شاهکارها

مرمرهای الگین؛ چرا در لندن هستند و آیا بازمی‌گردند؟

مرمرهای الگین مجموعه‌ای از مجسمه‌ها و قطعات معماری باستانی‌اند که بین سال‌های 1801 و 1812 از آکروپولیس آتن برده شدند و در سال 1816 به موزه بریتانیا سپرده شدند. موزه بریتانیا از مالکیت قانونی خود دفاع می‌کند، یونان انتقال آثار را غیرقانونی می‌داند و قانون بریتانیا همچنان مانع بازگشت دائمی آن‌هاست.

تاریخ‌نگاران دربارهٔ این موضوع اختلاف نظر دارند: این مقاله واقعیت‌های مستند را از تفسیرها جدا می‌کند و منابع خود را ذکر می‌کند. اصول ما در استفاده از منابع →

9 دقیقه مطالعه13 منبعتاریخ انتشار: 4 نوامبر 2026آخرین بررسی: 4 نوامبر 2026
تیم تحریریهٔ Köküne Kadar TVاصول ما در استفاده از منابع
مرمرهای الگین؛ چرا در لندن هستند و آیا بازمی‌گردند؟
The Parthenon sculptures, British Museum (14063376069).jpg

مرمرهای الگین (Elgin Mermerleri) مجموعه‌ای از مجسمه‌های مرمری، کتیبه‌ها و قطعات معماری یونان باستان‌اند. این آثار از آکروپولیس آتن (Atina Akropolisi) برده شدند و اکنون در موزه بریتانیا (British Museum) در لندن (Londra) نگهداری می‌شوند. منظور بیشتر مردم از این نام، مجسمه‌های پارتنون (Partenon) است. اختلاف بر سر این آثار یکی از دیرپاترین مناقشه‌ها در دنیای موزه‌هاست. در این راهنما می‌خوانید که آثار کجا هستند، چگونه به آنجا رسیدند و قانون درباره بازگرداندن آن‌ها چه می‌گوید.

مرمرهای الگین چیست؟

«مرمرهای الگین» نام کلی قطعاتی است که از آتن به بریتانیا برده شدند. این مجموعه نام توماس بروس (Thomas Bruce)، هفتمین ارل الگین (7. Elgin Kontu)، را بر خود دارد. او بین سال‌های 1801 و 1812 هدایت کار برداشتن و انتقال قطعات را بر عهده داشت.

این مجموعه فقط شامل مجسمه‌های پارتنون نیست. قطعاتی از ارختئوم (Erehteyon)، معبد آتنا نیکه و پروپیلایا (Propylon) هم در آن وجود دارد. بااین‌حال، بیشترین شهرت و بخش عمده اختلاف‌ها به مجسمه‌های پارتنون مربوط است.

تلفظ نام مرمرهای الگین

شما نام الگین را این‌طور تلفظ کنید: /ˈɛlɡɪn/. تکیه روی هجای اول است. حرف g صدای «گ» دارد؛ مانند واژه انگلیسی «get». این حرف مانند g در نام نوشیدنی «gin» صدای «ج» نمی‌دهد. پس تلفظ آن «اِل‌گین» است، با صدای «گ».

مجسمه‌های پارتنون در مجموعه مرمرهای الگین چه چیزی را نشان می‌دهند؟

پارتنون بر فراز آکروپولیس در آتن قرار دارد. معماران آن ایکتینوس و کالیکراتس (Kallikrates) بودند. فیدیاس (Fidias) بر اجرای تزیینات پیکرتراشی نظارت داشت. معبد را از مرمر سفید پنتلیک (Pentelikon mermeri) ساختند؛ حتی قطعات سفال‌مانند پوشش بام هم از همین مرمر بود.

تزیینات پیکرتراشی بین سال‌های 447 و 432 پیش از میلاد ساخته شد. این تزیینات سه بخش دارد:

  • نوار نقش‌برجسته یا فریز. برداشت پذیرفته‌شده این است که صف شرکت‌کنندگان در جشن پاناتنایا (Panathenaia) را نشان می‌دهد؛ جشنی که به افتخار آتنا (Athena) برگزار می‌شد.
  • متوپ‌ها. این‌ها لوح‌های مربع‌شکل و حجاری‌شده بنا هستند.
  • پیکره‌های سنتوری. سنتوری شرقی تولد آتنا را نشان می‌دهد. سنتوری غربی رقابت آتنا و پوزئیدون (Poseidon) را برای تبدیل‌شدن به نگهبان آتن به تصویر می‌کشد.

