تابلوی بوسه کلیمت کجاست؟
تابلوی بوسه (Öpücük)، اثر گوستاو کلیمت (Gustav Klimt)، در بلودر علیا (Yukarı Belvedere) در وین (Viyana)، پایتخت اتریش (Avusturya)، نگهداری می‌شود. نسخه اصلی متعلق به مجموعه نگارخانه اتریش در بلودر، با نام رسمی Österreichische Galerie Belvedere، است. نشانی بازدیدکنندگان Prinz-Eugen-Straße 27, 1030 Vienna است. اگر شما می‌خواهید اصل نقاشی را ببینید، این همان جایی است که باید در برنامه سفرتان بگنجانید.
این اثر مربعی به ابعاد 180 × 180 سانتی‌متر است. وقتی به دو چهره در آغوش هم نگاه می‌کنید، اندازه تابلو اهمیت پیدا می‌کند. این زوج بخش بزرگی از سطح طلایی را اشغال کرده‌اند و زیر پایشان قطعه‌ای پوشیده از گل دیده می‌شود. نقاشی با رنگ روغن روی بوم اجرا شده و ورق طلا، نقره و پلاتین به آن افزوده شده است. جلوه طلایی آن تا حدی از فلزی می‌آید که روی سطح اثر قرار گرفته است.
تابلوی بوسه چیست و چه کسی آن را کشیده است؟
بوسه اثر گوستاو کلیمت، نقاش نمادگرای اتریشی، است. عنوان اصلی آلمانی آن Der Kuss است. اما نخستین بازدیدکنندگان نمایشگاه، تابلو را با این نام ندیدند. نقاشی در نمایشگاه کونست‌شاو (Kunstschau) وین در 1908 با عنوان Liebespaar، به معنای دلدادگان، به نمایش درآمد.
تفاوت این دو عنوان به شما دو راه برای دیدن تصویر میدهد. دلدادگان توجه را به خود زوج، به‌عنوان موضوع نقاشی، جلب می‌کند. بوسه نگاه را به کاری می‌برد که انجام می‌دهند. در تصویر، مردی صورت زنی را در دست گرفته و گونه‌اش را می‌بوسد. هر دو عنوان مستقیماً با آنچه کلیمت روی بوم کشیده ارتباط دارند.
این اثر از شاهکارهای جنبش جدایی وین (Viyana Sezesyonu)، نمود وینی هنر نو یا آرت نوو (Art Nouveau)، به شمار می‌رود. همچنین آن را نقطه اوج و پایان دوره طلایی کلیمت می‌دانند. بنابراین طلای آن هم جزئی از ساختار مادی این نقاشی است و هم به دوره‌ای مشخص و نام‌گذاری‌شده از کار او تعلق دارد.
تابلوی بوسه دقیقاً چه چیزی را نشان میدهد؟
مرد صورت زن را در دست گرفته و گونه او را می‌بوسد. چشم‌های زن بسته است. یک دستش را دور گردن مرد انداخته و دست دیگرش روی دست او قرار دارد. همین حرکت‌ها باعث می‌شوند حتی در میان نقش‌های متراکم لباس‌ها نیز بتوان حالت در آغوش گرفتن را تشخیص داد.
زیر پای زوج سطحی پوشیده از گل دیده می‌شود. این سطح درست زیر پاهای برهنه زن پایان می‌یابد. پشت سر آنها، زمینه‌ای تخت و طلایی جای محیطی با جزئیات را گرفته است. تضاد روشن است: گل‌ها محدوده کوچکی را زیر پیکره‌ها مشخص می‌کنند و طلا فضای آن‌سوی این محدوده را پر می‌کند.
اگر شما پیش از بررسی نقش‌ها، مسیر دست‌های زن را دنبال کنید، خواندن تصویر آسان‌تر می‌شود. دستی که دور گردن مرد قرار گرفته و دستی که روی دست اوست، دو پیکره را از راه لمس به هم پیوند می‌دهند. می‌توانید این حالت را با حرکتی آشنا در زندگی روزمره مرتبط کنید: گذاشتن دستتان روی دست دیگری. کلیمت این تماس کوچک را در دل آغوش بزرگ‌تر نمایان کرده است.
معنای نقاشی طلایی کلیمت چیست؟
بلودر مرز بیرونی مشترک این زوج را بیانگر قدرت عشق در پیوند دادن آدمها میداند. لباسهای طلایی، آنها را درون یک مرز واحد کنار هم قرار می‌دهند. چهره‌ها، دست‌ها و نقش‌ها همچنان دو پیکره را از هم متمایز می‌کنند، اما شکلی که هر دو را در بر گرفته، از نظر بصری به هم پیوندشان میدهد.
