دانه‌های شاهدانه در گورپشته توننوگ به بازه ۸۰۰ تا ۷۶۰ پیش از میلاد تاریخ‌گذاری شدند؛ در موهای انسان نیز نشانه‌هایی منطبق با ترکیبات شاهدانه شناسایی شد. به گفته پژوهشگران، یافته‌ها نشان می‌دهند که ممکن است از اثرات روان‌گردان شاهدانه در آیین‌های تدفین استفاده شده باشد.

در دریاچه آرندزی، در عمق حدود ۲۰ متری، چوب‌های کارشده، ابزارهای سنگی و استخوان‌های جانوران یافت شد. این چوب‌ها که به‌ندرت حفظ می‌شوند، فنون نجاری دوره میان‌سنگی را به‌طور مستقیم مستند می‌کنند؛ هنوز قطعی نشده است که آیا به یک سازه تعلق داشته‌اند یا خیر.

در کاوش‌های مسیر خط لوله در همپشر، پنج چاه چوبی کشف شد که چهار مورد به عصر آهن و یک مورد به دوره روم نسبت داده می‌شوند. چوب یکی از چاه‌ها به بازه ۷۱۹ تا ۳۹۶ پیش از میلاد تاریخ‌گذاری شد؛ آثار حفظ‌شده ابزار و تعمیر، روش‌های قدیمی تأمین آب را نشان می‌دهند.

در مجموعه معبد سنام، کارگاه فایانسی حاوی صدها مهره، یک پیکرک تدفینی و بقایای تولید یافت شد. به گفته پژوهشگران، این کارگاه به درک این موضوع کمک می‌کند که فرمانروایان کوش چگونه با نظارت بر تولید اشیای ارزشمند، قدرت سیاسی خود را تقویت می‌کردند.

در گورپشته کاراگایلی در آلماتی، پیکره کوچک طلایی یک خرس یافت شد که بر اساس تاریخ‌گذاری اولیه به سده‌های ۴ تا ۳ پیش از میلاد تعلق دارد. به گفته پژوهشگران، سوراخ‌های روی آن نشان می‌دهند که ممکن است پیکره به یک سرپوش آیینی دوخته شده باشد؛ این یافته داده‌های تازه‌ای درباره سنت‌های پوشاک و تزیینات سکاها فراهم می‌کند.

در کاوش‌های کوتاهیه، هشت نان که بر اثر آتش‌سوزی زغالی و حفظ شده بودند، همراه با بقایای گندم و عدس پیدا شد. این مواد غذایی که همراه با بقایای تنور و قفسه‌ها کشف شدند، شواهد مستقیمی از تغذیه و شیوه‌های نگهداری مواد غذایی در خانه‌ها در اوایل عصر مفرغ ارائه می‌کنند.

بررسی تفصیلی ۲۸۰ نقش کنده‌کاری‌شدهٔ کشف‌شده در کووا د لا فونت ماژور منتشر شد؛ ۵۵ نقش از آن‌ها حیوانات را به تصویر می‌کشند. به گفتهٔ پژوهشگران، سبک برخی از نقش‌ها می‌تواند به درک پیوندهای میان سنت‌های هنری آغاز پارینه‌سنگی زبرین در سواحل مدیترانه کمک کند.

در جریان پژوهش‌ها در گورستان مونته آباتونه در چروتری، صندلی‌هایی شبیه تخت پادشاهی که در سنگ تراشیده شده‌اند و اتاق‌های تدفین دارای رنگ قرمز بر دیوارها مستند شدند. این یافته‌ها نمونه‌های تازه‌ای از چگونگی بازتاب هویت و جایگاه اجتماعی مردگان توسط اتروسک‌ها از طریق شبیه‌سازی فضای داخلی خانه‌ها در آرامگاه‌ها ارائه می‌کنند.