باستان‌شناسی و اکتشافات

بومیان استرالیا؛ 65,000 سال تاریخ و بهای استعمار بریتانیا

بومیان استرالیا به برخی از کهن‌ترین فرهنگ‌های پیوسته جهان تعلق دارند؛ کاوش‌های ماجدببه از سکونت انسان در حدود 65,000 سال پیش حکایت دارند، هرچند پژوهشگران هنوز درباره این تاریخ اختلاف دارند. استعمار بریتانیا از سال 1788 بیماری‌های همه‌گیر، کشتارها، نابودی زبان‌ها و جداسازی اجباری کودکان از خانواده‌هایشان را به همراه آورد.

تاریخ‌نگاران دربارهٔ این موضوع اختلاف نظر دارند: این مقاله واقعیت‌های مستند را از تفسیرها جدا می‌کند و منابع خود را ذکر می‌کند. اصول ما در استفاده از منابع →

9 دقیقه مطالعه24 منبعتاریخ انتشار: 4 نوامبر 2026آخرین بررسی: 4 نوامبر 2026
تیم تحریریهٔ Köküne Kadar TVاصول ما در استفاده از منابع
بومیان استرالیا؛ 65,000 سال تاریخ و بهای استعمار بریتانیا
Aboriginal rock art, Nourlangie Rock, Kakadu – panoramio.jpg

شاید شما هم این ادعا را دیده باشید که بومیان استرالیا کهن‌ترین فرهنگ زنده جهان را دارند. جمله تأثیرگذاری است، اما موضوع را کمی بیش از حد ساده می‌کند. در این مقاله می‌بینید که شواهد درباره خاستگاه، زبان‌ها و هنر آن‌ها چه می‌گویند و استعمار بریتانیا چه بهایی برایشان داشت.

بومیان استرالیا؛ این نام به چه کسانی اشاره دارد؟

«بومیان استرالیا» (Avustralya Aborjinleri) نامی کلی برای مردمان بومی سرزمین اصلی استرالیا و بسیاری از جزیره‌های آن است. بومیان جزایر تنگه تورس از نظر فرهنگی و قومی متمایزند و به همین دلیل جداگانه شمرده می‌شوند. واژه «Aboriginal» از دو واژه لاتین ab و origine آمده است. در زبان ترکی، این موضوع با عنوان‌های «Avustralya Aborjinleri» یا «Avustralya yerlileri» شناخته می‌شود.

فرهنگ بومیان استرالیا یکپارچه نیست. این مردمان در طول تاریخ حدود 500 گروه زبانی و منطقه‌ای داشته‌اند. پس تعبیر «یکی از کهن‌ترین فرهنگ‌های پیوسته جهان» دقیق‌تر از «کهن‌ترین فرهنگ زنده جهان» است.

بومیان استرالیا از کجا آمده‌اند؟

شناخته‌شده‌ترین پاسخ به ماجدببه برمی‌گردد. ماجدببه یک پناهگاه صخره‌ای از جنس ماسه‌سنگ در آرنهم‌لند، در قلمرو شمالی استرالیاست. این محوطه در سرزمین سنتی مردم میرار قرار دارد. نام پیشین آن مالاکونانجا II بود.

در سال 2017، کریس کلارکسون و همکارانش مقاله‌ای در نشریه نیچر منتشر کردند. آن‌ها استدلال کردند که انسان‌ها حدود 65,000 سال پیش در این محوطه زندگی می‌کردند. عدد «65,000 سال» از همین پژوهش آمده است.

این تاریخ محل اختلاف است. در سال 2018، جیمز اوکانل و همکارانش استدلال کردند که ابزارهای ماجدببه ممکن است پس از ساخته‌شدن، به لایه‌های قدیمی‌تر ماسه در زیر خود جابه‌جا شده باشند. آن‌ها از گاه‌شماری حدود 50,000 ساله برای سکونت انسان در ساهول حمایت کردند؛ خشکی یکپارچه‌ای که استرالیا و گینه نو را در بر می‌گرفت.