لباس‌ها نقش‌های متضادی هم دارند. در تفسیر بلودر، نقش‌های گرد و گل‌مانند لباس زن نشانه لطافت‌اند. مستطیل‌های سیاه‌وسفید لباس مرد نشانه قدرت‌اند. این معناها به برداشت موزه از تصویر تعلق دارند. باید آنها را تفسیر دانست، نه توضیحی ثبت‌شده از خود کلیمت.
بلودر خوانش گسترده‌تری را هم ممکن میداند: این زوج شاید به‌جای افرادی مشخص، نماینده عشق در زندگی انسان باشند. در این برداشت، آغوش آنها نقش یک تمثیل را پیدا می‌کند. مرز مشترک پیکره‌ها، دست‌ها و بوسه، موضوعی را شکل می‌دهند که از هویت این دو چهره فراتر می‌رود.
چرا گوستاو کلیمت از طلا استفاده کرد؟
یکی از سرچشمه‌های مهم استفاده کلیمت از طلا، موزاییک‌های بیزانسی بود که در 1903 در راونا (Ravenna) دید. دیدن آنها بر دوره طلایی او تأثیر گذاشت. در بوسه، طلا هم در لباسهای دور پیکر زوج دیده می‌شود و هم در زمینه تخت پشت سر آنها.
اگر به هنر بیزانسی علاقه دارید، راونا پیوندی مشخص با نقاشی کلیمت در اختیارتان می‌گذارد. این ارتباط بر دیدار او از آن موزاییک‌ها استوار است. همچنین روشن می‌کند چرا سطح فلزی تابلو، در کنار آغوش دو چهره، شایسته توجه است. مواد و موضوع در تصویر نهایی با هم کار می‌کنند.
ورق طلا فقط بخشی از مواد این اثر است. کلیمت در کنار رنگ روغن روی بوم، از نقره و پلاتین هم استفاده کرد. وقتی اثر را نقاشی طلایی می‌نامیم، ظاهر غالب آن را توصیف می‌کنیم؛ اما سطح تابلو از چند ماده تشکیل شده است. قاب مربع تصویر، این پهنه فلزی را پیرامون دو پیکره‌ای نگه می‌دارد که نزدیک به هم قرار گرفته‌اند.
تابلوی بوسه چه زمانی کشیده شد؟
تاریخ‌های این نقاشی به مراحل مختلف ساخت آن مربوط‌اند. ویکی‌پدیا تاریخ آن را 1907–1908 ذکر می‌کند. پایگاه پژوهشی بنیاد کلیمت (Klimt Vakfı)، با در نظر گرفتن تکمیل اثر در 1909، آن را با تاریخ 1908/09 ثبت کرده است.
نخستین نمایش تابلو پایان فرایند کار نبود. دولت اتریش در 1908، زمانی که نقاشی هنوز ناتمام بود، آن را برای نگارخانه مدرن، یا Moderne Galerie، خرید. کلیمت اثر را در 1909 به پایان رساند. بنابراین نمایش، خرید و تکمیل آن به سه مقطع جداگانه در تاریخ نقاشی تعلق دارند.
خط زمانی
- 1901–1902: کلیمت فریز بتهوون (Beethoven Frizi) را خلق کرد. زوج در آغوش هم در این اثر، پیش‌درآمد نقشی بودند که در بوسه پرورش یافت.
- 1903: او موزاییک‌های بیزانسی را در راونا دید؛ آثاری که تأثیر مهمی بر دوره طلایی‌اش گذاشتند.
- 1908: نقاشی در کونست‌شاو وین با عنوان Liebespaar به نمایش درآمد. دولت اتریش آن را پیش از تکمیل خرید.
- 1909: کلیمت نقاشی را به پایان رساند.
- 1911: اثر در نمایشگاه بین‌المللی هنر رم (Roma) به نمایش درآمد.
جزئیاتی که در کتاب‌های راهنما پیدا نمی‌کنید
قیمت توافق‌شده برای خرید 25,000 کرون بود. دولت در 1908، پیش از آنکه کلیمت نقاشی را تمام کند، متعهد به خرید آن شد. مبلغ و زمان خرید در کنار هم، جایگاه این رویداد را در تاریخ نقاشی دقیق‌تر از این جمله ساده مشخص می‌کنند که اثر وارد یک مجموعه عمومی شد.
عکسی قدیمی از موریتس نر (Moriz Nähr) شواهدی از تغییرات پیکره‌ها را حفظ کرده است. مقایسه آن با نقاشی نهایی نشان میدهد که کلیمت بخش پایینی پاهای آنها را بلندتر کرد. او همچنین گیاهان آویخته روی پاها را بیشتر کرد. بنابراین عکس، شکل اولیه جزئیاتی را ثبت کرده که امروز بخشی از ترکیب‌بندی آشنای اثر هستند.
