روم و روم شرقی (بیزانس) · MÖ 753 – 1453

بیزانسی‌ها چه کسانی بودند؟ 1,100 سال امپراتوری روم شرقی

بیزانسی‌ها رومیان شرق بودند؛ از قسطنطنیه حکومت می‌کردند، خود را رومایوی می‌نامیدند و از 330 تا 1453 حکومت روم را زنده نگه داشتند. نام «بیزانسی» بعدها رواج یافت و عنوانی است که به آن‌ها داده‌اند، نه نامی که خودشان به کار می‌بردند.

8 دقیقه مطالعه12 منبعتاریخ انتشار: 4 نوامبر 2026آخرین بررسی: 5 نوامبر 2026
تیم تحریریهٔ Köküne Kadar TVاصول ما در استفاده از منابع
بیزانسی‌ها چه کسانی بودند؟ 1,100 سال امپراتوری روم شرقی
Byzantine Empire 395 to 1262.png

شاید شما واژه «بیزانس» را در راهنماهای سفر، توضیحات موزه‌ها یا تابلوهای خیابان‌های استانبول دیده باشید. اما مردمی که با این نام می‌شناسیم، هرگز خودشان را رومی شرقی (بیزانسی) نمی‌نامیدند. در این راهنما می‌خوانید که آن‌ها چه کسانی بودند، کجا زندگی می‌کردند، چه باورهایی داشتند و جهانشان چگونه به پایان رسید.

امپراتوری بیزانس چیست؟ ادامه روم در شرق

امپراتوری بیزانس نامی است که به ادامه حیات نیمه شرقی امپراتوری روم داده‌اند. مرکز آن قسطنطنیه (Konstantinopolis) بود. این حکومت در دوران باستان متأخر و قرون وسطی دوام آورد.

مردمی که امروز بیزانسی می‌نامیم، خود را رومایوی می‌خواندند. این واژه در یونانی یعنی «رومیان». آن‌ها خودشان را وارث امپراتوری روم باستان می‌دانستند. همسایگان مسلمانشان هم همین نگاه را داشتند. مسلمانان هم‌عصر آن‌ها نام «بلاد الروم»، به معنی «سرزمین رومیان»، را به کار می‌بردند.

پس «بیزانسی» نامی است که دیگران به آن‌ها داده‌اند. این اصطلاح تاریخ‌نگاران برای حکومتی است که شهروندانش خود را رومی می‌دانستند.

چرا به آن‌ها بیزانسی می‌گوییم؟

این نام از بیزانتیون (Byzantion) می‌آید. بیزانتیون سکونتگاهی قدیمی و یونانی در جایی بود که بعدها قسطنطنیه بنا شد. صورت لاتین نام آن Byzantium است و واژه «Byzantine» از همین نام ساخته شد.

این نام‌گذاری از چه زمانی رواج یافت؟ دیدگاه رایج آن را به هیرونیموس ولف (Hieronymus Wolf) و انتشار کتاب Corpus Historiae Byzantinae در سال 1557 پیوند می‌دهد. اما همه موافق نیستند. کراسیمیر اس. کراستف (Krasimir S. Krastev) در مقاله‌ای در سال 2024 استدلال می‌کند که نمونه‌های قدیمی‌تری از کاربرد این اصطلاحات برای این حکومت در قرون وسطی وجود دارد. این بحث هنوز باز است.

تفاوت امپراتوری بیزانس و امپراتوری روم

میان این دو مرز مشخصی وجود ندارد. حکومت بیزانس همان حکومت روم بود که از پایتخت شرقی خود به حیاتش ادامه داد.

با گذشت زمان، بعضی چیزها تغییر کرد:

  • زبان. یونانی به‌تدریج در کاربردهای رسمی جای لاتین را گرفت.
  • دین. در اواخر سده 4، مسیحیت به‌عنوان دین رسمی جای آیین‌های پرستش خدایان قدیم را گرفت.
  • پایتخت. قدرت در قسطنطنیه متمرکز شد؛ شهری که «روم جدید» هم نامیده می‌شد.

امپراتوری حقوق رومی را هم حفظ کرد. ژوستینین یکم (I. Justinianus) این قوانین را در مجموعه‌ای بزرگ به نام Corpus Juris Civilis یکدست کرد. این مجموعه در دوره فرمانروایی او، 527–565، منتشر شد.

خط زمانی امپراتوری بیزانس

تاریخ آغاز به این بستگی دارد که از چه کسی بپرسید. محاسبه معمول از سال 330، زمان افتتاح پایتخت، تا فتح آن در 1453 است. این بازه 1,123 سال طول می‌کشد. وزارت فرهنگ و گردشگری ترکیه بازه 395–1453 را به کار می‌برد. این وزارتخانه آغاز را انتقال فرمانروایی بخش شرقی به آرکادیوس (Arkadios) پس از مرگ تئودوسیوس یکم (I. Theodosius) در سال 395 می‌داند.