اگر شما روبه‌روی پیکره‌های سنتوری بایستید، دو صحنه بزرگ از اسطوره‌های آتن را می‌بینید: یک تولد و یک رقابت بر سر یک شهر.

تاریخچه مرمرهای الگین؛ چگونه به لندن رسیدند؟

داستان با یک دیپلمات شروع می‌شود. توماس بروس در سال‌هایی که مجسمه‌ها برداشته شدند، سفیر بریتانیا در امپراتوری عثمانی بود. آتن در آن زمان زیر سلطه عثمانی قرار داشت.

بین سال‌های 1801 و 1812، مأموران الگین حدود نیمی از مجسمه‌های باقی‌مانده پارتنون را به بریتانیا فرستادند. سپس مجموعه وارد فرایندی علنی شد. پس از بررسی موضوع توسط یک کمیسیون در سال 1816، پارلمان بریتانیا به تأمین بودجه خرید مجموعه رأی داد. سپس قطعات را به هیئت امنای موزه بریتانیا سپرد.

این روایت کوتاه ماجرای مرمرهای الگین است. اختلاف‌ها از پرسش بعدی آغاز می‌شوند: این آثار با چه مجوزی برده شدند؟

مرمرهای الگین در کدام بخش موزه بریتانیا هستند؟

در فهرست گالری‌های موزه بریتانیا، محل نمایش مجسمه‌های پارتنون اتاق 18 در لندن ذکر شده است. اگر شما قصد بازدید دارید، باید دنبال همین شماره اتاق بگردید.

طبق شمارش کتابخانه مجلس اعیان در سال 2023، مجموعه پارتنون موزه بریتانیا شامل این موارد است:

  • 15 متوپ
  • 17 پیکره سنتوری
  • 75 متر نوار نقش‌برجسته

مجسمه‌ها میان دو شهر تقسیم شده‌اند. موزه آکروپولیس در آتن، مجسمه‌های اصلی پارتنون را که در اختیار دارد به نمایش می‌گذارد. در کنار آن‌ها، قالب‌های گچی قطعات موجود در موزه بریتانیا و دیگر موزه‌های خارجی دیده می‌شود. بنابراین بازدیدکننده در آتن همان روایت را می‌بیند؛ با جاهای خالی‌ای که نسخه‌های کپی پر کرده‌اند.

عکس مرمرهای الگین؛ دنبال چه اثری بگردید؟

اگر شما دنبال عکس این آثار هستید، یکی از گزینه‌های مشخص برای جست‌وجو، مجسمه هلیوس (Helios)، خدای خورشید، در حال برآمدن از دریاست. این مجسمه از پیکره‌های سنتوری است. موزه بریتانیا آن را با شماره 1816,0610.91 ثبت کرده و تاریخ ساختش را 438–432 پیش از میلاد دانسته است. با جست‌وجوی همین شماره در وب‌سایت مجموعه موزه، به پرونده رسمی اثر می‌رسید.

اختلاف بر سر مرمرهای الگین؛ دو موضع

هسته اصلی مناقشه، اختلاف بر سر قانونی‌بودن انتقال آثار است.

موضع موزه بریتانیا. موزه استدلال می‌کند که الگین مجسمه‌ها را به‌صورت قانونی و با اجازه مقام‌های عثمانی منتقل کرده است.

موضع یونان. یونان (Yunanistan) می‌گوید مجسمه‌ها به‌طور غیرقانونی به دست آمده‌اند.

در ژوئن 2024، صدای سومی وارد این بحث شد. زینب بوز (Zeynep Boz)، از مقام‌های وزارت فرهنگ و گردشگری ترکیه، به آسوشیتدپرس (Associated Press) گفت هیچ فرمانی که اجازه مورد استناد بریتانیا را تأیید کند در آرشیو عثمانی پیدا نشده است. فرمان در اینجا به معنای دستور امپراتوری عثمانی است. تنها سند شناخته‌شده در این مناقشه، ترجمه‌ای ایتالیایی است. بوز گفت این سند امضا، مهر یا طغرا ندارد. طغرا نشان خوشنویسی‌شده نام سلطان است.