پژوهشی در سال 2025 در نشریه ساینس ادونسز شواهدی در جهت دیگر ارائه کرد. این پژوهش 2,456 ژنوم میتوکندریایی را بررسی کرد. پیشنهاد آن این بود که انسان‌ها حدود 60,000 سال پیش، از دست‌کم دو مسیر جداگانه، در ساهول مستقر شده‌اند.

پس جمع‌بندی صادقانه این است: سکونت انسان در این سرزمین بسیار کهن است. پژوهشگران هنوز بر سر زمان دقیق آغاز آن بحث دارند.

خط زمانی

  • حدود 65,000 سال پیش: آغاز حضور انسان در ماجدببه، بر پایه پیشنهاد مقاله کاوش سال 2017. بحث دانشگاهی همچنان ادامه دارد.
  • دست‌کم 6,600 سال پیش: پیشینه مستند سامانه آبزی‌پروری گوندیتجمارا در بودج بیم.
  • 26 ژانویه 1788: آرتور فیلیپ در سیدنی کوو یک سکونتگاه بریتانیایی برای محکومان برپا می‌کند.
  • آوریل 1789: همه‌گیری آبله جوامع بومی اطراف سیدنی را ویران می‌کند.
  • 1910–1970: دوره‌ای که گزارش آن‌ها را به خانه بازگردانید برای برآورد جداسازی اجباری کودکان بومی در نظر گرفته است.
  • 1962: بومیان استرالیا و جزایر تنگه تورس حق رأی در انتخابات فدرال را به دست می‌آورند.
  • 27 مه 1967: 90.77 درصد رأی‌دهندگان از تغییرات قانون اساسی درباره بومیان حمایت می‌کنند.
  • 1971: پرچم بومیان برای نخستین بار استفاده می‌شود و جنبش نقاشی پاپونیا آغاز می‌شود.
  • 1972: تعاونی هنرمندان پاپونیا تولا تأسیس می‌شود.
  • 3 ژوئن 1992: رأی مابو، حق مالکیت بومی را به رسمیت می‌شناسد.
  • 1997: گزارش آن‌ها را به خانه بازگردانید منتشر می‌شود.
  • 13 فوریه 2008: کوین راد، نخست‌وزیر، از نسل‌های ربوده‌شده عذرخواهی می‌کند.
  • 2017: تاریخ حدود 65,000 ساله ماجدببه در نیچر منتشر می‌شود.
  • 2025: بررسی 2,456 ژنوم میتوکندریایی از سکونت انسان در ساهول در حدود 60,000 سال پیش پشتیبانی می‌کند.

تاریخ بومیان استرالیا؛ بهای استعمار

در 26 ژانویه 1788، بریتانیایی‌ها به فرماندهی آرتور فیلیپ در سیدنی کوو سکونتگاهی برای محکومان برپا کردند. پس از آن بیماری از راه رسید. حدود 15 ماه پس از رسیدن ناوگان اول، در آوریل 1789، همه‌گیری آبله آغاز شد. این بیماری ضربه سختی به جوامع بومی اطراف سیدنی زد.

خشونت در پی آن آمد. پایگاه داده دانشگاه نیوکاسل درباره کشتارهای مرزهای استعماری، کشته‌شدن 10,374 نفر از بومیان استرالیا و جزایر تنگه تورس را در کشتارهای استعمارگران ثبت کرده است. این پایگاه، رقم یادشده را برآوردی حداقلی و محافظه‌کارانه می‌داند.

بومیان به‌سادگی تسلیم نشدند. کتاب هنری رینولدز با عنوان آن سوی مرز که نخستین بار در سال 1981 توسط دانشگاه جیمز کوک منتشر شد، مقاومت بومیان در برابر استقرار و تهاجم بریتانیایی‌ها را از سال 1788 به بعد بررسی می‌کند.

