بررسی‌های توموگرافی و مرمت توده خاکی کشف‌شده در نزدیکی شالبی نشان داد که این توده، برخلاف تصور اولیه، نه سه ظرف، بلکه پنج ظرف برنزی در خود دارد. این دیگ‌ها، کاسه‌ها و صافی‌ها که قدمتشان به سده‌های ۳ تا ۵ میلادی می‌رسد، مجموعه‌ای از یافته‌ها را تشکیل می‌دهند که در منطقه بالتیک نادر است.

زیر گور کشتی وایکینگ‌ها در گرونهائوگ، توده‌ای از سنگ آشکار شد که پیرامون آن با سنگ‌های بزرگ مشخص شده بود. به گفته پژوهشگران، این سازه ممکن است یادمانی تدفینی از عصر مفرغ باشد؛ تاریخ‌گذاری دقیق نشان خواهد داد که این محوطه پس از چه فاصله زمانی دوباره استفاده شده است.

بررسی دوباره نقاشی‌های شناخته‌شده در غاری نزدیک چالکاتزینگو، نشانه‌هایی مربوط به نام مکان‌ها و جنگاوری را شناسایی کرد که به سده‌های 4 تا 6 میلادی تعلق دارند. به گفته پژوهشگران، این نشانه‌ها حاکی از برگزاری مراسم یادبود جنگجویان درگذشته در این مکان مقدس خارج از تئوتیئواکان است.

تاریخ‌گذاری رادیوکربنی بقایای ۱۶ نفر از دو گور سنگی بزرگ در گورستان ترافالگار نشان داد که این گورها تقریباً بین سال‌های ۱۸۷۵ تا ۱۶۲۵ پیش از میلاد استفاده می‌شدند. یافته‌ها نشان می‌دهد که سنت تدفین جمعی در برخی بخش‌های شبه‌جزیره ایبری تا زمانی دیرتر از آنچه تصور می‌شد ادامه داشته است؛ به گفته پژوهشگران، ممکن است این گورها در همین دوره ساخته شده باشند.

پژوهشگرانی که بقایای ۲۷ نفر از گورستان‌های صومعه‌ها را دوباره بررسی کردند، دریافتند که تاریخ‌گذاری رادیوکربنی شش نفر با بافت تدفین آن‌ها سازگار نیست. به گفته پژوهشگران، کربن قدیمی که از طریق مصرف ماهی‌های آب شیرین وارد بدن می‌شود، می‌تواند استخوان‌ها را صدها سال قدیمی‌تر نشان دهد و گاه‌شماری‌های مربوط به گذشته را دچار خطا کند.

تحلیل قطعات گلی به‌دست‌آمده از چمکا هویوک در ماردین نشان داد که حدود 11.000 سال پیش، ظروف، پوشش‌ها و اجزای الحاقی ظروف با پخت عمدی گل تولید می‌شدند. به گفته پژوهشگران، این یافته‌ها دوره‌ای را مستند می‌کنند که پیش از رواج سفالگری، مواد و روش‌های گوناگون آزمایش می‌شدند.

در یک گور بزرگ هون‌های آسیایی در گورستان دورلیگ نارس، ارابه‌ای با پوشش لاکی، اشیای یشمی، زیورهای بلوردار و یک ظرف شیشه‌ای پیدا شد. به گفته پژوهشگران، برخی اشیا به ارتباط با جهان روم و شبه‌جزیره کره اشاره دارند؛ محل تولید ظرف شیشه‌ای هنوز تأیید نشده است.

در کاوش‌های نزدیک تئاتر کوچک، مجموعه‌ای از بناهای مذهبی شامل آب‌نما، مخزن آب و رواق، همراه با قطعه‌ای سفال با نام آسکلپیوس شناسایی شد. به گفته پژوهشگران، یافته‌ها محل همان محوطه مقدس درون شهر را مشخص می‌کنند که پاوسانیاس، جهانگرد، حدود 1.800 سال پیش توصیف کرده بود.