وزارت فرهنگ یونان استدلال دیگری درباره خود آثار هنری مطرح می‌کند. به گفته این وزارتخانه، مجسمه‌ها به‌عنوان آثار هنری مستقل طراحی نشده بودند. آن‌ها بخش‌هایی معماری و نمادین از پارتنون بودند. این وزارتخانه استدلال می‌کند که به همین دلیل، آثار باید در آتن دوباره کنار هم قرار بگیرند.

آیا مرمرهای الگین بازمی‌گردند؟

وضعیت را مرحله‌به‌مرحله مرور کنیم.

درخواست‌های رسمی. یونان در اکتبر 1983 درخواستی رسمی به دولت بریتانیا داد. بریتانیا در آوریل 1984 آن را رد کرد.

میانجیگری. یونسکو (UNESCO) در سال 2013 پیشنهاد میانجیگری داد. دولت بریتانیا و موزه بریتانیا در سال 2015 از شرکت در آن خودداری کردند.

قانون. قانون موزه بریتانیا مصوب 1963، جز در موارد استثنایی محدود، مانع واگذاری دائمی اقلام مجموعه می‌شود. این قانون امانت‌دادن آثار به موزه‌های دیگر را مجاز می‌داند. دولت بریتانیا در 16 ژوئیه 2025 به مجلس اعیان گفت برنامه‌ای برای تصویب قانون تازه‌ای که بازگشت مجسمه‌ها را ممکن کند ندارد.

مسئله امانت‌گرفتن. یک مثال روزمره را در نظر بگیرید. فرض کنید شما از همسایه‌تان نردبانی امانت می‌گیرید. با پذیرفتن امانت، می‌پذیرید که نردبان متعلق به اوست. یونان از همین منطق استفاده می‌کند. این کشور امانت‌گرفتن مجسمه‌ها را رد می‌کند، چون آن را به معنای به‌رسمیت‌شناختن مالکیت موزه بریتانیا می‌داند. موزه هم به‌نوبه خود شرط می‌گذارد که آثار امانت‌داده‌شده بازگردانده شوند.

تازه‌ترین پیشنهاد. طبق گزارش KNEWS در 15 اکتبر 2026، جورج آزبورن (George Osborne)، رئیس هیئت امنای موزه بریتانیا، همچنان از توافقی دفاع می‌کرد که بر اساس آن مجسمه‌ها به‌نوبت در آتن و لندن نمایش داده شوند. او استدلال می‌کرد که رویکرد موزه بریتانیا، با مقایسه تمدن‌ها، و رویکرد موزه آکروپولیس، با تمرکز بر آتن و بنای پارتنون، مکمل یکدیگرند. در آن تاریخ، این طرح همچنان در حد پیشنهاد بود.

بنابراین قانون فعلی بریتانیا مانع بازگشت دائمی آثار است و نمایش نوبتی همچنان ایده‌ای روی میز مذاکره باقی مانده است.

خط زمانی

  • 447–432 پیش از میلاد: پارتنون و تزیینات پیکرتراشی آن ساخته می‌شوند.
  • 1801–1812: مأموران الگین مجسمه‌ها و قطعات معماری را از آکروپولیس به بریتانیا می‌فرستند.
  • 1816: پس از بررسی پارلمانی، مجموعه به هیئت امنای موزه بریتانیا سپرده می‌شود.
  • 1963: قانون موزه بریتانیا مقررات واگذاری و امانت‌دادن آثار را تعیین می‌کند.
  • اکتبر 1983: یونان درخواست رسمی بازگرداندن آثار را به دولت بریتانیا ارائه می‌کند.
  • آوریل 1984: بریتانیا درخواست را رد می‌کند.
  • 2013: یونسکو پیشنهاد میانجیگری می‌دهد.
  • 2014: مجسمه ایلیسوس (Ilissos) به موزه ارمیتاژ امانت داده می‌شود.
  • 2015: دولت بریتانیا و موزه بریتانیا میانجیگری یونسکو را نمی‌پذیرند.
  • 4 ژوئن 2022: قطعه فاگان به‌طور دائمی به نوار نقش‌برجسته شرقی در آتن می‌پیوندد.
  • 24 مارس 2023: سه قطعه از واتیکان (Vatikan) در موزه آکروپولیس به‌طور دائمی به مجموعه می‌پیوندند.
  • ژوئن 2024: اظهارات زینب بوز بحث فرمان را دوباره زنده می‌کند.
  • 16 ژوئیه 2025: دولت بریتانیا می‌گوید برنامه‌ای برای قانونی که بازگشت آثار را ممکن کند ندارد.
  • 15 اکتبر 2026: KNEWS گزارش می‌دهد که آزبورن همچنان از توافق نمایش نوبتی دفاع می‌کند.

