رالف والدو امرسون (Ralph Waldo Emerson) متفکر، جستارنویس و شاعر آمریکایی بود. او در پایه‌گذاری تعالی‌گرایی نقش داشت؛ جنبشی که بر تجربه معنوی فردی و شهود تأکید میکرد. امرسون با آثار «طبیعت» و «خوداتکایی» از داوری مستقل دفاع کرد، بر ادبیات آمریکا اثر گذاشت و دگرگونی فردی را به تغییر اجتماعی پیوند داد.
چگونه یک کشیش اهل بوستون به مدافع استقلال فکری و سرپیچی از قانونی در حمایت از بردهداری تبدیل شد؟ مسیر زندگی امرسون، اختلاف‌های دینی، نویسندگی، حمایت از نویسندگان جوان‌تر و مخالفت علنی با بردهداری را به هم پیوند می‌دهد. اگر شما این پیوندها را دنبال کنید، تأثیر او را روشن‌تر از زمانی می‌بینید که فقط به مفهوم خوداتکایی توجه کنید.
رالف والدو امرسون که بود؟
امرسون در 25 مه 1803 در بوستون به دنیا آمد و در 27 آوریل 1882 در کنکورد درگذشت. فعالیت‌های او شکل‌های گوناگونی داشت: جستارهای فلسفی، شعر، سخنرانی عمومی و سردبیری مجله. این فعالیت‌ها راه‌های متعددی برای ورود اندیشه‌هایش به زندگی فکری آمریکا فراهم کردند.
روابط شخصی نیز در گسترش نفوذ او نقش داشتند. او به انتشار شعرها و جستارهای ثورو کمک کرد، «برگ‌های علف» والت ویتمن را ستود و سردبیری مجله «دایال» را بر عهده داشت. بنابراین، کار او هم پرورش استدلال‌های خودش بود و هم کمک به نویسندگان دیگر برای رسیدن به مخاطب.
چرا امرسون کشیشی را کنار گذاشت؟
امرسون در سال 1829 کشیش یونیتارینِ کلیسای دوم بوستون شد. او در سال 1832، پس از اختلاف بر سر شیوه اجرای عشای ربانی و تردید درباره دعای جمعی، از کشیشی کناره گرفت. این کناره‌گیری به مناسک دینی مشخص و پرسش‌هایی درباره اعتبار و مرجعیت آن‌ها مربوط بود.
فقدانی شخصی نیز با این تردیدهای دینی همراه شد. همسر اول او، الن، در سال 1831 درگذشت و مرگش امرسون را عمیقاً تکان داد. او در یادداشت روزانه‌اش در ژوئن 1832، حرفه کشیشی را منسوخ توصیف کرد. سوگ همسر و نارضایتی از حرفه‌اش به همین دوره دشوار تعلق داشتند.
پرسش‌های او پس از پایان کارش در کلیسا نیز ادامه یافتند. امرسون در سخنرانی سال 1838 خود در هاروارد، معجزات کتاب مقدس را رد کرد. اندروز نورتون، الهی‌دان، همان سال این سخنرانی را توهین به دین خواند و محکوم کرد. به این ترتیب، موضع دینی امرسون که در حال شکل‌گیری بود، به اختلافی صریح و علنی انجامید.
تعالی‌گرایی در چه شرایط تاریخی شکل گرفت؟
تعالی‌گرایی در نیمه نخست قرن نوزدهم، در محافل لیبرال یونیتارین در نیوانگلند پدید آمد. این محافل از برداشت‌های کالوینیستی درباره انسان فاصله می‌گرفتند. استدلال‌های امرسون در همین فضای دینیِ در حال تغییر شکل گرفتند.
شیوه‌های تازه خواندن کتاب مقدس نیز اهمیت داشتند. آثاری از شلایرماخر در سال 1825 به زبان انگلیسی منتشر شدند و سپس آثاری از هردر در سال 1833 انتشار یافتند. آن‌ها کتاب مقدس را محصول تاریخ و فرهنگ می‌دانستند. این نگاه، تعالی‌گرایان را به پرسش از مرجعیت دینی تشویق کرد.
امرسون از بنیان‌گذاران باشگاه تعالی‌گرایان بود. نخستین نشست غیررسمی آن در 8 سپتامبر 1836 در کمبریج برگزار شد. پس این جنبش، در کنار استدلال‌هایی که در کتاب‌ها و سخنرانی‌های افراد بیان می‌شدند، فضایی برای گفت‌وگو نیز داشت.
