کاهوکیا: چرا این شهر پیش از ورود کلمب متروک شد؟

کاهوکیا (Kahokya) از معدود جاهای آمریکای شمالی است که شما می‌توانید درون شهری بایستید که هنگام ورود اروپایی‌ها هم شهری باستانی بود. امروز منظره‌ای از تپه‌های خاکی پوشیده از چمن پیش روی شماست. حدود سال 1100، اینجا یکی از مراکز پرجمعیت فرهنگ میسیسیپی بود. بعد، مردم آن را ترک کردند. علت رفتنشان هنوز محل بحث است.

کاهوکیا کجاست؟

کاهوکیا در ایالت ایلینوی آمریکا و نزدیک کالینزویل قرار دارد. فاصله آن تا سنت لوئیس در جهت شمال شرقی حدود 13 کیلومتر است. اگر شما هم برای رفتن به محل کار از بخشی از یک کلان‌شهر به بخش دیگر رانندگی کرده باشید، این فاصله برایتان آشناست. شهر باستانی فاصله کمی با جایی داشت که امروز مرکز یک شهر مدرن است.

یونسکو کاهوکیا را بزرگ‌ترین سکونتگاه پیش از ورود کلمب در شمال مکزیک توصیف می‌کند. این سازمان، محوطه را یکی از مراکز مهم مذهبی، اقتصادی و فرهنگیِ فرهنگ میسیسیپی می‌داند.

نام رسمی محوطه محوطه تاریخی ایالتی تپه‌های کاهوکیا است. ویکی‌پدیای ترکی آن را با عنوان Kahokya معرفی می‌کند. اگر شما قصد سفر دارید، عبارت «Cahokia Mounds» را جست‌وجو کنید، نه فقط «Cahokia».

شهر کاهوکیا چه بود؟

کاهوکیا در بیشترین گستره خود حدود 1,600 هکتار وسعت داشت. حدود 120 تپه خاکی دست‌ساز در آن وجود داشت. بعضی تپه‌ها سکوی ساختمان‌های عمومی بودند. بعضی دیگر به‌عنوان یادمان تدفین به کار می‌رفتند.

رشد شهر تدریجی نبود. پژوهشی در سال 2009 به قلم بنسون، پوکتات و کوک نشان داد که مرکز شهر بین سال‌های 1050 و 1100 طبق نقشه ساخته شد. هم‌زمان، جمعیت بزرگی به شهر سرازیر شد.

یونسکو برآورد می‌کند که جمعیت بین سال‌های 1050 و 1150 به 10,000–20,000 نفر رسید.

آیا کاهوکیا از لندن بزرگ‌تر بود؟

وب‌سایت رسمی تپه‌های کاهوکیا، جمعیت حدود 20,000 نفری شهر در حدود سال 1100 را بیشتر از جمعیت آن زمان لندن معرفی می‌کند. این را یک ادعا بدانید، نه یک واقعیت قطعی. مبنای آن برآوردهای تاریخی جمعیت است، نه شمارش دقیق. بازه برآورد یونسکو از 10,000 تا 20,000 نفر است.

بااین‌حال، مقایسه مفید است. به شما نشان می‌دهد شهر چه ابعادی داشت. اینجا یک مرکز شهری واقعی بود، نه چند مزرعه پراکنده.

تپه‌های کاهوکیا: چه چیزهایی می‌بینید؟

شاخص‌ترین بخش محوطه، تپه مانکس است. این تپه حدود 30 متر ارتفاع و چهار تراس دارد. مساحت قاعده آن حدود شش هکتار است. تپه کاملاً از خاک ساخته شده است.

حدود 850 متر جنوب آن، تپه 72 قرار دارد. گروه‌های دانشگاه ویسکانسین–میلواکی از سال 1967 تا 1971 آنجا را کاوش کردند. آن‌ها بیش از 250 اسکلت انسان یافتند.

بخش مرکزی محوطه از سال 1925 تحت حفاظت عمومی بوده است. مرکز معرفی محوطه برای بازدیدکنندگان در سال 1989 افتتاح شد.

چه کسانی آن را ساختند؟ پرسش درباره قبیله کاهوکیا

نام شهر باعث سردرگمی می‌شود. نام اصلی شهر معلوم نیست. «کاهوکیا» از نام مردم کاهوکیا گرفته شده است؛ یکی از گروه‌های ایلینی‌وک که فرانسوی‌ها در قرن 17 با آن‌ها روبه‌رو شدند. این نام‌گذاری، تبار مستقیم آن‌ها از سازندگان تپه‌ها را ثابت نمی‌کند.