جزئیاتی که در راهنماهای گردشگری پیدا نمی‌کنید

  • سوراخی برای افسارهای گم‌شده. روی مجسمه هلیوس، هنوز سوراخی در سطح بالایی پایه و زیر ساعد راست دیده می‌شود. افسارهای فلزی زمانی در این سوراخ قرار داشتند. آن افسارها اکنون از بین رفته‌اند.
  • امانتی که واقعاً انجام شد. موزه بریتانیا در سال 2014 پیکره ایلیسوس، خدای رود، را که از مجسمه‌های پارتنون است به موزه ارمیتاژ در سن‌پترزبورگ (Sankt Peterburg) روسیه (Rusya) امانت داد.
  • گالری‌ای با شکل معبد. در طبقه سوم موزه آکروپولیس، هسته مستطیل‌شکل گالری پارتنون از ابعاد و جهت‌گیری سلای معبد باستانی، یعنی اتاق درونی آن، پیروی می‌کند.
  • پایی که به خانه برگشت. قطعه فاگان پاهای آرتمیس (Artemis) را نشان می‌دهد. این قطعه از موزه آنتونینو سالیناس در پالرمو (Palermo) آورده شد و در 4 ژوئن 2022 به‌طور دائمی به نوار نقش‌برجسته شرقی در آتن پیوست.

پرسش‌های متداول

مرمرهای الگین اکنون کجا هستند؟

مجسمه‌های پارتنون در اتاق 18 موزه بریتانیا در لندن قرار دارند. مجسمه‌های اصلی پارتنون که در آتن نگهداری می‌شوند، در موزه آکروپولیس هستند. در کنار آن‌ها، قالب‌های گچی قطعات موجود در لندن و دیگر نقاط هم نمایش داده می‌شود.

نام الگین را چطور تلفظ کنیم؟

تلفظ الگین /ˈɛlɡɪn/ است. تکیه روی هجای اول قرار می‌گیرد و حرف g صدای «گ» دارد.

چرا مجسمه‌های پارتنون در لندن هستند؟

توماس بروس، هفتمین ارل الگین، سفیر بریتانیا در امپراتوری عثمانی بود؛ امپراتوری‌ای که بر آتن حکومت می‌کرد. مأموران او بین سال‌های 1801 و 1812 مجسمه‌ها را از محل برداشتند. در سال 1816 پارلمان بودجه خرید را تأمین کرد و قطعات را به هیئت امنای موزه بریتانیا سپرد.

آیا مرمرهای الگین به یونان بازگردانده می‌شوند؟

در حال حاضر خیر. دولت بریتانیا در 16 ژوئیه 2025 گفت برنامه‌ای برای تصویب قانونی که بازگشت آن‌ها را مجاز کند ندارد. در اکتبر 2026، آزبورن همچنان از توافقی برای نمایش نوبتی آثار در آتن و لندن دفاع می‌کرد.

آیا مالکیت موزه بریتانیا قانونی است؟

موزه می‌گوید الگین با اجازه عثمانی و به‌صورت قانونی عمل کرده است. یونان می‌گوید مجسمه‌ها به‌طور غیرقانونی به دست آمده‌اند. در ژوئن 2024، یکی از مقام‌های وزارتخانه‌ای در ترکیه گفت هیچ فرمانی که این اجازه را تأیید کند در آرشیو عثمانی پیدا نشده است.