فشار افکار اکثریت، زمینه دیگری بود. مرکز ملی علوم انسانی، «خوداتکایی» را پاسخی به سیاست و فرهنگ توده‌ای عصر جکسون تفسیر می‌کند. در این خوانش، جستار سال 1841 امرسون به فشاری می‌پرداخت که افراد را به همرنگ شدن با اکثریت وادار میکرد.
«طبیعت» و «خوداتکایی» چه می‌گفتند؟
«طبیعت» در سال 1836 منتشر شد. این اثر، جهان طبیعی را سرچشمه حقیقت معنوی، زیبایی و نمادها معرفی میکرد. آغاز کتاب از مردم میخواست به‌جای به ارث بردن تجربه‌های دینی نسل‌های پیشین، رابطه خودشان را با جهان هستی برقرار کنند. تجربه شخصی در مرکز این استدلال قرار داشت.
به همین دلیل، «طبیعت» فهم معنوی را با رویارویی فرد با جهان پیوند میداد. تأکید امرسون بر زیبایی و نمادها، به طبیعت معنایی فراتر از حضور مادی آن می‌بخشید. اگر شما کتاب را از دریچه استدلال آغازینش بخوانید، دعوت اصلی آن این است که خودتان با جهان هستی رابطه برقرار کنید.
«خوداتکایی» که در سال 1841 منتشر شد، به رابطه فرد و جامعه پرداخت. امرسون از خوانندگان میخواست به شهود خود اعتماد کنند. به باور او، جلب تأیید جامعه نباید به بهای واگذاری استقلال فکری تمام شود. این جستار، همرنگی با جمع را در سطح داوری فردی به چالش می‌کشید.
شما می‌توانید این استدلال را به تصمیمی روزمره پیوند دهید: آیا فقط چون اطرافیانتان نظری را قبول دارند، آن را تکرار می‌کنید؟ اصل مورد نظر امرسون از شما می‌خواهد داوری خودتان را حفظ کنید. این موقعیت عادی، راهی عملی برای فهم استدلال او درباره شهود و تأیید اجتماعی است.
این جستار همچنین میان تغییر فردی و اجتماعی رابطه برقرار میکرد. افرادی که دگرگون شده‌اند، می‌توانند به کسانی تبدیل شوند که الگویشان دیگران را راهنمایی می‌کند. در این برداشت، پیامدهای خوداتکایی از شخصی که آن را به کار می‌بندد فراتر می‌رود. رشد فردی می‌تواند به فراهم شدن شرایط تغییرات گستردهتر کمک کند.
سخنرانی سال 1837 امرسون با عنوان «دانشور آمریکایی»، برداشتی مرتبط درباره آموزش ارائه میکرد. او سه سرچشمه را مشخص کرد: طبیعت، کتاب‌ها و عمل. این سه در کنار هم، تجربه مستقیم و فعالیت را در کنار مطالعه قرار می‌دادند. الیور وندل هولمز بعدها این سخنرانی را اعلامیه استقلال فکری آمریکا توصیف کرد.
امرسون چه تأثیری بر ثورو و ادبیات آمریکا گذاشت؟
بخشی از تأثیر امرسون بر ثورو، کمک به انتشار آثار او بود. ثورو از سال 1841 تا 1843 در خانه امرسون زندگی میکرد. در این دوره، امرسون به انتشار شعرها و جستارهای این نویسنده جوان‌تر در «دایال» کمک کرد و پشتیبانی عملی از کار ادبی او نشان داد.
خود مجله نیز بخش مهمی از فعالیت تعالی‌گرایان بود. «دایال» از سال 1840 تا 1844 منتشر می‌شد. مارگارت فولر نخستین سردبیر آن بود و امرسون در دو سال پایانی هدایتش را بر عهده داشت. بنابراین، نقش ادبی او انتخاب و انتشار آثار دیگران را نیز در بر می‌گرفت.
امرسون همچنین با در اختیار گذاشتن زمین، از زندگی ثورو در والدن حمایت کرد. ثورو کلبه‌اش را در ملکی ساخت که امرسون اجازه استفاده از آن را به او داده بود. او در 4 ژوئیه 1845 به آن کلبه نقل مکان کرد. این پیوند بر توافقی مشخص میان دو نویسنده استوار بود.
ویتمن به شکلی دیگر تشویق شد. امرسون در 21 ژوئیه 1855 نامه‌ای در ستایش «برگ‌های علف» نوشت. این نامه، داوری امرسون را به اثر نویسنده آمریکایی دیگری پیوند داد. با این حال، استفاده بعدی ویتمن از آن ستایش، مسئله اجازه انتشار را پیش کشید.