برخی تاریخ‌نگاران دگرگونی اصلی را در سده‌های 7 و 8 می‌بینند. جفری گریت‌رکس (Geoffrey Greatrex) استدلال می‌کند که اصلاً نمی‌توان تاریخ قطعی برای تأسیس این امپراتوری تعیین کرد.

رویدادهای مهم

  • 330: قسطنطنیه پایتخت امپراتوری می‌شود.
  • 395: پس از مرگ تئودوسیوس یکم، اداره بخش شرقی به آرکادیوس می‌رسد.
  • 447: دومین خط دفاعی دیوارهای زمینی تئودوسیوسی (Theodosius Surları) ساخته می‌شود.
  • 527–565: ژوستینین یکم فرمانروایی می‌کند. امپراتوری به گسترده‌ترین مرزهای خود می‌رسد.
  • 532–537: بنای کنونی ایاصوفیه (Ayasofya) ساخته می‌شود.
  • دهه‌های 630–640: فتوحات عرب‌ها سوریه و مصر را از امپراتوری جدا می‌کند.
  • 843: تکریم شمایل‌ها دوباره برقرار می‌شود.
  • 1054: تکفیرهای متقابل میان روم و قسطنطنیه به نقطه عطفی در جدایی کلیساها تبدیل می‌شود.
  • 1071: نبرد ملازگرد رخ می‌دهد.
  • 1204: سپاهیان جنگ صلیبی چهارم قسطنطنیه را تصرف می‌کنند.
  • 1261: قسطنطنیه از لاتین‌ها بازپس گرفته می‌شود.
  • 29 مه 1453: فتح عثمانی به امپراتوری پایان می‌دهد.

پایتخت امپراتوری بیزانس کجا بود؟

پایتخت، قسطنطنیه بود. در سال 330، کنستانتین یکم (I. Konstantin) بیزانتیون را با این نام به پایتخت امپراتوری تبدیل کرد. مردم شهر را روم جدید هم می‌نامیدند.

امروز این شهر استانبول نام دارد. شهر قدیم در شبه‌جزیره تاریخی گسترش یافت. شاخ طلایی (Haliç) در شمال آن، تنگه بسفر در شرق و دریای مرمره (Marmara Denizi) در جنوب آن قرار دارند.

امپراتوری بیزانس کجا بود؟ نقشه‌ای با کلمات

هیچ کشور امروزی به‌تنهایی با قلمرو امپراتوری بیزانس مطابقت ندارد. مرزهای آن در طول سده‌ها بسیار جابه‌جا شد.

تا سال 565، امپراتوری در آناتولی (Anadolu)، فلسطین (Filistin) و یونان (Yunanistan) سرزمین‌هایی داشت. بخش‌هایی از ایتالیا، سیسیل (Sicilya)، ساردنی (Sardinya) و دالماسی نیز در اختیار آن بود. بخش‌هایی از شمال آفریقا (Kuzey Afrika) و جنوب اسپانیا هم جزو قلمرو آن بود.

اگر شما می‌خواهید سریع نقشه‌ای در ذهن بسازید، سواحل مدیترانه (Akdeniz) را تصور کنید که از قسطنطنیه اداره می‌شدند. این نقشه بعدها کوچک‌تر شد. فتوحات عرب‌ها در دهه‌های 630 و 640، سوریه (Suriye) و مصر را از امپراتوری گرفت. پس از نبرد ملازگرد در سال 1071، از دست رفتن سرزمین‌های شرقی به یکی از مشکلات تعیین‌کننده تبدیل شد.

امپراتوری بیزانس در اوج قدرت

امپراتوری در زمان ژوستینین یکم، که از 527 تا 565 فرمانروایی کرد، به بیشترین وسعت خود رسید. بازپس‌گیری سرزمین‌ها در ایتالیا و امتداد ساحل غربی مدیترانه این مرزها را شکل داد.

فرمانروایی او دو یادگار ماندگار دیگر هم داشت. یکی همان مجموعه قوانین بود که بالاتر به آن اشاره شد. دیگری ایاصوفیه بود که آنتمیوس ترالسی (Trallesli Anthemios) و ایسیدوروس میلتوسی طراحی کردند. این بنا بین سال‌های 532 و 537 ساخته شد.

دین مردم امپراتوری بیزانس

مسیحیت در اواخر سده 4 دین رسمی شد و جای آیین‌های پرستش خدایان قدیم را گرفت. با این حال، جوامعی با فرهنگ‌ها و باورهای گوناگون همچنان در امپراتوری زندگی می‌کردند.