منابع

  1. Wikipedia — مرمرهای الگین en.wikipedia.org
  2. Vikipedi — مرمرهای الگین tr.wikipedia.org
  3. کتابخانه مجلس اعیان — مرمرهای الگین lordslibrary.parliament.uk
  4. کتابخانه مجلس عوام — مجسمه‌های پارتنون commonslibrary.parliament.uk
  5. موزه بریتانیا — گالری‌ها britishmuseum.org
  6. موزه بریتانیا — مجسمه؛ سنتوری، 1816,0610.91 britishmuseum.org
  7. موزه آکروپولیس — گالری پارتنون theacropolismuseum.gr
  8. موزه آکروپولیس — پیوستن دوباره و دائمی قطعه فاگان theacropolismuseum.gr
  9. موزه آکروپولیس — بیانیه مطبوعاتی قطعات واتیکان theacropolismuseum.gr
  10. وزارت فرهنگ یونان — مجسمه‌های برداشته‌شده از پارتنون culture.gov.gr
  11. Associated Press — اظهارات مقام ترکیه درباره مجسمه‌های پارتنون apnews.com
  12. پارلمان بریتانیا — مجسمه‌های پارتنون: بازگشت hansard.parliament.uk
  13. KNEWS / Kathimerini — توافق نمایش مشترک مرمرهای پارتنون knews.kathimerini.com.cy

FAQ

مرمرهای الگین اکنون کجا هستند؟

مجسمه‌های پارتنون در اتاق 18 موزه بریتانیا در لندن قرار دارند. دیگر مجسمه‌های اصلی پارتنون در موزه آکروپولیس آتن نگهداری می‌شوند. این موزه قالب‌های گچی قطعات موجود در لندن و دیگر موزه‌های خارجی را هم به نمایش می‌گذارد.

نام الگین را چطور تلفظ کنیم؟

تلفظ الگین /ˈɛlɡɪn/ است. تکیه روی هجای اول قرار می‌گیرد و حرف g صدای «گ» دارد؛ مانند واژه انگلیسی «get».

چرا مجسمه‌های پارتنون در لندن هستند؟

توماس بروس، هفتمین ارل الگین، سفیر بریتانیا در امپراتوری عثمانی بود؛ امپراتوری‌ای که بر آتن حکومت می‌کرد. مأموران او بین سال‌های 1801 و 1812 مجسمه‌ها را از محل برداشتند. در سال 1816 پارلمان بودجه خرید آن‌ها را تصویب کرد و آثار را به هیئت امنای موزه بریتانیا سپرد.

آیا مرمرهای الگین به یونان بازگردانده می‌شوند؟

در حال حاضر خیر. دولت بریتانیا در 16 ژوئیه 2025 به مجلس اعیان گفت برنامه‌ای برای تصویب قانونی که بازگشت آن‌ها را ممکن کند ندارد. در اکتبر 2026، جورج آزبورن، رئیس هیئت امنای موزه بریتانیا، همچنان از توافقی برای نمایش نوبتی آثار در آتن و لندن دفاع می‌کرد.

آیا مالکیت موزه بریتانیا قانونی است؟

موزه می‌گوید الگین با اجازه مقام‌های عثمانی و به‌صورت قانونی عمل کرده است. یونان می‌گوید مجسمه‌ها به‌طور غیرقانونی به دست آمده‌اند. یکی از مقام‌های وزارت فرهنگ و گردشگری ترکیه در ژوئن 2024 گفت هیچ فرمانی که این اجازه را تأیید کند در آرشیو عثمانی پیدا نشده است.

Image: The Parthenon sculptures, British Museum (14063376069).jpg — Carole Raddato from FRANKFURT, Germany, CC BY-SA 2.0

هم‌رسانی

خطایی در این مقاله دیدید؟ به ما بگویید →

این مقاله با کمک هوش مصنوعی تهیه شده است. هر اطلاعات با منابع مقایسه شد و هیچ جمله‌ای بدون منبع منتشر نشد. اگر خطایی دیدید برای ما بنویسید. اصول ما در استفاده از منابع · برایمان بنویسید →

مقاله‌های مرتبط