پس در استفاده از عبارت «قبیله کاهوکیا» دقت کنید. این عبارت به گروهی اشاره دارد که چند قرن پس از اوج شکوفایی شهر با آن‌ها روبه‌رو شدند. نام سازندگان شهر نیست.

خط زمانی

• 1050–1100: مرکز شهر طبق نقشه ساخته می‌شود. تازه‌واردان زیادی از راه می‌رسند.
• 1050–1150: برآورد یونسکو جمعیت را در اوج شکوفایی شهر 10,000–20,000 نفر می‌داند.
• حدود 1150: طبق پژوهش سال 2009، سکونتگاه‌های کشاورزی ریچلند تا حد زیادی متروک می‌شوند. دیواری چوبی دور مرکز شهر ساخته می‌شود.
• حدود 1200: بازسازی ارائه‌شده در پژوهش سال 2009 می‌گوید جمعیت تقریباً به نصف کاهش یافته بود.
• 1350–1400: متروک شدن کاهوکیا به‌عنوان یک شهر بزرگ کامل می‌شود.
• دهه 1500 تا دهه 1700: پژوهشی در سال 2020 نشان می‌دهد حضور بومیان در منطقه کاهوکیا دوباره افزایش یافته بود.
• 1925: بخش مرکزی محوطه تحت حفاظت عمومی قرار می‌گیرد.
• 1967–1971: گروه‌های دانشگاه ویسکانسین–میلواکی تپه 72 را کاوش می‌کنند.
• 1982: تپه‌های کاهوکیا به فهرست میراث جهانی یونسکو می‌پیوندد.
• 1989: مرکز معرفی محوطه برای بازدیدکنندگان افتتاح می‌شود.
• 2024: پژوهشی بر پایه ایزوتوپ‌های کربن گزارش می‌دهد که تالاب‌های نزدیک میدان شمالی در دوره خشکسالی حفظ شده بودند.

چرا کاهوکیا متروک شد؟

پاسخ واحدی که همه بپذیرند وجود ندارد. پژوهشگران چند نظریه مطرح کرده‌اند. هرکدام هم منتقدانی دارد.

خشکسالی در پایان کار شهر

پژوهشی در سال 2021 در نشریه ساینتیفیک ریپورتس، متروک شدن شهر را حدود سال‌های 1350–1400 تاریخ‌گذاری می‌کند. این پژوهش از سابقه‌ای 1,600 ساله از ایزوتوپ‌های اکسیژن در دریاچه هورس‌شو استفاده کرد. این سابقه نشان می‌دهد متروک شدن شهر هم‌زمان با خشکسالی طولانی‌ای بود که شاید شدیدترین نمونه در آن دوره در منطقه بوده است.

خشکسالی پیشین و از کار افتادن مزارع

پژوهش سال 2009 به حدود سال 1150 اشاره می‌کند. بنا بر فرضیه آن، یک خشکسالی شدید 15 ساله در همان حوالی رو به پایان بود. نزدیک پایان این خشکسالی، سکونتگاه‌های کشاورزی ریچلند تا حد زیادی متروک شدند. در نتیجه، بخش بزرگی از شبکه پشتیبان کشاورزی کاهوکیا از دست رفت.

سیل‌ها

پژوهشی در سال 2015 درباره رسوبات دریاچه، نظریه سیل را مطرح کرد. طبق آن، سیل بزرگی در رود میسیسیپی در حدود سال 1200 با دوره بی‌ثباتی سیاسی و کاهش جمعیت هم‌زمان بود.

پژوهشی در سال 2019 در نشریه PNAS، استانول‌های مدفوعی را در رسوبات دریاچه هورس‌شو بررسی کرد. این ترکیبات شاخصی برای جمعیت هستند. پژوهش، کاهش جمعیت در حدود سال 1150 را با یک سیل بزرگ و کاهش بارش تابستانی مرتبط دانست.

