تاریخ جهان

معبد بوروبودور؛ بزرگ‌ترین معبد بودایی جهان را بشناسید

بوروبودور بنایی پلکانی در جاوه مرکزی است که در سده‌های 8 و 9 میلادی، در دوره دودمان شایلندرا ساخته شد و رکوردهای جهانی گینس آن را بزرگ‌ترین معبد بودایی جهان می‌داند. این بنا زمانی در فاصله سده‌های 10 تا 15 متروک شد، در 1814 درختان آن را پاک کردند، دو بار مرمت شد و در 1991 در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.

7 دقیقه مطالعه10 منبعتاریخ انتشار: 4 نوامبر 2026آخرین بررسی: 4 نوامبر 2026
تیم تحریریهٔ Köküne Kadar TVاصول ما در استفاده از منابع
معبد بوروبودور؛ بزرگ‌ترین معبد بودایی جهان را بشناسید
Borobudur-Nothwest-view.jpg

معبد بوروبودور چیست؟

بوروبودور (Borobudur) بنای بودایی پلکانی در جزیره جاوه است. رکوردهای جهانی گینس آن را بزرگ‌ترین معبد بودایی جهان معرفی می‌کند.

این بنا روی زمین مسطح ساخته نشده است. یونسکو آن را بنایی توصیف می‌کند که پیرامون یک تپه طبیعی برپا شده و استوپایی بزرگ بر فراز آن قرار دارد. خود تپه بخشی از سازه است.

بخش بالایی سه سکوی مدور دارد. بخش پایینی به‌شکل صفه‌های پلکانی بالا می‌رود. شما در این طرح، تراز به تراز به سمت بالا حرکت می‌کنید.

بالارفتن از راه‌پله یک ساختمان آپارتمانی را تصور کنید. در هر طبقه، منظره پیش روی شما عوض می‌شود. بوروبودور هم همین‌طور است؛ با این تفاوت که خود این صعود معنا دارد. بخش‌های بعدی این معنا را توضیح می‌دهند.

معبد بوروبودور کجاست؟

بنا بر اطلاعات وزارت گردشگری اندونزی، بوروبودور در جزیره جاوه، در منطقه ماگلانگ از استان جاوه مرکزی قرار دارد. ویکی‌پدیای انگلیسی فاصله آن را تا شهر یوگیاکارتا حدود 40 کیلومتر به سمت شمال‌غرب اعلام می‌کند.

پس اگر شما «بوروبودور اندونزی» یا «Borobudur dimana» را جست‌وجو کنید، پاسخ یکی است. عبارت دوم در زبان اندونزیایی یعنی «بوروبودور کجاست». این معبد در قلب جاوه، در جاوه مرکزی قرار دارد؛ نه در ساحل و نه در جزیره‌ای جداگانه.

دو معبد دیگر، پاوون و مندوت، در شرق آن قرار دارند. یونسکو این سه را یک مجموعه می‌داند. هر سه روی یک محور مستقیم قرار گرفته‌اند. در ادامه بیشتر درباره این موضوع می‌خوانید.

چه کسانی بوروبودور را ساختند و چرا؟

یونسکو زمان ساخت بنا را دوره دودمان شایلندرا، در سده‌های 8 و 9 میلادی می‌داند.

اما ادامه ماجرا به این روشنی نیست. هیچ سند شناخته‌شده‌ای مستقیماً توضیح نمی‌دهد بوروبودور چگونه ساخته شد یا در آغاز چه کاربردی داشت. مدخل ویکی‌پدیای ترکی این موضوع را صریح بیان می‌کند.

آنچه در اختیار داریم، خود بناست. نقشه، نقش‌برجسته‌ها و مجسمه‌های آن از طرحی مشخص پیروی می‌کنند. یونسکو این طرح را بر پایه اندیشه‌های بودایی تفسیر می‌کند.

استوپای بوروبودور و صفه‌های پلکانی آن

استوپای بالای بنا، شناخته‌شده‌ترین بخش بوروبودور است. اما تنها استوپای آن نیست.

