تاریخ پادشاهی آیوتایا در یک نگاه
پادشاهی آیوتایا حکومتی سیامی در سرزمین تایلند امروزی بود. این پادشاهی از 1351 تا 1767 دوام آورد. پایتختش هم آیوتایا نام داشت. در 1767، ارتش برمه وارد پایتخت شد، آن را سوزاند و مردمش را وادار به ترک شهر کرد.
وقتی کسی میپرسد آیوتایا چگونه سقوط کرد، معمولاً منظورش همین رویداد است. شما در این مقاله، ماجرا را قدمبهقدم دنبال میکنید. همچنین میخوانید که شهر کجا قرار داشت، مردمش چه باورهایی داشتند و پس از آن چه اتفاقی افتاد.
پادشاهی آیوتایا چه زمانی تأسیس شد؟
منابع بر سر یک سال مشخص توافق ندارند. یونسکو تاریخ بنیانگذاری شهر را 1350 میداند. وزارت امور خارجه تایلند، تأسیس پادشاهی را در 1351 ثبت کرده است. در گاهشمار این وزارتخانه، بنیانگذار راماتیبودی اول نام دارد که به او اوتونگ هم میگفتند.
پس شما در نوشتهها با هر دو سال روبهرو میشوید. هیچکدام اشتباه نیست. هرکدام به رویداد متفاوتی اشاره دارد.
پادشاهی آیوتایا کجا بود و پایتختش کجا قرار داشت؟
پایتخت روی جزیرهای در تایلند امروزی قرار داشت. سه رود آن را دربر گرفتهاند: چائو پرایا، لوپبوری و پاساک.
این محل با هدف دفاع از شهر انتخاب شده بود. یونسکو توضیح میدهد که شهر در بالادستِ محدوده نفوذ جزرومد قرار دارد. این موقعیت، آن را از حمله کشتیهای جنگی دریارو محافظت میکرد.
اگر شما نقشههای تاریخی را ببینید، طرحی منظم پیش رویتان قرار میگیرد. خیابانها، کانالها و خندقها در سراسر جزیره طراحی شده بودند. این شهر طبق نقشه ساخته شده بود و مجموعهای اتفاقی از روستاها نبود.
نقشه، پرچم و دین پادشاهی آیوتایا
نقشه. شهری جزیرهای را تصور کنید که آبراهها از میانش میگذرند. رودها حلقه بیرونی را میسازند و کانالها و خندقها فضای داخلی را تقسیم میکنند.
پرچم. طبق تاریخچه پرچم در وبسایت دولت تایلند، کشتیهای سیامی در دوره آیوتایا برای معرفی خود از پرچمی ساده و قرمز استفاده میکردند. این تنها نکتهای درباره پرچم این دوره است که میتوان با اطمینان بیان کرد.
دین. دین اصلی، بودیسم تراوادا بود. جوامع هندو، مسلمان و کاتولیک هم در این پادشاهی زندگی میکردند.
ارتباط با خارج. نخستین تماس آیوتایا با پرتغال در 1511–1512 برقرار شد. این پادشاهی در 1516 با پرتغال پیمان امضا کرد. ارتباط با خارجیها از همان اوایل در مناسبات این پادشاهی جای داشت.
نخستین سقوط: 1569
فاجعه 1767 نخستین بار نبود که ارتشهای برمه شهر را تصرف میکردند. آیوتایا پیشتر در 1569 هم به دست نیروهای برمه افتاده بود.
پادشاهی از آن ضربه جان سالم به در برد. بار دوم، دیگر دوام نیاورد.
آخرین پادشاه آیوتایا: اکاتات
آخرین پادشاه، اکاتات بود. او از 1758 تا 1767 حکومت کرد. محاصره، پایان دوران سلطنت او بود.
در سوی دیگر، سینبیوشین، پادشاه برمه، قرار داشت. او دستور داد از دو محور به آیوتایا حمله کنند. ماها ناوراتا از جنوب پیش آمد. نمیو تیهاپاته از شمال پیشروی کرد.
سقوط پادشاهی آیوتایا؛ محاصره چگونه پیش رفت؟
مدافعان نقشهای داشتند. انتظار داشتند با رسیدن فصل باران، نیروهای برمه عقبنشینی کنند. اما چنین نشد. نیروهای برمه در زمینهای مرتفعتر و روی قایقها مواضع خود را حفظ کردند.
