کتابی را تصور کنید که میتوانید بازش کنید، ورقش بزنید و از جزئیاتش عکس بگیرید. تکتک سطرها با دست نوشته شدهاند. جوهر هم واضح است. بااینحال، هیچکس نمیتواند به شما بگوید حتی یک جملهاش چه معنایی دارد. این همان دستنوشته ووینیچ است؛ کتابی مصور با خطی ناشناخته، پر از نقاشی گیاهان و نمودارهای نجومی. امروز در مخزن امن کتابخانهای در ایالات متحده نگهداری میشود. متنش همچنان ترجمه نشده است.
دستنوشته ووینیچ چیست؟
دستنوشته ووینیچ کتابی دستنویس و مصور است که نظام نوشتاری آن هنوز شناسایی نشده است. در صفحاتش تصویر گیاهان، نقشههای ستارهای و نمودارهای دیگری دیده میشود. دانشگاه ییل، مالک کتاب، محتوای آن را بر اساس تصاویر به شش بخش تقسیم میکند: گیاهان، نجوم و طالعبینی، حمامها، ترنجهای کیهانشناختی، گیاهان دارویی و متنهایی که شاید دستور تهیه باشند.
ابعاد کتاب 225 در 160 میلیمتر است؛ تقریباً اندازه یک کتاب جلدکاغذی که ممکن است شما در قطار همراه داشته باشید. معمولاً گفته میشود حدود 240 صفحه دارد. شمار دقیق صفحات به شیوه شمارهگذاری برگهای تاشوی نامعمول آن بستگی دارد. فهرست تفصیلی ییل، با احتساب برگهای تاشو، 102 برگ پوستی و یک برگ کاغذی ثبت کرده است.
نویسنده مشخص نیست. گزارش خود ییل در 21 فوریه 2025 نیز نویسنده را فردی ناشناس معرفی میکند. کلر بوئرن (Claire Bowern)، زبانشناس ییل، میگوید بررسی دیرینهنگارانه، دستخط پنج فرد متفاوت را در نگارش متن تشخیص داده است. پس کتاب حاصل کار یک کاتب تنها نبوده است.
قدمت دستنوشته ووینیچ چقدر است؟
پوستنوشت کتاب با روش رادیوکربن تاریخگذاری شده است. مقالهای از زلینکا، زمسکال و ویندزور (Zelinka, Zmeskal, Windsor) در 2019 نتیجه را چنین خلاصه میکند: پوست حیوان به فاصله سالهای 1404 تا 1438 تعلق دارد. یک نکته را باید در نظر بگیرید. این بازه، تاریخ پوست را نشان میدهد، نه جوهر را. بنابراین تاریخ قطعی نگارش متن نیست. بااینحال، کتاب را به دورهای مشخص پیوند میدهد.
یک نظریه قدیمیتر، کتاب را به راجر بیکن (Roger Bacon) نسبت میداد. ییل این ارتباط را گمانهزنی بدون مدرک میداند.
دستنوشته ووینیچ کجا پیدا شد؟
نام کتاب از ویلفرید ووینیچ (Wilfrid Voynich)، فروشنده کتابهای کمیاب، گرفته شده است. او در 1912 آن را از یک کالج یسوعی در فراسکاتی (Frascati)، نزدیک رم (Roma)، خرید. از همین زمان بود که دستنوشته در دوران معاصر در معرض توجه عمومی قرار گرفت.
ردپای قدیمیتر آن به پراگ (Prag) میرسد. یوهانس مارکوس مارسی (Johannes Marcus Marci) در آنجا نامهای درباره کتاب نوشت که در فهرست ییل محفوظ است. نامه در پراگ و در روز 19 اوت نوشته شده، اما سال آن را میتوان 1665 یا 1666 خواند. مارسی در نامه روایتی دستدوم را هم نقل میکند: امپراتور رودلف دوم (II. Rudolf) زمانی 600 دوکات برای کتاب پرداخته بود.
دستنوشته ووینیچ الان کجاست؟
اگر میخواهید خود کتاب را از نزدیک ببینید، باید به نیوهیون (New Haven) در کنتیکت (Connecticut) بروید. دستنوشته در کتابخانه باینکی دانشگاه ییل با شماره MS 408 نگهداری میشود. عنوان آن در فهرست ییل «دستنوشته رمزی» است.
کتاب در 1969 به آنجا رسید. هانس پیتر کراوس (Hans Peter Kraus)، کتابفروش، همان سال آن را به باینکی اهدا کرد. پیش از آن، از زمان خرید ووینیچ، بیش از نیم قرن میان مالکان خصوصی دستبهدست شده بود.
تصاویر دستنوشته ووینیچ؛ چطور همه صفحات را ببینید؟
شما به بلیت هواپیما نیازی ندارید. ییل تصاویر کل دستنوشته را با وضوح بالا در مجموعههای دیجیتال خود ارائه کرده است و میتوانید فایل تصاویر را دانلود کنید. برای بیشتر مردم، این نزدیکترین راه برای دیدن اصل کتاب است و هیچ هزینهای هم ندارد.