سپس نوبت به جداسازی کودکان رسید. گزارش آن‌ها را به خانه بازگردانید در سال 1997 برآورد کرد که بین سال‌های 1910 و 1970، از هر ده کودک بومی یک نفر تا از هر سه کودک یک نفر، به‌زور از خانواده و جامعه خود جدا شده‌اند. در 13 فوریه 2008، کوین راد، نخست‌وزیر، رسماً از مردمان بومی استرالیا و جزایر تنگه تورس عذرخواهی کرد. مخاطب ویژه او نسل‌های ربوده‌شده بودند. این عذرخواهی، جداسازی اجباری کودکان و سیاست‌های همگون‌سازی را در بر می‌گرفت.

زبان‌های بومیان استرالیا

پیش از استعمار بریتانیا، در استرالیا به بیش از 250 زبان بومی و حدود 800 گویش صحبت می‌شد. استعمار این شبکه زبانی را از هم گسست.

سومین پیمایش ملی زبان‌های بومی در سال‌های 2018–2019 نشان داد که هنوز به 123 زبان بومی صحبت می‌شود. از این تعداد، 109 زبان در معرض خطر بودند.

هنر بومیان استرالیا

هنر بومیان ریشه‌های عمیقی دارد. زمان آغاز یکی از فصل‌های معاصر آن را به‌روشنی می‌دانیم. در سال 1971، هنرمندان بومی پاپونیا شروع کردند به انتقال نقش‌های سنتی روی تخته‌های کوچک با رنگ اکریلیک. در سال 1972، آن‌ها تعاونی هنرمندان پاپونیا تولا را تأسیس کردند.

اگر شما هم در یک گالری مقابل نقاشی نقطه‌ای ایستاده باشید، این همان جنبشی است که پشت آن قرار دارد. رنگ، امروزی است. نقش‌ها از سنت می‌آیند.

پرچم بومیان استرالیا

پرچم بومیان را هارولد توماس، هنرمندی از مردم لوریتجا، طراحی کرد. این پرچم نخستین بار در سال 1971 استفاده شد. در سال 1995، به‌عنوان یکی از پرچم‌های رسمی استرالیا به رسمیت شناخته شد.

رنگ‌ها معنا دارند. سیاه نماینده مردمان بومی است. قرمز نماینده زمین است. دایره زرد در مرکز، خورشید را نشان می‌دهد.

جمعیت بومیان استرالیا و محل زندگی آن‌ها

در سرشماری 2021، تعداد 742,882 نفر گفتند که فقط بومی استرالیا هستند. 33,765 نفر دیگر خود را فقط بومی جزایر تنگه تورس معرفی کردند. 36,083 نفر نیز گفتند که هر دو تبار را دارند.

بیشتر آن‌ها در نواحی دورافتاده داخلی استرالیا زندگی نمی‌کنند. در سال 2021، حدود 85 درصد از بومیان استرالیا و جزایر تنگه تورس در شهرها و مناطق غیر دورافتاده ساکن بودند. فقط 15 درصد در مناطق دورافتاده زندگی می‌کردند.

بومیان استرالیا امروز

آمار رسمی از شکافی بزرگ حکایت دارد. در دوره 2020–2022، امید به زندگی در بدو تولد برای بومیان استرالیا و جزایر تنگه تورس، برای مردان 71.9 سال و برای زنان 75.6 سال بود. این رقم در مقایسه با استرالیایی‌های غیربومی، برای مردان 8.8 سال و برای زنان 8.1 سال کمتر بود.

تغییرات حقوقی نیز به‌کندی از راه رسیده‌اند. رأی مابو در 3 ژوئن 1992، حقوق سنتی مردم مریام بر زمین‌هایشان در تنگه تورس را به رسمیت شناخت. این رأی پذیرفت که حق مالکیت بومی در حقوق استرالیا وجود دارد. همچنین مفهوم ترا نولیوس را رد کرد؛ این ادعا که سرزمین به هیچ‌کس تعلق نداشته است.

آیا بومیان استرالیا سیاه‌پوست‌اند؟ موی بلوند چه توضیحی دارد؟

رنگ پوست ملاک تشخیص هویت نیست. دانشگاه فناوری سیدنی توضیح می‌دهد که اعضای یک خانواده بومی می‌توانند رنگ پوست متفاوتی داشته باشند. نمی‌توان هویت بومی را با رنگ پوست تعیین کرد.