روی سکوهای مدور، استوپاهای دارای 72 روزنه، مجسمه‌های بودا را که درونشان قرار دارند در بر گرفته‌اند. بنا بر اطلاعات اداره حفاظت بوروبودور، مجموعه پیکره‌های کل بنا شامل 504 مجسمه بوداست.

طرح عمودی بنا سه حوزه دارد. یونسکو آن‌ها را با عوالم میل، صورت و بی‌صورتی در کیهان‌شناسی بودایی مرتبط می‌داند.

از همین صعود، تفسیر دیگری هم وجود دارد. به گفته یونسکو، ده صفه‌ای که به‌ترتیب بالا می‌روند، با مراحلی مطابقت دارند که یک بودی‌ستوه باید پیش از رسیدن به مقام بودا طی کند.

به بیان دیگر، مسیر بالارفتن الگویی از یک سیر معنوی است. شما از پایه پهن بنا شروع می‌کنید و در استوپای بزرگ بالای آن به پایان مسیر می‌رسید.

نقش‌برجسته‌ها چه چیزی را نشان می‌دهند؟

بوروبودور یک کتاب تصویری سنگی هم هست. وزارت گردشگری اندونزی تعداد لوح‌های نقش‌برجسته آن را 2,672 اعلام می‌کند.

یکی از روایت‌های این نقش‌برجسته‌ها گانداویوهاست. این روایت از سودانا و جست‌وجوی او برای رسیدن به خرد می‌گوید.

نکته، گستردگی این مجموعه است. نقش‌برجسته‌ها تزئیناتی پراکنده نیستند. در امتداد بنا ادامه دارند و برای هر کسی که از کنارشان می‌گذرد، داستان تعریف می‌کنند.

چرا بوروبودور متروک شد؟

یونسکو متروک‌شدن بنا را به سال مشخصی نسبت نمی‌دهد. آن را در فاصله سده‌های 10 تا 15 قرار می‌دهد. این بازه ممکن است تا پانصد سال را در بر بگیرد.

علت نیز هنوز روشن نیست. ویکی‌پدیای انگلیسی چند توضیح پیشنهادی را فهرست می‌کند:

  • رویدادهای آتشفشانی و انتقال مرکز سیاسی به جاوه شرقی؛
  • گسترش اسلام در سده 15.

هیچ‌یک از این توضیح‌ها اثبات نشده است و علت دقیق مشخص نیست.

درباره محیط پیرامون معبد هم اختلاف‌نظر علمی وجود دارد. موروانتو و همکارانش در مقاله‌ای در 2004 استدلال کردند که شواهد رسوبی نشان می‌دهد بوروبودور کنار یک دریاچه طبیعی ساخته شده است. مطالعه جی. تانیکایمونی در 1983 به نتیجه‌ای خلاف این رسید. در آن گزارش شده بود که یک بررسی پیشین گرده‌ها، هیچ اثری از گیاهان آبزی یا مردابی نیافته است. البته او تأکید کرد که باید با احتیاط به این نتایج نگاه کرد.

هر دو دیدگاه منتشر شده‌اند. هیچ‌کدام قطعی نشده است.

آیا بوروبودور واقعاً فراموش شده بود؟

عنوان این مقاله از «فراموش‌شده» می‌گوید. این توصیف فقط تا حدی درست است.

بوروبودور از حافظه‌ها پاک نشده بود. وقایع‌نامه‌های جاوه‌ای آن را به روایت‌هایی از شگون بد پیوند می‌دادند که با رویدادهای 1709 و 1757 ارتباط داشتند. پس سنت محلی بخشی از خاطره این مکان را حفظ کرده بود، حتی اگر آن خاطره مربوط به معبدی فعال نبود.

اتفاق بعدی هم با همین موضوع سازگار است. در 1814، استمفورد رافلز، مقام اداری بریتانیایی، از مردم محلی درباره بوروبودور شنید. سپس هرمان کورنلیوس، مهندس هلندی، را مأمور بررسی آن کرد.