آیا درختان بیش از حد قطع شدند؟

یک نظریه، قطع گسترده درختان را مقصر می‌داند. طبق آن، قطع این همه درخت باعث فرسایش و سیل‌های محلی شد و شهر از هم پاشید. کیتلین رنکین، باستان‌شناس، در پژوهشی که در سال 2021 معرفی شد، این نظر را به چالش کشید. او تپه‌ای در دشت سیلابی نهر کاهوکیا را بررسی کرد که به سال‌های 1050–1400 تاریخ‌گذاری شده بود. تپه روی زمینی پایدار قرار داشت و شواهد مورد انتظار از سیل محلی وجود نداشت.

چالشی برای روایت خشکسالی

پژوهشی در سال 2024 به قلم رنکین و مولر، این فرض را آزمود که خشکسالی کشاورزی را نابود کرده بود. آن‌ها ایزوتوپ‌های کربن را در خاک‌های قدیمی اطراف میدان شمالی بررسی کردند. هیچ نشانه‌ای از تبدیل منطقه به علفزار در ارتباط با خشکسالی اواخر قرن 13 نیافتند. بخش‌هایی که بررسی کردند مرطوب مانده بود.

چند علت هم‌زمان

پژوهش سال 2019 در PNAS با توضیح تک‌علتی مخالفت می‌کند. به گفته آن، فشار اقلیمی باید در کنار مشکلات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی سنجیده شود.

جمع‌بندی صادقانه ساده است. خشکسالی، سیل و تنش اجتماعی همگی از عوامل احتمالی هستند. سهم هرکدام هنوز محل بحث است.

آیا مردم ناپدید شدند؟

نه. خالی شدن یک شهر به معنای خالی شدن یک منطقه نیست.

پژوهشی در سال 2020 به سرپرستی اِی. جِی. وایت، شواهدی از جمعیت بومی در منطقه کاهوکیا یافت که در دهه 1500 دوباره افزایش پیدا کرد. حضور این جمعیت تا دهه 1700 ادامه داشت. پیام پژوهش روشن است. روایت «تمدن گمشده» با شواهد سازگار نیست.

شما شهری را تصور کنید که کارخانه اصلی‌اش را از دست می‌دهد. مغازه‌ها بسته می‌شوند و خیابان‌ها خالی می‌شوند. خانواده‌ها ناپدید نمی‌شوند. جابه‌جا می‌شوند، دوباره گرد هم می‌آیند و از نو شروع می‌کنند. مردم یک شهر بزرگ را ترک کردند. سرزمین را ترک نکردند.

جزئیاتی که در راهنماهای سفر پیدا نمی‌کنید

• تازه‌واردان واقعاً وجود داشتند. پژوهشی درباره استرانسیم در سال 2014، بقایای 87 نفر را بررسی کرد. در 29 نفر، دست‌کم یک دندان خارج از دامنه ایزوتوپی محلی بود. نویسندگان این یافته را شاهدی مستقیم از مهاجرت به کاهوکیا دانستند.
• تقویمی خورشیدی از چوب. پژوهشگران حدود پنج آرایش وودهنج را در کاهوکیا شناسایی کرده‌اند. تیرک‌های چوبی با موقعیت خورشید در روزهای انقلاب تابستانی و زمستانی و اعتدال بهاری و پاییزی هم‌راستا بودند. این موضوع از کاربرد آن‌ها به‌عنوان تقویم پشتیبانی می‌کند.
• ظرفی کوچک کنار تیرک زمستانی. نزدیک تیرکی در وودهنج که برای مشاهده طلوع خورشید در انقلاب زمستانی به کار می‌رفت، گودالی حاوی یک ظرف سفالی کوچک بود. روی ظرف نقش صلیبی درون دایره دیده می‌شد.
• تپه 72 دوباره تفسیر شد. تدفین همراه با مهره‌ها در آنجا ابتدا گوری تفسیر شد که دو مرد در مرکز آن بودند. بازبررسی سال 2016، جفت‌های زن و مرد و دست‌کم یک کودک را شناسایی کرد.
• دیواری از حدود 20,000 کنده درخت. پژوهش سال 2009 گزارش می‌دهد که حدود سال 1150، دیواری چوبی با حدود 20,000 کنده درخت دور تپه مانکس و میدان بزرگ ساخته شد.

بازدید از کاهوکیا

از مرکز معرفی محوطه شروع کنید که در سال 1989 افتتاح شد. بعد پیاده به بالای تپه مانکس بروید. چهار تراس آن کمک می‌کند ابعاد شهر را بهتر درک کنید. در مسیر به یاد داشته باشید که بیشتر شهر باستانی از خاک و چوب ساخته شده بود. آنچه شما می‌بینید، شکلِ نقشه‌ای متعلق به نزدیک هزار سال پیش است.

