Mu adının kökeni, 1864’te bir Maya metninin yanlış yorumlanmasına dayanır. Mu, varlığı bilimsel olarak doğrulanmış bir kıta veya uygarlık değildir. Siz burada iddianın doğuşunu, değişen konumunu ve bilimsel itirazların dayanaklarını öğreneceksiniz. [1][2]
Aynı kayıp kıta, Le Plongeon’un anlatısında Atlas Okyanusu’ndayken Churchward’ın anlatısında Büyük Okyanus’a taşınmıştır. Bu yer değişikliği, Mu hikâyesinin farklı yazarların yorumlarıyla nasıl biçimlendiğini gösterir. Madrid’deki bir Maya kitabından Yonaguni’nin sualtı biçimlerine uzanan bağlantıları birlikte inceleyelim. [2][5][6]
Mu kıtası gerçek mi?
Mu, Augustus Le Plongeon’un eserlerinde ortaya çıkan bir kayıp kıta iddiasıdır. Anlatı, 19. yüzyıldaki Maya metni yorumları üzerinden gelişmiş, bilimsel olarak doğrulanmamıştır. Bu nedenle Mu’yu, varlığı belirlenmiş tarihsel bir uygarlık gibi anlatmak doğru değildir. [1][2]
Burada Mu hakkındaki kitapların varlığıyla, anlatılan kıtanın varlığını birbirinden ayırmak gerekir. Smithsonian kütüphane kataloğu, Churchward’ın kitabının 1931 baskısını 335 sayfa olarak kaydeder. Bu kayıt, kitabın yayımlandığını belgeler; içindeki kayıp kıta anlatısını bilimsel bulguya dönüştürmez. [3]
Mu tartışmasında ayrıca, anlatıya dayanak gösterilen Maya kitabının içeriği belirleyici bir sorundur. Museo de América, Madrid Kodeksi’nin içeriğini ritüel konular ve kehanet formülleriyle açıklar. Müzenin bu tanımı, metni Mu’nun batışının kaydı sayan yorumdan farklıdır. [5]
Patrick D. Nunn da Mu’yu, kayıp kıta anlatıları kapsamında değerlendirir. Nunn, 2008 tarihli bölüm özetinde bu anlatıları büyük ölçüde hatalı çıkarımlarla ilişkilendirir. Hayal gücünün rolünü de vurgulayan değerlendirmesi, Mu’yu doğrulanmış coğrafya olarak sunmaz. [4]
Kayıp uygarlık iddiası nasıl ortaya çıktı?
Mu adının ortaya çıkışı, Charles Étienne Brasseur de Bourbourg’un 1864 tarihli yorumuna dayanır. Brasseur, Troano Kodeksi’ni de Landa alfabesiyle çözmeye çalışırken metni yanlış yorumlamıştır. Mu diye okuduğu ifadeyi, felaket sonucunda sular altında kalan ülkeyle ilişkilendirmiştir. [2]
Buradaki başlangıç noktası, okyanus tabanında keşfedilmiş bir kıta veya şehir değildir. Başlangıç, Brasseur’ün bir Maya metnine verdiği anlam ve buradan geliştirdiği batış iddiasıdır. Dolayısıyla Mu anlatısının kökenini araştırırken önce bu yorumun nasıl oluştuğuna bakmak gerekir. [2]
Augustus Le Plongeon, Yucatán’daki Maya kalıntıları üzerine çalışmalarından sonra anlatıyı geliştirmiştir. Onun yorumunda Mu, Atlantis ile özdeşleştirilerek Atlas Okyanusu’na yerleştirilmiştir. Le Plongeon ayrıca Maya ve Mısır uygarlıkları arasında Mu üzerinden bağlantı kurmuştur. [1][2]
Le Plongeon’a göre Mısır uygarlığını, Mu’nun batışından kurtulan Kraliçe Moo kurmuştur. Bu ifade, doğrulanmış bir kuruluş bilgisi olarak değil, yazarın iddiası olarak aktarılmalıdır. Kraliçe Moo anlatısı, Mu’nun yalnızca coğrafi bir varsayım olarak kalmadığını gösterir. [1]
James Churchward, anlatıyı 1926 tarihli Lost Continent of Mu, the Motherland of Man kitabıyla yaygınlaştırmıştır. Churchward’ın Mu’su, Le Plongeon’un Atlas Okyanusu bağlantısından ayrılarak Büyük Okyanus’a yerleşmiştir. Böylece aynı ad, farklı coğrafyalar ve uygarlık kökeni iddiaları için kullanılmıştır. [2]
Mu kıtası nerede olduğu iddia edilen bir yer?