نفوذ او به فلسفه نیز رسید. اندیشه‌های امرسون درباره تغییر، ارزش تجربه روزمره و اراده انسان، بر ویلیام جیمز و جان دیویی، پراگماتیست‌های آمریکایی، اثر گذاشتند. پس میراث فکری او از نویسندگانی که شخصاً تشویقشان میکرد فراتر رفت.
فعالیت او برای لغو بردهداری چگونه گسترش یافت؟
مخالفت امرسون با بردهداری به‌تدریج جایگاه محوری‌تری پیدا کرد. «طبیعت» در سال 1836 از لغو تجارت برده استقبال میکرد. با این حال، لغو بردهداری تنها در دهه 1840 به مرکز دغدغه‌های فکری او راه یافت. تعهد علنی او در طول این سال‌ها گسترش پیدا کرد.
یکی از لحظه‌های مهم در سال 1844 رخ داد. امرسون به مناسبت سالگرد آزادی بردگان در هند غربی بریتانیا سخنرانی کرد. این سخنرانی به نقطه عطفی در فعالیت علنی او علیه بردهداری تبدیل شد و لغو بردهداری را در کار او به‌عنوان سخنران جایگاهی محکم‌تر داد.
او در سال 1851، خطاب به مردم کنکورد، درباره قانون بردگان فراریِ مصوب 1850 سخن گفت. امرسون خواستار لغو این قانون شد و از سرپیچی از آن تا زمانی که اجرا می‌شد دفاع کرد. اکنون دفاع او از داوری مستقل، مطالبه‌ای صریح برای مقاومت در برابر یک قانون را نیز در بر می‌گرفت.
امرسون بعدها آزادی بردگان را با شعر گرامی داشت. او در سال 1863، «سرود بوستون» را در برابر 3,000 نفر خواند که برای جشن گرفتن اعلامیه آزادی بردگانِ لینکلن گرد آمده بودند. این شعرخوانی عمومی، نویسندگی او را با مخالفتش با بردهداری پیوند داد.
با این همه، دیدگاه‌های او درباره نژاد تناقض‌هایی داشتند. «نژاد»، متعلق به سال 1856، ادعاهای مربوط به خالص و تغییرناپذیر بودن نژادها را زیر سؤال می‌برد. «سرنوشت» که در سال 1860 منتشر شد، شامل تصوراتی درباره سلسله‌مراتب نژادی بود. این مواضع، رابطه میان طرفداری او از لغو بردهداری و برداشتش از تفاوت‌های انسانی را پیچیده می‌کنند.
جزئیاتی که در کتاب‌های راهنما پیدا نمی‌کنید
امرسون پیش‌نویس «طبیعت» را در اتاق کاری در طبقه بالای عمارت «اولد منس» در کنکورد نوشت. این اتاق به رودخانه و میدان نبرد پل شمالی در انقلاب آمریکا مشرف بود. این موقعیت مکانی، استدلال کتاب درباره مواجهه شخصی با طبیعت را در فضای کاری مشخصی قرار می‌دهد.
پس از آنکه امرسون در سال 1842 سردبیر شد، «دایال» ترجمه‌هایی از فلسفه چینی و هندی را زیر عنوان «متون مقدس اقوام» منتشر کرد. بنابراین، کار سردبیری او این نوشته‌های فلسفی را وارد همان مجله‌ای کرد که آثار نویسندگان تعالی‌گرا را منتشر میکرد.
محل برگزاری سخنرانی سال 1844 او برای لغو بردهداری، از مقاومت در برابر فعالیت علنی‌اش خبر می‌دهد. کلیساها از میزبانی این گردهمایی خودداری کردند؛ در نتیجه، جلسه در ساختمان دادگاه برگزار شد. ثورو زنگ اعلام جلسه را به صدا درآورد. پیوند آن دو به کارهای عملی برگزاری این رویداد نیز کشیده شده بود.
ویتمن در 10 اکتبر 1855، ستایش امرسون را بدون اجازه در روزنامه «نیویورک تریبیون» منتشر کرد. سپس جمله‌ای ستایش‌آمیز از آن نامه را بر عطف چاپ سال 1856 «برگ‌های علف» چاپ کرد. به این ترتیب، نامه‌ای شخصی به بخشی از معرفی عمومی کتاب تبدیل شد.
خط زمانی
- 25 مه 1803: امرسون در بوستون به دنیا آمد.
- 1829: کشیش کلیسای دوم بوستون شد.
- 1831: همسر اولش، الن، درگذشت.
- 1832: کشیشی را کنار گذاشت.
- 1836: «طبیعت» منتشر شد و نشست‌های باشگاه تعالی‌گرایان آغاز شدند.