پاک‌سازی جنگل: از 1814 تا 1835

کورنلیوس و گروهی 200 نفره در 1814 دو ماه صرف پاک‌کردن درختان و خاک کردند. این کار بنا را نمایان کرد.

کار همان‌جا تمام نشد. کریستیان لودویک هارتمان، مقام اداری کدو، آن را ادامه داد. تا 1835 تمام مجموعه از زیر پوشش بیرون آمده بود.

پس تصویر رایج معبدی که جنگل آن را بلعیده، بی‌پایه نیست. درختان و خاک واقعاً بنا را پوشانده بودند و مردم مجبور شدند آن‌ها را با دست کنار بزنند.

عکس‌های معبد بوروبودور: پایه پنهان

در 1885، پایه‌ای پنهان در بوروبودور کشف شد. این پایه زیر پوشش بیرونی بنا قرار داشت.

بنا بر اطلاعات اداره حفاظت بوروبودور، کاسیان سفاس، عکاس جاوه‌ای، از هر 160 لوح نقش‌برجسته کارماویبانگا روی آن پایه پوشیده، عکس تهیه کرد. مؤسسه پژوهشی گتی مجموعه «نماهایی از جاوه» او را نگهداری می‌کند.

اما ماجرا نکته دیگری هم دارد. پایه را برای عکاسی در 1890–1891 باز کردند و سپس دوباره پوشاندند.

پس اگر شما دنبال عکس‌های قدیمی بوروبودور می‌گردید، این تصاویر اهمیت دارند. آن‌ها لوح‌هایی را ثبت کرده‌اند که بازدیدکنندگان در بنای تکمیل‌شده نمی‌توانستند ببینند.

مرمت و ثبت در میراث جهانی

این بنا دو بار در مقیاس گسترده مرمت شده است.

نخستین مرمت بزرگ از 1907 تا 1911 زیر نظر تئودور فان ارپ انجام شد. مرمت دوم با پشتیبانی یونسکو، در فاصله 1973 تا 1983 صورت گرفت.

در 1991، بوروبودور همراه با پاوون و مندوت در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد.

ماجرا آنجا تمام نشد. در فوران کوه مراپی در 2010، خاکستر اسیدی به بوروبودور رسید. ارزیابی حفاظتی یونسکو آن را در میان تهدیدهای بنا ذکر می‌کند.

خط زمانی

  1. سده‌های 8–9 میلادی بوروبودور در دوره دودمان شایلندرا ساخته می‌شود.
  2. سده‌های 10–15 معبد در مقطعی از این بازه گسترده که یونسکو مشخص کرده، متروک می‌شود.
  3. 1814 کورنلیوس و گروهش، به مأموریت از سوی رافلز، پاک‌سازی بنا را آغاز می‌کنند.
  4. 1835 زیر نظر هارتمان، تمام مجموعه از زیر پوشش بیرون می‌آید.
  5. 1882 پیشنهاد بازکردن اجزای بنا و انتقال نقش‌برجسته‌های آن به موزه‌ها رد می‌شود و حفظ بنا در محل در اولویت قرار می‌گیرد.
  6. 1885 پایه پنهان کشف می‌شود.
  7. 1890–1891 از پایه پنهان عکس می‌گیرند و دوباره آن را می‌پوشانند.
  8. 1907–1911 نخستین مرمت بزرگ به سرپرستی فان ارپ انجام می‌شود.
  9. 1973–1983 مرمت بزرگ با پشتیبانی یونسکو انجام می‌شود.
  10. 1991 بوروبودور، پاوون و مندوت به فهرست میراث جهانی یونسکو می‌پیوندند.
  11. 2010 خاکستر اسیدی فوران مراپی به بنا می‌رسد.

جزئیاتی که در راهنماهای سفر پیدا نمی‌کنید

نزدیک بود نقش‌برجسته‌ها به موزه‌ها بروند. در 1882 پیشنهادی مطرح شد که اجزای بنا را باز کنند و نقش‌برجسته‌هایش را به موزه‌ها ببرند. پژوهش ویلم پیتر خرونفلت از حفاظت سازه در محل خودش دفاع کرد. دیدگاه او پذیرفته شد. به همین دلیل شما هنوز می‌توانید روی صفه‌های اصلی قدم بزنید.