سپس نوبت دیوار شهر رسید. در آوریل 1767، سربازان نمیو تیهاپاته زیر دیوارها تونل کندند. زیر پی دیوارها آتش روشن کردند. به این ترتیب، در بخش شمال شرقی شکافی باز شد.
یک وقایعنامه تایلندی که کتابخانه دانشگاه فناوری کینگ مونگکوت تونبوری، با نام اختصاری KMUTT، از آن نقل کرده، شرح دقیقی از 7 آوریل 1767 میدهد:
- پای دیوار، نزدیک دژ ماهاچای در حوالی هوا رو، آتش روشن شد.
- همزمان با سوختن دیوار، توپخانه از اردوگاههای محاصرهکنندگان شلیک میکرد.
- دیوار در تاریکی شامگاه فروریخت.
- ساعت 8 شب علامت حمله داده شد و نیروهای برمه یورش سراسری را آغاز کردند.
تاریخنگاران معمولاً 7 آوریل 1767 را روز سقوط میدانند. اما شما باید به یک نکته توجه کنید. وقایعنامههای تایلندی و برمهای که KMUTT مقایسه کرده، برای لحظه ورود مهاجمان به شهر روزها و ساعتهای متفاوتی ذکر میکنند. این تاریخ، قراردادی پذیرفتهشده است؛ زمانسنجی دقیقِ لحظه ورود نیست.
پس از فروریختن دیوارها چه اتفاقی افتاد؟
یونسکو میگوید ارتش برمه آیوتایا را سوزاند و ویران کرد و مردمش را وادار به ترک شهر کرد.
ویرانی به یک شب محدود نشد. طبق گزارش KMUTT، بریگو، مبلغ فرانسوی، در نامهای نوشته است که سوزاندن خانهها و تخریب اموال تا 15 روز پس از تصرف شهر ادامه داشت.
کاخها و معبدها سوختند. اسیران را به برمه بردند. اوتومفون و اعضای دربار هم در میان آنان بودند.
جزئیاتی که در راهنماهای سفر پیدا نمیکنید
- شاهدی با گواهی تأیید روایت. آنتونی گویاتون، که ارمنی بود، حمله را شرح داده است. به گفته او، مهاجمان با قایق نزدیک شدند و کوزههای سفالی پر از باروت را از بالای دیوارها به داخل پرتاب کردند. روایت او از ویرانی شهر در 26 آوریل 1768 به تأیید پی. وان در وورت، از مسئولان بندر پالمبانگ، رسید.
- نظریهای که افول را توضیحی کافی نمیداند. کریس بیکر و پاسوک فونگپایچیت در 2017 استدلال کردند که مشکل اصلی، فروپاشی دودمان یا درگیری داخلی نبود. از نگاه آنان، آیوتایا نتوانست پیامدهای اجتماعی و سیاسی رونق خودش را مدیریت کند.
- شهری ثروتمند، نه فقیر. مقاله 2011 بیکر تصویر پادشاهیِ رو به افول را به چالش میکشد. شواهد اقتصادیِ اواخر دوره آیوتایا از شهری تولیدی و تجاری حکایت دارند که جمعیتش احتمالاً رو به افزایش بود.
- بازماندگان، بانکوک را ساختند. معماران و صنعتگرانی که از ویرانی جان سالم به در برده بودند، برای ساخت پایتخت جدید به کار گرفته شدند.
- نامی که زنده مانده است. نام رسمی و طولانی بانکوک به زبان تایلندی هنوز نام آیوتایا را در خود دارد.
- اسکن در 2017. سایآرک از 19 تا 26 ژوئن 2017 معبد وات پرا سی سانپت را با لیدار و فتوگرامتری مستند کرد. این کار به تهیه نقشهای از نحوه نشست زمین زیر بناهای تاریخی کمک کرد.
خط زمانی
- 1350–1351: یونسکو سال 1350 را برای شهر ذکر میکند. گاهشمار تایلندی سال 1351 را برای پادشاهی میآورد.
- 1511–1512: نخستین تماس با پرتغال.
- 1516: امضای پیمان با پرتغال.
- 1569: آیوتایا برای نخستین بار به دست نیروهای برمه میافتد.
- 1758: اکاتات، آخرین پادشاه، به تخت مینشیند.
- 1767: لشکرکشی نهایی برمه به فرمان سینبیوشین و محاصره آیوتایا.
- 7 آوریل 1767: تاریخ پذیرفتهشده سقوط. دیوارها شکافته میشوند و شهر به آتش کشیده میشود.