نسخه چاپی هم وجود دارد. در 2016 کتابخانه باینکی و انتشارات دانشگاه ییل نسخهای عکسی از اصل کتاب منتشر کردند. این نسخه مقالههای پژوهشی هم دارد که دانستههای موجود را توضیح میدهند. اگر برای خرید کتاب دستنوشته ووینیچ جستوجو میکنید، این همان نسخه عکسی رسمی است.
پیدیاف دستنوشته ووینیچ؛ کدام معتبر است؟
در نتایج جستوجو، پیشنهادهای زیادی برای دانلود پیدیاف دستنوشته ووینیچ، پیدیاف کتاب ووینیچ و حتی پیدیاف رمزگشاییشده ووینیچ میبینید. درباره مورد آخر دقت کنید. هیچ رمزگشایی این متن بهطور مستقل تأیید نشده است. بنابراین فایلی با برچسب «پیدیاف رمزگشاییشده» یا «ترجمه کامل» را نمیتوان خوانشی تأییدشده دانست. همین موضوع درباره فایلهایی که با عنوان ترجمه ترکی پیدیاف تبلیغ میشوند نیز صدق میکند.
اسکن تصاویر وضعیت دیگری دارد. چون خود ییل تصاویر صفحات را منتشر میکند، پیدیافی از این تصاویر میتواند معتبر باشد. اما پیدیافی که مدعی ارائه معنای متن باشد، نمیتواند چنین اعتباری داشته باشد؛ چون هیچ معنای تأییدشدهای در دست نیست.
آیا دستنوشته ووینیچ رمزگشایی شده است؟
نه. توصیف فعلی ییل، متن را رمزگشایینشده میخواند. حتی از این هم فراتر میرود: هنوز معلوم نیست که متن اصلاً رمزی باشد. وضعیت واقعی پژوهش همین است.
چند ادعا خبرساز شدهاند. سه مورد را مرور میکنیم.
ادعای ترکیبودن متن. احمد آردیچ (Ahmet Ardıç) در 2018 استدلال کرد که متن به زبانی برگرفته از ترکی باستان نوشته شده است. او پژوهش خود را به نشریه فیلولوژی دیجیتال (Digital Philology) فرستاد. مقاله در 2019 رد شد.
ادعای نیارومیبودن متن. جرارد چشایر (Gerard Cheshire) در 2019 اعلام کرد متن را بهعنوان زبانی نیارومی خوانده است. متخصصان اسناد قرون وسطی به تفسیرهای او اعتراض کردند. دانشگاه بریستول در 16 مه 2019 اعلام کرد پس از آنکه متخصصان زبانشناسی و مطالعات قرون وسطی اعتبار پژوهش را زیر سؤال بردند، خبر تبلیغکننده آن را از وبسایت خود برداشته است.
دیدگاه زبان طبیعی. همه پژوهشها ادعای حل معما ندارند. مرور زبانشناختی بوئرن و لیندمان (Lindemann) در 2021 دو احتمال را میسنجد: اینکه کتاب یک جعل فریبکارانه قرونوسطایی باشد، یا اینکه زبانی واقعی در خود داشته باشد. آنها دلایل آماریای در حمایت از فرض زبان طبیعی ارائه میکنند. درعینحال، صریح میگویند که محتوای متن هنوز خوانده نشده است.
هوش مصنوعی و دستنوشته ووینیچ؛ آیا رایانه میتواند رمز آن را بشکند؟
هوش مصنوعی هم امتحان شده است. گرگ کندراک و بردلی هاور (Greg Kondrak, Bradley Hauer) در دانشگاه آلبرتا در 2018 تحلیلی رایانهای انجام دادند. آنها متن را با نمونههایی از 400 زبان مقایسه کردند. عبری محتملترین گزینه شناخته شد.
خود کندراک این نتیجه را فقط گام نخست در راه رسیدن به پاسخ دانست. گروه پژوهشی همچنین اذعان کرد که متخصصان نسخههای خطی قرون وسطی که کار را بررسی کرده بودند، قانع نشدهاند. پس حاصل کار هوش مصنوعی یک فرضیه بوده است، نه ترجمه.
دستنوشته ووینیچ در ردیت؛ چطور بحث را از مدرک جدا کنید؟
در انجمنهای اینترنتی، بحثهای بیپایانی درباره ووینیچ جریان دارد. اگر آنها را میخوانید، یک معیار را به خاطر بسپارید. از خودتان بپرسید آیا ادعا را کسانی بررسی کردهاند که خواندن نسخههای خطی قرون وسطی حرفه آنهاست؟ پیشنهادهای ترکی، عبری و نیارومی همگی پیش از عبور از این مرحله به اطلاع عموم رسیدند. حذف خبر از سوی خود دانشگاه بریستول نشان میدهد که یک ادعای قاطع چقدر سریع میتواند در بررسی متخصصان فروبپاشد.
خط زمانی
- 1404–1438 بازه تاریخگذاری رادیوکربن پوستنوشت. تاریخ قطعی متن نیست.
- 1665/1666 یوهانس مارکوس مارسی در 19 اوت در پراگ نامهاش را درباره کتاب مینویسد؛ سال دقیق روشن نیست.