موهای روشن نیز موضوع پژوهش بوده‌اند. در سال 1953، اِی. اِی. اَبی و دبلیو. آر. اِیدی پژوهشی درباره رنگ‌دانه‌ها در مجله آمریکایی انسان‌شناسی جسمانی منتشر کردند. موضوع ویژه آن، روشن‌بودن موی سر در یک جامعه بومی در مرکز استرالیا بود.

بومیان استرالیا و ضریب هوشی

شما باید در برخورد با این موضوع دقت کنید. در سال 1981، جودیت کرنز کودکان بومی 6 تا 17 ساله مناطق بیابانی را بررسی کرد. آن‌ها در برخی تکالیف حافظه دیداری‌فضایی بهتر از کودکان سفیدپوست استرالیایی عمل کردند. این نتیجه چیزی درباره ضریب هوشی کلی یک ملت یا قوم نمی‌گوید.

جزئیاتی که در کتاب‌های راهنما پیدا نمی‌کنید

  • مجموعه ابزارهای ماجدببه. یافته‌هایی که در مقاله سال 2017 به حدود 65,000 سال پیش نسبت داده شدند، شامل سنگ‌های آسیاب، اُخرای کارشده، افزودنی‌های بازتاب‌دهنده نور و سرِ تبرهایی با لبه‌های ساب‌خورده‌اند.
  • پرورش مارماهی در بودج بیم. مردم گوندیتجمارا در ویکتوریا، طی دست‌کم 6,600 سال، با سنگ آتشفشانی کانال، آب‌بند و سد ساخته‌اند. آن‌ها از این سامانه برای به‌دام‌انداختن و نگهداری مارماهی‌های باله‌کوتاه استفاده می‌کردند.
  • قواعد نقاشی در پاپونیا. پس از اعتراض جامعه به نمایش دانش فرهنگی خصوصی در نخستین نقاشی‌ها، هنرمندان سبک خود را تغییر دادند. آن‌ها شروع کردند به پنهان‌کردن اطلاعات محرمانه یا مقدس.
  • باور نادرست درباره 1967. بسیاری می‌گویند همه‌پرسی 1967 به بومیان حق رأی داد. چنین نیست. حق رأی در انتخابات فدرال در سال 1962 قانونی شد. همه‌پرسی 1967 محرومیت بومیان از شمارش در سرشماری را از قانون اساسی حذف کرد. همچنین اختیار پارلمان فدرال برای قانون‌گذاری درباره بومیان را گسترش داد.

پرسش‌های متداول

آیا بومیان استرالیا کهن‌ترین فرهنگ زنده جهان را دارند؟

نمی‌توان آن‌ها را یک فرهنگ واحد دانست. مردمان بومی حدود 500 گروه زبانی و منطقه‌ای داشته‌اند. تعبیر «یکی از کهن‌ترین فرهنگ‌های پیوسته جهان» دقیق‌تر است.

جمعیت بومیان استرالیا چقدر است؟

در سال 2021، تعداد 742,882 نفر خود را فقط بومی استرالیا، 33,765 نفر فقط بومی جزایر تنگه تورس و 36,083 نفر متعلق به هر دو گروه معرفی کردند.

بومیان استرالیا کجا زندگی می‌کنند؟

بیشتر در شهرها و مناطق غیر دورافتاده. در سال 2021، سهم این مناطق 85 درصد بود. 15 درصد دیگر در مناطق دورافتاده زندگی می‌کردند.

رنگ‌های پرچم چه معنایی دارند؟

سیاه نماینده مردمان بومی، قرمز نماینده زمین و دایره زرد نماینده خورشید است.

آیا رنگ پوست تعیین می‌کند چه کسی بومی است؟

خیر. افراد یک خانواده می‌توانند رنگ پوست متفاوتی داشته باشند. رنگ پوست تعیین‌کننده هویت نیست.