پرسش‌های متداول

کاهوکیا کجاست؟

در ایلینوی، نزدیک کالینزویل، حدود 13 کیلومتری شمال شرقی سنت لوئیس.

آیا کاهوکیا واقعاً از لندن بزرگ‌تر بود؟

وب‌سایت رسمی، جمعیت حدود 20,000 نفری آن در حدود سال 1100 را بیشتر از جمعیت آن زمان لندن معرفی می‌کند. این نتیجه برآورد است، نه شمارش دقیق. یونسکو برای دوره اوج شهر در سال‌های 1050–1150، جمعیت 10,000–20,000 نفری را ذکر می‌کند.

چرا کاهوکیا متروک شد؟

هیچ علت واحدی اثبات نشده است. سیل، خشکسالی، جنگل‌زدایی و فشار اجتماعی همگی مطرح شده‌اند. مطالعات درباره سهم آن‌ها اختلاف نظر دارند. متروک شدن شهر را حدود سال‌های 1350–1400 تاریخ‌گذاری می‌کنند.

آیا نام کاهوکیا از سازندگان شهر گرفته شده است؟

نه. نام اصلی شهر معلوم نیست. این نام از یکی از گروه‌های ایلینی‌وک گرفته شده که فرانسوی‌ها در قرن 17 با آن‌ها روبه‌رو شدند. این نام، تبار آن‌ها از سازندگان شهر را ثابت نمی‌کند.

آیا کاهوکیا در فهرست یونسکو ثبت شده است؟

بله. تپه‌های کاهوکیا در سال 1982 به فهرست میراث جهانی یونسکو پیوست.

منابع

1. یونسکو — محوطه تاریخی ایالتی تپه‌های کاهوکیا whc.unesco.org
2. محوطه تاریخی ایالتی تپه‌های کاهوکیا — صفحه اصلی cahokiamounds.org
3. محوطه تاریخی ایالتی تپه‌های کاهوکیا — تپه 72 cahokiamounds.org
4. سازمان زمین‌شناسی ایالات متحده (USGS) — رونق و افول کاهوکیا در بستر تغییرات اقلیمی pubs.usgs.gov
5. ویکی‌پدیا — کاهوکیا en.wikipedia.org
6. ویکی‌پدیای ترکی — کاهوکیا tr.wikipedia.org
7. نشریه علوم باستان‌شناسی — مهاجران در واحد سیاسی کاهوکیا از فرهنگ میسیسیپی sciencedirect.com
8. موزه ایالتی ایلینوی — وودهنج‌ها museum.state.il.us
9. کارشناسان ایلینوی — الگوهای ازدست‌رفته: بازتفسیر تدفین همراه با مهره‌ها در تپه 72 کاهوکیا experts.illinois.edu
10. ساینتیفیک ریپورتس — خشکسالی شدید عصر یخبندان کوچک در بخش میانی ایالات متحده هنگام متروک شدن کاهوکیا در دوره میسیسیپی pmc.ncbi.nlm.nih.gov
11. دانشگاه ویسکانسین–مدیسن — با بالا آمدن رودخانه anthropology.wisc.edu
12. PNAS — استانول‌های مدفوعی نشان می‌دهند سیل و تغییر هم‌زمان بارش فصلی با کاهش جمعیت کاهوکیا همبستگی دارند pmc.ncbi.nlm.nih.gov
13. هولوسن — بررسی همبستگی تغییرات اقلیمی اواخر هولوسن و پویایی جمعیت در تپه‌های کاهوکیا journals.sagepub.com
14. دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس — پژوهش: شواهد اندکی وجود دارد که «استفاده بیش از حد از چوب» در کاهوکیا باعث فروپاشی شده باشد sciencesources.eurekalert.org
15. مجله باستان‌شناسی — بررسی علت متروک شدن کاهوکیا archaeology.org
16. دانشگاه کالیفرنیا، برکلی — پژوهش تازه افسانه تمدن گمشده بومیان آمریکای کاهوکیا را رد می‌کند news.berkeley.edu

FAQ

Image: Cahokia Mounds — UNESCO reconstruction.jpg — Thank You (24 Millions ) views, CC BY 2.0