دو تاریخ در تاریخ کلیسا برجسته‌اند:

  • 843: بازگشت تکریم شمایل‌ها به دوره شمایل‌شکنی بیزانس پایان داد.
  • 1054: تکفیرهای متقابل میان پاتریارک‌نشین قسطنطنیه و دستگاه پاپ به یکی از نقاط عطف اصلی جدایی کلیساهای شرقی و غربی تبدیل شد.

پرچم امپراتوری بیزانس

یک پرچم ملی واحد به شکل امروزی وجود نداشت. آنچه مردم پرچم بیزانس می‌نامند، متعلق به دوره متأخر است. این طرح صلیبی با چهار علامت شبیه حرف B دارد. از سده 14، این نقش هم در تصویرهای بیزانسی و هم در نقشه‌های دریانوردی پورتولان و کتاب‌های نشان‌شناسی غربی دیده می‌شود.

عقاب دوسر هم اغلب به این تصویر اضافه می‌شود. اما آندریا بابوئین (Andrea Babuin) می‌گوید عقاب ابداع بیزانسی‌ها نبود. پیوند آن با خاندان پالایولوگوس (Palaiologos) را فقط از سال 1301 به بعد می‌توان با اطمینان مستند کرد.

سقوط امپراتوری بیزانس

امپراتوری با یک ضربه سقوط نکرد. سرزمین‌هایش را مرحله‌به‌مرحله از دست داد.

در سال 1204، سپاهیان جنگ صلیبی چهارم قسطنطنیه را گرفتند. حکومت لاتین‌ها تا 1261 ادامه داشت. پس از آن فروپاشی، دولت‌های جانشین بیزانس در نیقیه (İznik)، اپیروس (Epir) و ترابوزان (Trabzon) شکل گرفتند. در سال 1261، در زمان میخائیل هشتم پالایولوگوس (VIII. Mihail Palaiologos)، قسطنطنیه از لاتین‌ها بازپس گرفته شد.

پایان در 29 مه 1453 فرا رسید. ارتش عثمانی به فرماندهی محمد دوم (II. Mehmed) قسطنطنیه را تصرف کرد. آخرین امپراتور بیزانس، کنستانتین یازدهم (XI. Konstantin)، هنگام دفاع از شهر کشته شد.

تلفظ واژه انگلیسی Byzantine

فرهنگ لغت کمبریج دو تلفظ انگلیسی برای «Byzantine» ثبت کرده است:

  • /bɪˈzæn.taɪn/
  • /ˈbɪz.ən.tiːn/

هر دو تلفظ درست است.

جزئیاتی که در راهنماهای سفر پیدا نمی‌کنید

دیوارها خط دفاعی دوم داشتند. یونسکو طول دیوارهای زمینی تئودوسیوسی را 6,650 متر اعلام می‌کند. این سازمان ساخت دومین خط دفاعی را به سال 447 نسبت می‌دهد.

همسایگانشان آن‌ها را رومی می‌نامیدند. مسلمانان هم‌عصر آن‌ها نام «بلاد الروم»، به معنی «سرزمین رومیان»، را به کار می‌بردند.

عقاب از آنچه فکر می‌کنید جدیدتر است. عقاب دوسر ابداع بیزانسی‌ها نبود. شواهد قابل اتکا درباره پیوند آن با خاندان پالایولوگوس فقط از سال 1301 آغاز می‌شود.

کف کاخ زندگی روزمره را نشان می‌دهد. موزاییک‌های کاخ بزرگ (Büyük Saray) در کاوش‌هایی کشف شدند که از سال 1935 آغاز شد. وزارت فرهنگ و گردشگری ترکیه قدمت آن‌ها را به 450–550 نسبت می‌دهد. این موزاییک‌ها به‌جای صحنه‌های مذهبی، زندگی روزمره، طبیعت و اسطوره‌ها را نشان می‌دهند. در 90 موضوع، 150 پیکره انسانی و حیوانی دیده می‌شود. شما می‌توانید شیردالی در حال خوردن مارمولک، کودکانی در حال چراندن غازها و خرس‌هایی در حال خوردن سیب پیدا کنید.

دیدن آثار بیزانس در استانبول

ایاصوفیه و دیوارهای زمینی هم بخشی از همین داستان‌اند. هرکدام متعلق به شهری هستند که سازندگانش آن را روم جدید می‌نامیدند.

پرسش‌های متداول

آیا بیزانسی‌ها خودشان را بیزانسی می‌نامیدند؟

نه. خود را رومایوی، به معنی رومیان، می‌نامیدند. آن‌ها خودشان را وارث روم باستان می‌دانستند. «بیزانسی» از بیزانتیون می‌آید؛ سکونتگاه قدیمی یونانی در محل قسطنطنیه.