از پایه عکس گرفتند و دوباره آن را پنهان کردند. پایه پوشیده را برای عکاسی در 1890–1891 باز کردند و بار دیگر پوشاندند. سفاس از هر 160 لوح روی آن عکس تهیه کرد.

سه معبد روی یک خط. بوروبودور، پاوون و مندوت روی یک محور مستقیم قرار دارند. یونسکو آن‌ها را به‌عنوان یک اثر واحد ثبت کرده است.

خاطره محلی هرگز کاملاً از بین نرفت. وقایع‌نامه‌های جاوه‌ای بوروبودور را به روایت‌های بداقبالی مرتبط با رویدادهای 1709 و 1757 پیوند می‌دادند. این بنا مدتی از توجه مقامات دور ماند، اما همه قصه‌گویان آن را فراموش نکردند.

پرسش‌های متداول

معبد بوروبودور کجاست؟

در جزیره جاوه، در منطقه ماگلانگ از استان جاوه مرکزی. فاصله آن تا یوگیاکارتا حدود 40 کیلومتر به سمت شمال‌غرب است.

چه کسانی بوروبودور را ساختند و چه زمانی؟

یونسکو زمان ساخت آن را دوره دودمان شایلندرا، در سده‌های 8 و 9 میلادی می‌داند. هیچ سند شناخته‌شده‌ای مستقیماً توضیح نمی‌دهد چه کسی دستور ساخت آن را داده یا چرا ساخته شده است.

چند مجسمه بودا و لوح نقش‌برجسته در این بنا وجود دارد؟

مجموعه پیکره‌ها شامل 504 مجسمه بوداست. وزارت گردشگری اندونزی تعداد لوح‌های نقش‌برجسته را 2,672 اعلام می‌کند.

چرا بوروبودور متروک شد؟

علت مشخص نیست. یونسکو متروک‌شدن بنا را در فاصله سده‌های 10 تا 15 قرار می‌دهد. رویدادهای آتشفشانی، انتقال مرکز سیاسی به جاوه شرقی و گسترش اسلام در سده 15، همگی به‌عنوان توضیح مطرح شده‌اند.

بوروبودور چه زمانی در میراث جهانی ثبت شد؟

در 1991، همراه با پاوون و مندوت.

منابع

  1. وزارت گردشگری اندونزی، بوروبودور indonesia.travel
  2. ویکی‌پدیای انگلیسی، بوروبودور en.wikipedia.org
  3. رکوردهای جهانی گینس، بزرگ‌ترین معبد بودایی guinnessworldrecords.com
  4. مرکز میراث جهانی یونسکو، مجموعه معبدهای بوروبودور whc.unesco.org
  5. ویکی‌پدیای ترکی (Vikipedi)، بوروبودور tr.wikipedia.org
  6. اداره حفاظت بوروبودور، نهادینه‌سازی حفاظت از معبد بوروبودور kebudayaan.kemdikbud.go.id
  7. مؤسسه پژوهشی گتی، نماهایی از جاوه اثر کاسیان سفاس getty.edu
  8. اداره حفاظت بوروبودور، کاسیان سفاس، عکاس نقش‌برجسته‌های کارماویبانگا kebudayaan.kemdikbud.go.id
  9. جی. تانیکایمونی، بررسی گرده‌شناختی بنای بوروبودور persee.fr
  10. موروانتو و همکاران، هولوسن، 2004 researchgate.net

Image: Borobudur-Nothwest-view.jpg — Gunawan Kartapranata, Public domain

هم‌رسانی

خطایی در این مقاله دیدید؟ به ما بگویید →

این مقاله با کمک هوش مصنوعی تهیه شده است. هر اطلاعات با منابع مقایسه شد و هیچ جمله‌ای بدون منبع منتشر نشد. اگر خطایی دیدید برای ما بنویسید. اصول ما در استفاده از منابع · برایمان بنویسید →

مقاله‌های مرتبط