتها
کتاب «نبردهای تریاکی حسن پاشا و دفاع از کانیژه» (Tiryaki Hasan Paşa’nın Gazaları ve Kanije Savunması)، اثر وحید چابوک (Vahit Çabuk)، در 1978 در استانبول منتشر شد. این کتاب اثر جعفر عیانی و نوشته بینام «تاریخ تیر حسن پاشا» (Târîh-i Tîr Hasan Paşa) را گرد آورد. بنابراین، این مجلد روایتهایی جداگانه را در یک اثر منتشرشده کنار هم قرار میدهد.
کتاب «دفاع از کانیژه و تریاکی حسن پاشا» (Kanije Savunması ve Tiryaki Hasan Paşa)، اثر ح. ضیا ارسور (H. Ziya Ersever)، در 1986 از سوی وزارت فرهنگ و گردشگری منتشر شد. مقاله 2016 اونلو منابع تاریخی و ادبی این دفاع را مقایسه میکند. متن کامل آن در درگیپارک (DergiPark) در دسترس است؛ از جمله بحث درباره چگونگی ورود داستانهای مشهور فریب دشمن به روایتهای بعدی.
پرسشهای متداول
چه کسی در محاصره ناگیکانیژا در 1601 پیروز شد؟
مدافعان عثمانی به فرماندهی تریاکی حسن پاشا پیروز شدند. پس از حمله آنان از دژ، آشفتگی در اردوگاه هابسبورگ گسترش یافت. ارتش فردیناند با تلفات سنگین عقب نشست.
محاصره چه زمانی رخ داد؟
محاصره از سپتامبر تا نوامبر 1601 ادامه داشت. منابع مورد استناد، آغاز آن را 9 یا 10 سپتامبر و پایانش را 17 یا 18 نوامبر ذکر میکنند.
آیا حسن پاشا از نامه جعلی استفاده کرد؟
یک روایت بینام از لشکرکشی چنین نامهای را توصیف میکند. بنا بر آن روایت، نامه از رسیدن نیروی کمکی و مهمات فراوان خبر میداد. عثمان اونلو داستانهای مشهور فریب دشمن را احتمالاً ساختهوپرداخته ادبی میداند، زیرا در چند گزارش دیگر نیامدهاند.
کانیژه کجاست و آیا دژ آن هنوز پابرجاست؟
کانیژه همان ناگیکانیژا در استان زالا در جنوب غربی مجارستان است. دژ در 1702 تخریب شد. سنگهای آن در طول قرن هجدهم دوباره به کار رفت.
منابع
- دانشنامه اسلام بنیاد دیانت ترکیه — Tiryâkî Hasan Paşa islamansiklopedisi.org.tr
- دانشنامه اسلام بنیاد دیانت ترکیه — Kanije islamansiklopedisi.org.tr
- دانشنامه اسلام بنیاد دیانت ترکیه — Mehmed III islamansiklopedisi.org.tr
- ویکیپدیای انگلیسی — محاصره Kanizsa (1601)) en.wikipedia.org
- ویکیپدیای انگلیسی — Nagykanizsa en.wikipedia.org
- ویکیپدیای ترکی — دفاع از Kanije tr.wikipedia.org
- Osman Ünlü — دفاع از Kanije در منابع تاریخی و ادبی دوره آغازین dergipark.org.tr
- گوگل بوکس — H. Ziya Ersever، دفاع از Kanije و Tiryaki Hasan Paşa books.google.com
FAQ
چه کسی در محاصره ناگیکانیژا در 1601 پیروز شد؟
مدافعان عثمانی به فرماندهی تریاکی حسن پاشا پیروز شدند. حمله آنان از دژ به برهم خوردن اردوگاه هابسبورگ کمک کرد و نیروهای آرشیدوک فردیناند با تلفات سنگین عقب نشستند.
محاصره چه زمانی رخ داد؟
محاصره از سپتامبر تا نوامبر 1601 ادامه داشت. روایتها آغاز آن را 9 یا 10 سپتامبر و پایانش را 17 یا 18 نوامبر ذکر میکنند.
آیا حسن پاشا از نامه جعلی استفاده کرد؟
یک روایت بینام از لشکرکشی، نامهای جعلی را توصیف میکند که از رسیدن نیروی کمکی و مهمات فراوان خبر میداد. عثمان اونلو معتقد است روایتهای مشهور فریب دشمن ممکن است ساختهوپرداخته ادبی باشند، زیرا در گزارشهای پچوی، توپچولار کاتبی و جعفر عیانی نیامدهاند.
کانیژه کجاست و آیا دژ آن هنوز پابرجاست؟
کانیژه همان ناگیکانیژا در استان زالا در جنوب غربی مجارستان است. دژ به فرمان فرمانروای هابسبورگ در 1702 تخریب شد و سنگهای آن در طول قرن هجدهم در ساختمانهای دیگر به کار رفت.
Image: Siege of Canischa (Nagykanizsa), 1601.jpg — Wilhelm Peter Zimmermann, Public domain