Mu için anlatılan konum, hangi yazarın görüşünü okuduğunuza göre değişir. Le Plongeon, Mu’yu Atlantis bağlantısı üzerinden Atlas Okyanusu ile ilişkilendirmiştir. Churchward ise kayıp kıtayı Büyük Okyanus’taki geniş bir alan içine yerleştirmiştir. [2]
Churchward’ın doğu-batı doğrultusundaki sınırları, Mariana Adaları ile Paskalya Adası arasında uzanır. Kuzey-güney doğrultusunda ise Hawaii ile Mangaia arasında bir bölge tarif edilir. Bu adalar, Churchward’ın iddiasını haritada anlamlandıran referanslardır; Mu’nun varlığını doğrulamaz. [2]
Siz günlük hayatta harita açtığınızda, Mariana Adaları veya Hawaii üzerinden bu tarifi izleyebilirsiniz. Ancak Churchward’ın sınırlarını haritaya aktarmak, anlatılan kıtayı keşfetmek anlamına gelmez. Konumun tarif edilebilmesiyle, o konumdaki kayıp kıtanın kanıtlanması ayrı meselelerdir. [2]
Mu nerede sorusunun tarihsel yanıtı bu yüzden bir yazar adı gerektirir. Le Plongeon’un yanıtı Atlas Okyanusu, Churchward’ın yanıtı ise Büyük Okyanus olacaktır. İki anlatının farklı konumları, tek ve değişmez bir keşif tarifinden söz edilemeyeceğini gösterir. [2]
Churchward, Mu’nun yaklaşık 12.000 yıl önce yok olduğunu da ileri sürmüştür. Batış sırasında kıtanın 64 milyon nüfusa sahip olduğu iddiası yine ona aittir. Bu sayı ve tarih, doğrulanmış nüfus bilgisi veya batış tarihi olarak kullanılamaz. [1]
Mu için gösterilen dayanaklar ne anlatıyor?
Mu adının çıkarıldığı Troano parçası, bugün Madrid Kodeksi’nin bir bölümüdür. Madrid veya Tro-Cortesian Kodeksi adıyla bilinen eser, Madrid’deki Museo de América’da korunur. Müze, bu Maya kitabını Yucatán kökenli ve 15. yüzyıla ait olarak tarihlendirir. [5]
Müzenin içerik açıklamasında, rahiplerin kullandığı ritüel konular ve kehanet formülleri bulunur. Brasseur’ün Mu yorumu ise aynı metni, sular altında kalan ülke anlatısıyla ilişkilendirmiştir. Bu nedenle kodeksin varlığını göstermek, Brasseur’ün verdiği anlamı doğrulamak için yeterli değildir. [2][5]
Churchward, kitabının önsözünde farklı bir dayanak olarak Naacal tabletlerini öne sürmüştür. Anlatısını, Hindistan’da bulduğunu ileri sürdüğü bu tabletlerin çevirilerine dayandırdığını söylemiştir. Tabletlerin Burma’da veya Mu’da yazıldığı düşüncesi de Churchward’ın iddiasının parçasıdır. [3]
Churchward’ın önsözündeki bu açıklama, iddianın nasıl sunulduğunu gösterir. Smithsonian katalog kaydı ise Churchward’ın kitabına ilişkin bibliyografik bilgi sağlar. Bu bilgileri, Naacal tabletlerinin Mu’yu bilimsel olarak kanıtladığı biçiminde okumamak gerekir. [3]
Churchward’ın batış senaryosunda, Mu’nun altındaki gaz boşlukları çöker ve kıta neredeyse tek gecede kaybolur. Jeolojik karşı görüş, kıtasal bir kütlenin böylesine kısa sürede bütünüyle yok olmasını reddeder. Buradaki itiraz, doğrudan Churchward’ın tarif ettiği batış mekanizmasının fiziksel olabilirliğine yöneliktir. [2]
Nunn’un değerlendirmesi ise Mu anlatısını, kültürlerin kökenini açıklama çabalarıyla ilişkilendirir. Difüzyoncu düşünce, insan kültürlerinin bir veya birkaç merkezden dünyaya yayıldığını savunur. Mu gibi kayıp kıta inançları, Nunn’un değerlendirmesinde bu düşünceyle bağlantılıdır. [4]
Yonaguni oluşumları Mu’nun kalıntıları mı?
