دو کتیبه به زبان مساپی روی سنگ‌های پوشانندهٔ مقبره‌ای کنده‌شده در صخره در ماندوریا کشف شد. به گفتهٔ پژوهشگران، متن‌ها ممکن است نشان دهند که زن مرتبط با این مقبره مسئولیتی دینی بر عهده داشته است؛ ارتباط او با کاهنگی و آیین دمتر هنوز قطعی نشده است.

در پژوهش‌های آکوینوم، خط اصلی فاضلاب، مجموعه‌ای شامل ۱۲۰ سکه و کتیبه‌های دینی کشف شد. این یافته‌ها به شناخت مدیریت آب در این شهر رومی و رسم‌هایی مانند مقدس شمردن محل‌های برخورد صاعقه کمک می‌کنند.

در آزمایش مو و ناخن هشت مومیایی اینکا از پرو و آرژانتین، شواهد مصرف کوکا، آثار الکل در چهار فرد و آثار هارمین در مومیایی آمپاتو شناسایی شد. به گفتهٔ پژوهشگران، استفاده از مواد مختلف نشان می‌دهد که مراسم قربانی بر اساس سنت‌های محلی متفاوت بوده است.

آزمایش‌های شیئی به اندازهٔ حدود ۲٫۱ سانتی‌متر که در گوری متعلق به عصر مفرغ در فلات استاوروپول پیدا شد، ساختار معدنی سازگار با سنگ کلیه را نشان داد. به گفتهٔ پژوهشگران، این یافته حاکی از ابتلای مرد مدفون در گور به عفونت مزمن است و شواهد مستقیمی دربارهٔ بیماری‌های آن دوره ارائه می‌کند.

در بررسی میدان نبرد مزوکرستش، یک ظرف بزرگ برنزی و دو بازوبند مارپیچی تزئین‌شده پیدا شد. بیرون آوردن این اشیا، متعلق به سده‌های ۱۳ تا ۱۱ پیش از میلاد، با حفظ موقعیت اصلی آن‌ها، امکان بررسی رسم دفن اشیای ارزشمند در عصر مفرغ را فراهم می‌کند.

دیوارهای سازه بزرگ خشتی که با بررسی‌های ماهواره‌ای و ژئوفیزیکی شناسایی شده بود، با کاوش آزمایشی تأیید شد. به گفته پژوهشگران، لایه شنی که زیر پی قرار داده شده بود، ممکن است به حفاظت از سازه در زمین اشباع از آب دلتای نیل کمک کرده باشد.

در این گور در بایرن، اسکلت یک زن، خلخال‌های سنگین مفرغی، یک حلقه بازو از جنس ساپروپلیت و بقایای بره یا بزغاله پیدا شد. به گفته پژوهشگران، قرار دادن حیوان در گور به‌عنوان پیشکش غذایی، نمونه‌ای غیرمعمول از آیین‌های تدفین سلت‌ها در این منطقه است.

در خانه‌ای در پمپئی، داخل کمدی که پس از فوران سال 79 میلادی بسته مانده بود، وسایل مراقبت شخصی، 38 سکه مفرغی و گردنبندی متشکل از دست‌کم 24 تعویذ پیدا شد. حفظ این اشیا در کنار یکدیگر، اطلاعات مفصلی درباره زندگی روزمره و یادگارهای شخصی در دوره روم فراهم می‌کند.