امپراتوری بیزانس چه زمانی آغاز شد و چه زمانی پایان یافت؟

تاریخ آغاز متداول سال 330 است؛ زمانی که کنستانتین یکم قسطنطنیه را پایتخت کرد. برخی سال 395 را در نظر می‌گیرند و برخی دیگر این دگرگونی را در سده‌های 7 و 8 می‌دانند. تاریخ پایان قطعی، 29 مه 1453 است.

واژه انگلیسی «Byzantine» چگونه تلفظ می‌شود؟

کمبریج دو تلفظ /bɪˈzæn.taɪn/ و /ˈbɪz.ən.tiːn/ را ثبت کرده است.

آثار بیزانسی استانبول را کجا می‌توانید ببینید؟

ایاصوفیه در شبه‌جزیره تاریخی قرار دارد. موزه موزاییک‌های کاخ بزرگ (Büyük Saray Mozaikleri Müzesi) داخل بازار آراستا (Arasta Çarşısı) در سلطان‌احمد (Sultanahmet) است. دیوارهای زمینی تئودوسیوسی هم بخشی از اثر ثبت‌شده در فهرست یونسکو هستند.

منابع

  1. ویکی‌پدیا، «امپراتوری بیزانس» en.wikipedia.org
  2. موزه هنر متروپولیتن، «بیزانس (حدود 330–1453)» metmuseum.org
  3. Krasimir S. Krastev، «کاربرد اصطلاحات «بیزانس» و «امپراتوری بیزانس» در قرون وسطی» (چکیده مقاله علمی) ceeol.com
  4. وزارت فرهنگ و گردشگری جمهوری ترکیه، «امپراتوری روم شرقی» kulturportali.gov.tr
  5. وزارت فرهنگ و گردشگری جمهوری ترکیه، «امپراتوری روم شرقی (بیزانس)» kulturportali.gov.tr
  6. آکادمی خان، Evan Freeman، «دوره‌های زمانی امپراتوری بیزانس» khanacademy.org
  7. یونسکو، «مناطق تاریخی استانبول» whc.unesco.org
  8. مؤسسه پژوهشی گتی، «امپراتوری بیزانس»، مدخل TGN getty.edu
  9. موزه هنر متروپولیتن، «هنرهای بیزانس» (گاه‌شماری) resources.metmuseum.org
  10. دانشگاه آزاد بریتانیا، «شمایل بیزانسی»، پیوست 1 open.edu
  11. دانشنامه اسلام بنیاد دیانت ترکیه، «بیزانس» islamansiklopedisi.org.tr
  12. وزارت فرهنگ و گردشگری جمهوری ترکیه، «موزه موزاییک‌های کاخ بزرگ» muze.gov.tr

FAQ

آیا بیزانسی‌ها خودشان را بیزانسی می‌نامیدند؟

نه. آن‌ها خود را «رومایوی» می‌نامیدند که در یونانی یعنی رومیان. خودشان را وارث امپراتوری روم باستان می‌دانستند. واژه «بیزانسی» از بیزانتیون گرفته شده؛ شهر قدیمی یونانی که قسطنطنیه در محل آن بنا شد.

امپراتوری بیزانس چه زمانی آغاز شد و چه زمانی پایان یافت؟

تاریخ آغاز متداول، سال 330 است؛ زمانی که کنستانتین یکم قسطنطنیه را پایتخت کرد. بعضی تاریخ‌نگاران سال 395 یا سده‌های 7 و 8 را ترجیح می‌دهند. جفری گریت‌رکس معتقد است نمی‌توان تاریخ دقیقی برای تأسیس آن تعیین کرد. پایان آن روشن است: 29 مه 1453، زمانی که نیروهای عثمانی به فرماندهی محمد دوم قسطنطنیه را گرفتند.

واژه انگلیسی «Byzantine» چگونه تلفظ می‌شود؟

فرهنگ لغت کمبریج دو تلفظ ثبت کرده است: /bɪˈzæn.taɪn/ و /ˈbɪz.ən.tiːn/.

آثار بیزانسی استانبول را کجا می‌توانید ببینید؟

ایاصوفیه که در سال‌های 532–537 ساخته شد، در شبه‌جزیره تاریخی قرار دارد. موزه موزاییک‌های کاخ بزرگ داخل بازار آراستا در سلطان‌احمد است. دیوارهای زمینی تئودوسیوسی با طول 6,650 متر نیز در فهرست یونسکو ثبت شده‌اند.

Image: Byzantine Empire 395 to 1262.png — Shuaaa2, CC BY-SA 4.0

هم‌رسانی

خطایی در این مقاله دیدید؟ به ما بگویید →

این مقاله با کمک هوش مصنوعی تهیه شده است. هر اطلاعات با منابع مقایسه شد و هیچ جمله‌ای بدون منبع منتشر نشد. اگر خطایی دیدید برای ما بنویسید. اصول ما در استفاده از منابع · برایمان بنویسید →

مقاله‌های مرتبط