National Geographic, 2007 tarihli haberinde Japonya’daki Yonaguni sualtı oluşumlarını ele almıştır. Haberde, bazı araştırmacıların bu biçimleri Mu’nun kalıntılarıyla ilişkilendirdiği de aktarılmıştır. Ancak böyle bir ilişkilendirmenin haberleştirilmesi, Mu bağlantısının bilimsel olarak doğrulandığı anlamına gelmez. [6]
Yonaguni’de dalış yapan Boston Üniversitesi araştırmacısı Robert Schoch, oluşumlar için doğal açıklama sunmuştur. Schoch, yapay basamak olarak yorumlanan biçimleri kumtaşının doğal kırılma düzlemleriyle açıklamıştır. Böylece aynı görünümler, insan yapımı kalıntı yorumundan farklı biçimde değerlendirilmiştir. [6]
Siz Yonaguni fotoğraflarına baktığınızda, basamak gibi görünen biçimlere dikkat kesilebilirsiniz. Schoch’un açıklaması, bu görünümün doğal kırılma düzlemleriyle de değerlendirilebildiğini gösterir. Görsel benzerlikten doğrudan Mu uygarlığı sonucuna geçmek, bu alternatif açıklamayı dışarıda bırakır. [6]
National Geographic’in 19 Eylül 2007 tarihli haberi, kurumların tutumunu da aktarır. Habere göre Japonya Kültür İşleri Ajansı ve Okinawa yönetimi, oluşumları önemli kültür varlığı olarak tanımamıştır. Bu bilgi, haberin yayımlandığı tarihteki kurumsal değerlendirmeyi anlatır; güncel durum hakkında hüküm kurmaz. [6]
Yonaguni tartışmasında, oluşumların kökeniyle Mu’ya aidiyeti de ayrı ayrı değerlendirilmelidir. Aktarılan Mu bağlantısının yanında, Schoch’un kumtaşına dayanan doğal oluşum açıklaması bulunmaktadır. Bu nedenle Yonaguni’yi Mu uygarlığının doğrulanmış kalıntısı olarak sunmak mümkün değildir. [6]
Kısa kronoloji
Mu anlatısının geçmişi, Maya kitabının hazırlanmasıyla kitabın sonradan yorumlanmasını ayırmayı gerektirir. Aşağıdaki kronoloji, 15. yüzyıldaki eserden 2008 tarihli akademik değerlendirmeye kadar uzanır. [2][4][5]
- 15. yüzyıl Museo de América’nın tarihlendirmesine göre, sonradan Mu iddiasıyla ilişkilendirilecek Madrid Kodeksi hazırlanır. [5]
- 1864 Brasseur de Bourbourg’un Troano Kodeksi’ni yanlış yorumlaması, Mu adının ortaya çıkışına kaynaklık eder. [2]
- 19. yüzyıl Augustus Le Plongeon, Mu’yu Atlantis ve Maya-Mısır bağlantısı iddialarıyla birleştirir. [1][2]
- 1926 James Churchward, Mu’yu Büyük Okyanus’a yerleştiren anlatısını kitabıyla geniş kitlelere yayar. [2]
- 1931 Churchward’ın The Lost Continent of Mu kitabının Smithsonian kataloğunda kayıtlı baskısı yayımlanır. [3]
- 2007 National Geographic, Mu ile ilişkilendirilen Yonaguni oluşumlarının kökenine ilişkin tartışmayı haberleştirir. [6]
- 2008 Patrick D. Nunn, Mu’yu Mythical Continents of the Pacific başlıklı akademik bölümde değerlendirir. [4]
Kronolojideki 1864 tarihi, kayıp kıtanın keşfedildiği bir tarih olarak anlaşılmamalıdır. Bu tarih, Brasseur’ün Maya metnine ilişkin yanlış yorumunun ortaya çıkışını belirtir. Benzer şekilde 1926, Churchward’ın kitabının tarihidir; Mu’nun varlığını doğrulayan bir bulgunun tarihi değildir. [2]
Kitaplara girmeyen ayrıntılar