آغوش این زوج پیش از این بوم هم در آثار کلیمت جای داشت. زوجِ فریز بتهوون در 1901–1902 پیش‌درآمد این نقش بودند. در 1911، خودِ بوسه در رم به نمایش درآمد. این دو واقعیت، نقاشی را میان پرداختی قدیمی‌تر از آغوش و نمایشی متأخرتر در خارج از وین قرار می‌دهند.
آیا دلدادگان تابلو کلیمت و امیلی فلوگه هستند؟
یک فرضیه، این دو چهره را کلیمت و امیلی فلوگه (Emilie Flöge) میداند. بلودر با احتیاط با این شناسایی برخورد می‌کند. کلیمت هیچ توضیحی درباره هویت چهره‌ها به جا نگذاشت و شواهد زندگی‌نامه‌ای تأیید نمی‌کنند که او قصد کشیدن خودنگاره داشته است. بنابراین این فرضیه را باید از شناسایی قطعی جدا دانست.
بنیاد کلیمت به شاهدی غیرمستقیم در یک سنجاق سینه به تاریخ 30 اوت 1908 اشاره می‌کند. روی آن نقشی مشابه از یک زوج در آغوش هم و نام‌های گوستاو و امیلی دیده می‌شود. بنیاد این موضوع را دلیلی برای محتمل دانستن این شناسایی میداند. این ارتباط سرنخی به دست میدهد، اما ثابت نمی‌کند چه کسانی در نقاشی حضور دارند.
برداشت جایگزین بلودر، توجه را دوباره به خود آغوش برمی‌گرداند. اگر چهره‌ها بیانگر عشق به‌عنوان موضوعی عمومی در زندگی انسان باشند، نام آنها نقش کم‌رنگ‌تری در معنای تصویر خواهد داشت. شما می‌توانید مرز طلایی مشترک و نقش‌های متضاد را بررسی کنید، بی‌آنکه تابلو را پرتره‌ای با هویت تأییدشده بدانید.
پرسش‌های متداول
اصل تابلوی بوسه کجاست؟
در بلودر علیای وین و در مجموعه Österreichische Galerie Belvedere نگهداری می‌شود. نشانی بازدیدکنندگان Prinz-Eugen-Straße 27, 1030 Vienna است.
تابلوی بوسه چه معنایی دارد؟
بلودر مرز مشترک دو پیکره را بیانگر قدرت عشق در پیوند دادن آدمها میداند. همچنین نقش‌های گرد لباس زن را نشانه لطافت و مستطیل‌های لباس مرد را نشانه قدرت تفسیر می‌کند.
آیا در تابلوی بوسه طلای واقعی وجود دارد؟
بله. این نقاشی ترکیبی از رنگ روغن روی بوم، ورق طلا، نقره و پلاتین است. ابعاد آن 180 × 180 سانتی‌متر است.
آیا دلدادگان تابلو کلیمت و امیلی فلوگه هستند؟
این همچنان یک فرضیه است. سنجاق سینه‌ای با نام‌های گوستاو و امیلی پشتوانه‌ای غیرمستقیم فراهم می‌کند، اما بلودر می‌گوید شواهد زندگی‌نامه‌ای تأیید نمی‌کنند که کلیمت قصد کشیدن خودنگاره داشته است.
منابع
- Wikipedia — بوسه (کلیمت)) en.wikipedia.org
- Vikipedi — Öpücük (تابلو)) tr.wikipedia.org
- Belvedere — مجموعه دائمی belvedere.at
- Klimt Foundation — گوستاو کلیمت در اوج klimt-database.com
- Belvedere / Franz Smola — بوسه artsandculture.google.com
FAQ
تابلوی بوسه کلیمت کجاست؟
نسخه اصلی در مجموعه نگارخانه اتریش در بلودر، در بلودر علیای وین در اتریش، نگهداری می‌شود. نشانی بازدیدکنندگان Prinz-Eugen-Straße 27, 1030 Vienna است.
تابلوی بوسه چه معنایی دارد؟
بلودر، مرز بیرونی مشترک زوج و لباسهای طلایی آنها را بیانگر قدرت عشق در پیوند دادن آدمها میداند. این موزه همچنین احتمال میدهد که نقاشی تمثیلی کلی از عشق باشد.
آیا در تابلوی بوسه طلای واقعی به کار رفته است؟
بله. کلیمت در کنار رنگ روغن روی بوم، از ورق طلا، نقره و پلاتین استفاده کرده است.
آیا چهره‌های تابلو کلیمت و امیلی فلوگه هستند؟
این شناسایی یک فرضیه است که شواهد غیرمستقیم از آن پشتیبانی می‌کنند. بلودر می‌گوید کلیمت درباره هویت چهره‌ها توضیحی نداده است و هیچ شاهد زندگی‌نامه‌ای تأیید نمی‌کند که او قصد کشیدن خودنگاره داشته است.
Image: The Kiss – Gustav Klimt – Google Cultural Institute.jpg — Gustav Klimt, Public domain