منابع

  1. ویکی‌پدیای ترکی — بومیان استرالیا tr.wikipedia.org
  2. ویکی‌پدیا — بومیان استرالیا en.wikipedia.org
  3. نیچر — سکونت انسان در شمال استرالیا از 65,000 سال پیش nature.com
  4. PNAS — انسان خردمند نخستین بار چه زمانی به جنوب شرق آسیا و ساهول رسید؟ pmc.ncbi.nlm.nih.gov
  5. ساینس ادونسز — شواهد ژنومی از گاه‌شماری طولانی سکونت انسان در ساهول پشتیبانی می‌کنند pmc.ncbi.nlm.nih.gov
  6. ویکی‌پدیا — ماجدببه en.wikipedia.org
  7. یونسکو — منظر فرهنگی بودج بیم whc.unesco.org
  8. آرشیو ملی استرالیا — سلب زبان‌های بومی و احیای آن‌ها naa.gov.au
  9. موزه ملی استرالیا — پاپونیا تولا nma.gov.au
  10. موزه ملی استرالیا — پرچم‌ها nma.gov.au
  11. موزه ملی استرالیا — محموله محکومان nma.gov.au
  12. موزه ملی استرالیا — همه‌گیری آبله nma.gov.au
  13. دانشگاه نیوکاسل — آمار کشتارهای مرزهای استعماری c21ch.newcastle.edu.au
  14. کمیسیون حقوق بشر استرالیا — راهنمای عمومی گزارش آن‌ها را به خانه بازگردانید humanrights.gov.au
  15. موزه ملی استرالیا — عذرخواهی ملی nma.gov.au
  16. آرشیو ملی استرالیا — همه‌پرسی 1967 naa.gov.au
  17. موزه ملی استرالیا — رأی مابو nma.gov.au
  18. اداره آمار استرالیا — آمار اجمالی سرشماری 2021 abs.gov.au
  19. مؤسسه سلامت و رفاه استرالیا — مردمان نخستین ملت‌ها aihw.gov.au
  20. اداره آمار استرالیا — امید به زندگی بومیان استرالیا و جزایر تنگه تورس abs.gov.au
  21. دانشگاه فناوری سیدنی — ناهمگونی بومیان استرالیا uts.edu.au
  22. پاب‌مد — رنگ‌دانه‌ها در یک قبیله در مرکز استرالیا با توجه ویژه به روشن‌بودن موی سر pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  23. روان‌شناسی شناختی — حافظه دیداری‌فضایی در کودکان بومی مناطق بیابانی استرالیا doi.org
  24. ویکی‌پدیا — آن سوی مرز en.wikipedia.org

FAQ

آیا بومیان استرالیا کهن‌ترین فرهنگ زنده جهان را دارند؟

نمی‌توان آن‌ها را یک فرهنگ واحد دانست. بومیان استرالیا در طول تاریخ حدود 500 گروه زبانی و منطقه‌ای داشته‌اند. دقیق‌تر است که از برخی از کهن‌ترین فرهنگ‌های پیوسته جهان صحبت کنیم. عدد 65,000 سال از کاوش ماجدببه آمده و هنوز محل بحث است.

جمعیت بومیان استرالیا چقدر است؟

در سرشماری 2021، تعداد 742,882 نفر خود را فقط بومی استرالیا، 33,765 نفر فقط بومی جزایر تنگه تورس و 36,083 نفر متعلق به هر دو گروه معرفی کردند.

بومیان استرالیا کجا زندگی می‌کنند؟

در سال 2021، حدود 85 درصد از بومیان استرالیا و جزایر تنگه تورس در شهرها و مناطق غیر دورافتاده زندگی می‌کردند. 15 درصد در مناطق دورافتاده ساکن بودند.

Image: Aboriginal rock art, Nourlangie Rock, Kakadu – panoramio.jpg — AwOiSoAk KaOsIoWa, CC BY-SA 3.0

هم‌رسانی

خطایی در این مقاله دیدید؟ به ما بگویید →

این مقاله با کمک هوش مصنوعی تهیه شده است. هر اطلاعات با منابع مقایسه شد و هیچ جمله‌ای بدون منبع منتشر نشد. اگر خطایی دیدید برای ما بنویسید. اصول ما در استفاده از منابع · برایمان بنویسید →

مقاله‌های مرتبط