Madrid Kodeksi, akordeon gibi katlanmış tek bir şeritten oluşan Maya kitabıdır. Eserin toplam 56 yaprağı ve her iki yüzüyle 112 sayfası bulunur. Bu fiziksel özellikler, Mu tartışmasına konu edilen nesnenin somut yapısını gösterir. [5]
Troano adı Juan Tro y Ortolano’dan, Cortesianus adı ise Hernán Cortés’in anısından gelir. Ayrı bulunan bu parçaların, aynı kitabın bölümleri olduğu sonradan anlaşılmıştır. Dolayısıyla Troano ve Tro-Cortesian adlarıyla karşılaşmanız, bütünüyle farklı eserler okuduğunuz anlamına gelmez. [5]
Churchward’ın Mu için kanıt saydığı örnekler arasında Paskalya Adası heykelleri de bulunur. Heykellerdeki pukao başlıkları, adada bulunan volkanik cüruftan yapılmış nesneler olarak açıklanır. Bu malzeme bilgisi, başlıkları değerlendirirken Paskalya Adası’nın kendisine bakmayı sağlar. [1]
Mu’nun Atlas Okyanusu’ndan Büyük Okyanus’a taşınması da anlatının dikkat çekici ayrıntılarındandır. Le Plongeon ile Churchward, aynı adı farklı coğrafi tasvirlerde kullanmıştır. Bu ayrıntı, okuduğunuz Mu haritasının hangi yazarın iddiasına dayandığını sormayı gerektirir. [2]
Siz bir müze gezisi planlarken, Madrid Kodeksi’ni kayıp kıta anlatısından ayrı değerlendirebilirsiniz. Museo de América’nın tanıttığı eser, Yucatán kökenli ve ritüel içerikli Maya kitabıdır. Mu iddiasının geçmişini öğrenmek, bu eserin kendi tarihsel kimliğini gözden kaçırmayı gerektirmez. [5]
Sık sorulan sorular
Mu kıtası gerçek mi?
Mu, varlığı bilimsel olarak doğrulanmış bir kıta veya uygarlık değildir. İddianın kökeninde, Brasseur de Bourbourg’un 1864 tarihli hatalı Maya metni yorumu bulunur.
Mu kıtası nerede olduğu iddia edilen bir yer?
Churchward, Mu’yu Büyük Okyanus’ta Mariana Adaları ile Paskalya Adası arasına yerleştirmiştir. Le Plongeon ise Mu anlatısını Atlantis üzerinden Atlas Okyanusu ile ilişkilendirmiştir.
Mu kıtası ne zaman battı?
Mu’nun battığını gösteren doğrulanmış bir tarih veya olay bulunmamaktadır. Yaklaşık 12.000 yıl önce yok olduğu anlatısı, Churchward’ın ileri sürdüğü iddiadır.
Naacal tabletleri Mu kıtasının kanıtı mı?
Churchward, kitabının önsözünde anlatısını Naacal tabletlerinin çevirilerine dayandırdığını ileri sürmüştür. Smithsonian kataloğundaki bu açıklama, tabletlerin içeriğinin bilimsel olarak doğrulandığı anlamına gelmez.
Yonaguni oluşumları Mu uygarlığına mı ait?
Yonaguni oluşumlarının Mu uygarlığına ait olduğu bilimsel olarak doğrulanmış değildir. Robert Schoch, basamak benzeri biçimleri kumtaşının doğal kırılma düzlemleriyle açıklamıştır.
Kaynaklar
- Vikipedi — Mu tr.wikipedia.org
- Wikipedia — Mu (mythical lost continent)) en.wikipedia.org
- Smithsonian Institution — The lost continent of Mu si.edu
- University of Hawai‘i Press / Oxford Academic — Mythical Continents of the Pacific academic.oup.com
- İspanya Kültür Bakanlığı, Museo de América — Madrid (Tro-Cortesian) Codex cultura.gob.es
- National Geographic — Japan’s Ancient Underwater Pyramid Mystifies Scholars nationalgeographic.com
Görsel: Book map1.jpg — James Churchward, Public domain