- 1912 ویلفرید ووینیچ کتاب را از یسوعیان در فراسکاتی، نزدیک رم، میخرد.
- 1930 ووینیچ در مارس میمیرد. دستنوشته به خزانه یک بانک منتقل میشود و حدود 30 سال آنجا میماند.
- 1961 هانس پیتر کراوس آن را به بهای 24,500 دلار، بهعلاوه نیمی از عایدی هر فروش آینده، به دست میآورد.
- 1969 کراوس آن را به کتابخانه باینکی ییل اهدا میکند.
- 2016 باینکی و انتشارات دانشگاه ییل نسخه عکسی کتاب را منتشر میکنند.
- 2018 فرضیه عبری مبتنی بر هوش مصنوعی دانشگاه آلبرتا و ادعای ترکی احمد آردیچ به اطلاع عموم میرسند.
- 16 مه 2019 دانشگاه بریستول خبر خود درباره ادعای رمزگشایی را برمیدارد.
- 2021 بوئرن و لیندمان مرور زبانشناختی خود درباره ساختار متن را منتشر میکنند.
- 21 فوریه 2025 گزارش ییل، نویسنده را ناشناس و متن را ترجمهنشده معرفی میکند.
جزئیاتی که در کتابهای راهنما پیدا نمیکنید
برای ساختش یک گله کوچک لازم بود. ریموند کلمنس (Raymond Clemens)، متصدی مجموعه در ییل، تخمین میزند که برای تهیه پوستنوشت کتاب از پوست حدود 14 تا 15 گوساله استفاده شده است.
امضایی پنهان. برگ نخست، امضای کمرنگ مالکیت یاکوبوس هورچیتسکی د تپنتس (Jacobus Horcicky de Tepenec) را دارد. امضا تا 1914 کمرنگ مانده بود. در آن سال ووینیچ مادهای شیمیایی با ماهیت نامشخص روی آن به کار برد تا نمایانش کند.
سی سال در خزانه بانک. پس از مرگ ووینیچ در مارس 1930، دستنوشته حدود 30 سال در خزانه یک بانک ماند.
با قیمت 160,000 دلار خریداری پیدا نشد. کراوس در 1961 کتاب را به بهای 24,500 دلار، بهعلاوه نیمی از عایدی هر فروش آینده، به دست آورد. او قیمت کتاب را 160,000 دلار تعیین کرد. کسی آن را نخرید و او در 1969 کتاب را اهدا کرد.
نه ترنج. در برگ تاشوی بزرگ با شمارههای 85r تا 86v، فهرست ییل از نه ترنج یاد میکند که شکلهایی رشتهمانند آنها را به هم وصل کردهاند.
پرسشهای متداول
دستنوشته ووینیچ امروز کجاست؟
در کتابخانه باینکی ییل در نیوهیونِ کنتیکت، با شماره MS 408 در فهرست کتابخانه.
آیا ترجمه شده است؟
نه. ییل متن را رمزگشایینشده توصیف میکند و حتی قطعی نیست که متن رمزی باشد.
آیا میتوانم صفحات را آنلاین ببینم؟
بله. ییل تصاویر کل کتاب را با وضوح بالا ارائه کرده و امکان دانلود آنها را فراهم کرده است.
آیا ترجمه ترکی دارد؟
احمد آردیچ در 2018 خوانشی بر پایه ترکی باستان پیشنهاد کرد، اما مقالهاش در 2019 رد شد و هیچ ترجمه تأییدشدهای وجود ندارد.
چه کسی آن را نوشته است؟
مشخص نیست. بررسی دیرینهنگارانه از وجود پنج دستخط متفاوت حکایت دارد.
منابع
- کتابخانه ییل — دستنوشته رمزی باینکی (ووینیچ) beinecke.library.yale.edu
- کتابخانه ییل — مدخل فهرست دستنوشته رمزی search.library.yale.edu
- باینکی ییل — فهرست تفصیلی MS 408 و نامه مارسی pre1600ms.beinecke.library.yale.edu
- اخبار ییل — رمزگشایی یک دستنوشته اسرارآمیز (21 فوریه 2025) news.yale.edu
- اخبار ییل — تولد دوباره دستنوشته اسرارآمیز ووینیچ در قالب نسخه عکسی (2016) news.yale.edu
- دانشگاه ممفیس — روشهای نامتعارف در تحلیل دستنوشته ووینیچ (زلینکا، زمسکال، ویندزور، 2019) digitalcommons.memphis.edu
- دانشگاه آلبرتا — استفاده از هوش مصنوعی برای کشف اسرار باستانی ualberta.ca
- دانشگاه بریستول — بیانیه درباره مقاله پژوهشی ووینیچ bristol.ac.uk
- بوئرن و لیندمان — زبانشناسی دستنوشته ووینیچ (SSRN) papers.ssrn.com
- ویکیپدیای انگلیسی — دستنوشته ووینیچ en.wikipedia.org
- ویکیپدیای ترکی — دستنوشته ووینیچ tr.wikipedia.org
Image: Voynich Manuscript (32).jpg — Unknown authorUnknown author, Public domain