- 1837: سخنرانی «دانشور آمریکایی» را ایراد کرد.
- 1838: سخنرانی دینی او در هاروارد جنجال برانگیخت.
- 1841: «خوداتکایی» منتشر شد.
- 1842–1844: سردبیر «دایال» بود.
- 1844: به مناسبت سالگرد آزادی بردگان در هند غربی بریتانیا سخنرانی کرد.
- 4 ژوئیه 1845: ثورو به کلبه والدن در زمین امرسون نقل مکان کرد.
- 1851: امرسون از سرپیچی از قانون بردگان فراری دفاع کرد.
- 21 ژوئیه 1855: نامه خود در ستایش «برگ‌های علف» ویتمن را نوشت.
- 1863: «سرود بوستون» را در جشن اعلامیه آزادی بردگان خواند.
- 27 آوریل 1882: در کنکورد درگذشت.
پرسش‌های متداول
رالف والدو امرسون که بود؟
امرسون متفکر، جستارنویس و شاعر آمریکایی بود که در سال 1803 در بوستون به دنیا آمد. او در پایه‌گذاری تعالی‌گرایی نقش داشت و از شهود فردی و استقلال فکری دفاع میکرد.
منظور امرسون از خوداتکایی چه بود؟
جستار سال 1841 او از افراد میخواست به شهود خود اعتماد کنند و استقلال داوری‌شان را حفظ کنند. این اثر همچنین استدلال میکرد که دگرگونی فردی می‌تواند افرادی پدید آورد که الگویشان راهنمای دیگران باشد.
امرسون چگونه به ثورو کمک کرد؟
امرسون به انتشار شعرها و جستارهای ثورو در «دایال» کمک کرد. همچنین به او اجازه داد کلبه والدن را در زمینش بسازد.
آیا امرسون طرفدار لغو بردهداری بود؟
بله. لغو بردهداری در دهه 1840 به یکی از محورهای اصلی اندیشه او تبدیل شد. او در سال 1851 خواستار لغو قانون بردگان فراری شد و از سرپیچی از آن تا زمانی که اجرا می‌شد دفاع کرد.
منابع
- ویکی‌پدیای ترکی — رالف والدو امرسون tr.wikipedia.org
- دانشنامه فلسفه استنفورد — رالف والدو امرسون plato.stanford.edu
- ویکی‌پدیای انگلیسی — رالف والدو امرسون en.wikipedia.org
- دانشنامه فلسفه استنفورد — تعالی‌گرایی، تابستان 2022 plato.stanford.edu
- سازمان پارک‌های ملی — لانگ‌فلو و امرسون nps.gov
- مرکز ملی علوم انسانی — فردگرایی در «خوداتکایی» رالف والدو امرسون americainclass.org
- سازمان پارک‌های ملی — اولد منس nps.gov
- انجمن ثورو — زندگی ثورو thoreausociety.org
- کتابخانه کنگره — نامه امرسون به ویتمن، 21 ژوئیه 1855 loc.gov
- کتابخانه لیلی دانشگاه ایندیانا — برگ‌های علف، 1856 collections.libraries.indiana.edu
FAQ
رالف والدو امرسون که بود؟
رالف والدو امرسون متفکر، جستارنویس و شاعر آمریکایی بود. او در سال 1803 در بوستون به دنیا آمد، در پایه‌گذاری تعالی‌گرایی نقش داشت و از شهود فردی و استقلال فکری دفاع میکرد.
منظور امرسون از خوداتکایی چه بود؟
او در جستار سال 1841 خود از افراد میخواست به شهودشان اعتماد کنند و برای جلب تأیید جامعه، استقلال داوری خود را کنار نگذارند. او همچنین دگرگونی فردی را با تغییرات گستردهتر اجتماعی پیوند میداد.
امرسون چگونه به ثورو کمک کرد؟
ثورو از سال 1841 تا 1843 در خانه امرسون زندگی میکرد. در همین دوره، امرسون به انتشار شعرها و جستارهای او در مجله دایال کمک کرد. همچنین به ثورو اجازه داد کلبه والدن را در زمین او بسازد.
آیا امرسون طرفدار لغو بردهداری بود؟
بله. لغو بردهداری در دهه 1840 به یکی از محورهای اصلی اندیشه او تبدیل شد. او در سال 1851 خواستار لغو قانون بردگان فراری شد و از مردم خواست تا زمانی که این قانون اجرا میشود، از آن سرپیچی کنند.
Image: Ralph Waldo Emerson by Josiah Johnson Hawes 1857.jpg — Josiah Johnson Hawes, Public domain