- 1767–1782: تاکسین از تونبوری حکومت میکند و سیام را دوباره یکپارچه میسازد.
- 1782: رامای اول به تخت مینشیند. دودمان چاکری و دوره راتاناکوسین با مرکزیت بانکوک آغاز میشوند.
- 1991: محدوده تاریخی به فهرست میراث جهانی یونسکو میپیوندد.
- 19–26 ژوئن 2017: سایآرک معبد وات پرا سی سانپت را مستند میکند.
پس از آیوتایا؛ ابتدا تونبوری، سپس بانکوک
پس از ویرانی، تاکسین تونبوری را مرکز اداره کشور قرار داد. او از 1767 تا 1782 کشور را دوباره یکپارچه کرد.
در 1782، رامای اول به تخت نشست. با این رویداد، دودمان چاکری و دوره راتاناکوسین با مرکزیت بانکوک آغاز شد.
رد این گذشته را در زندگی روزمره هم میتوانید ببینید. دفعه بعد که شما نام «بانکوک» را روی تابلوی پروازها یا صفحه رزرو دیدید، نام کامل تایلندی آن را به یاد بیاورید. آیوتایا هنوز در دل آن نام حضور دارد.
آیوتایا امروز به چه چیزی مشهور است؟
آیوتایا به دو چیز مشهور است. یکی، جایگاهش بهعنوان پایتخت پادشاهیای که از 1351 تا 1767 دوام آورد. دیگری، ویرانیاش در 1767.
امروز محدوده تاریخی 289 هکتاری آن در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد و از 1991 در این فهرست ثبت شده است. اگر شما به آنجا بروید، در میان ویرانههای شهری جزیرهای قدم میزنید که طبق نقشه ساخته شده بود. رودهایی که زمانی از آن محافظت میکردند، هنوز دور شهر جریان دارند.
تصاویر پادشاهی آیوتایا
بهترین سند تصویری از طرح اولیه شهر، مجموعه نقشههای تاریخی است. این نقشهها آرایش خیابانها، کانالها و خندقها را در سراسر جزیره نشان میدهند. برای دیدن وضعیت امروزی بناها، برداشت لیدار و فتوگرامتری سایآرک از معبد وات پرا سی سانپت در 2017، یک سند سهبعدی در دسترس عموم فراهم کرده است. این دادهها در اوپن هریتیج تریدی میزبانی میشوند.
پرسشهای متداول
پادشاهی آیوتایا چه زمانی سقوط کرد؟
تاریخ سقوط را معمولاً 7 آوریل 1767 میدانند. وقایعنامههای تایلندی و برمهای درباره روز و ساعت دقیق ورود مهاجمان به شهر اختلاف دارند.
آخرین پادشاه آیوتایا چه کسی بود؟
اکاتات که از 1758 تا 1767 سلطنت کرد.
چرا پایتخت تایلند به بانکوک منتقل شد؟
پس از 1767، تاکسین تونبوری را مرکز اداره کشور قرار داد و تا 1782 کشور را دوباره یکپارچه کرد. در همان سال، رامای اول به تخت نشست و دودمان چاکری و دوره راتاناکوسین با مرکزیت بانکوک آغاز شد.
آیا آیوتایا در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد؟
بله. محدوده تاریخی 289 هکتاری آن در 1991 به فهرست میراث جهانی اضافه شد.
منابع
- ویکیپدیای ترکی — پادشاهی آیوتایا tr.wikipedia.org
- یونسکو — شهر تاریخی آیوتایا whc.unesco.org
- وزارت امور خارجه تایلند — آیوتایا و جهان (گاهشمار) image.mfa.go.th
- ویکیپدیای انگلیسی — پادشاهی آیوتایا en.wikipedia.org
- ویکیپدیای انگلیسی — پرا ناکون سی آیوتایا (شهر) en.wikipedia.org
- دولت تایلند — پرچم تایلند thailand.go.th
- کتابخانه KMUTT — رویدادهای پس از سقوط آیوتایا lib.kmutt.ac.th
- انتشارات دانشگاه کمبریج — تاریخ آیوتایا cambridge.org
- نشریه انجمن سیام — بازارها و تولید در شهر آیوتایا پیش از 1767 so06.tci-thaijo.org
- اوپن هریتیج تریدی / سایآرک — آیوتایا، وات پرا سی سانپت openheritage3d.org
Image: Born to be.jpg — Jiranooch, CC BY-SA 4.0






