تاریخ جهان

پایگاه فضایی بایکونور؛ محل پرتاب اسپوتنیک و گاگارین

پایگاه فضایی بایکونور را شوروی در استپ قزاقستان ساخت؛ این پایگاه در سال 1955 تأسیس شد و تا سال 2050 در اجاره روسیه است. اسپوتنیک 1 و وستوک 1 با یوری گاگارین از همین پایگاه پرتاب شدند و اکنون بازدیدکنندگان خارجی می‌توانند برای دریافت مجوز بازدید درخواست بدهند.

8 دقیقه مطالعه10 منبعتاریخ انتشار: 4 نوامبر 2026آخرین بررسی: 4 نوامبر 2026
تیم تحریریهٔ Köküne Kadar TVاصول ما در استفاده از منابع
پایگاه فضایی بایکونور؛ محل پرتاب اسپوتنیک و گاگارین
Soyuz TMA-09M spacecraft at the Baikonur Cosmodrome launch pad (4).jpg

وقتی شما «پایگاه فضایی بایکونور» را جست‌وجو می‌کنید، احتمالاً اول می‌خواهید بدانید دقیقاً کجای زمین است. بعد هم می‌خواهید بدانید چه اتفاق‌هایی آنجا افتاده است. این راهنما به هر دو پرسش پاسخ می‌دهد. تلفظ نام بایکونور، متروکه بودن یا نبودن آن و امکان بازدید را هم بررسی می‌کند.

پایگاه فضایی بایکونور در قزاقستان کجاست؟

بایکونور در قزاقستان قرار دارد. این پایگاه در استپ استان قزل‌اوردا و نزدیک ایستگاه راه‌آهن تیوراتام ساخته شده است. زمین آن صاف و باز است؛ ویژگی‌ای که برای میدان آزمایش موشک مناسب بود.

پایگاه از دریا فاصله زیادی دارد. مقاله ویکی‌پدیای انگلیسی، موقعیت آن را حدود 200 کیلومتر شرق دریاچه آرال ذکر می‌کند. همین مقاله، فاصله پایگاه تا رود سیردریا را حدود 33 کیلومتر به سمت شمال می‌داند. خوانندگان ترک این رود را با نام سیحون می‌شناسند.

موقعیت پایگاه فضایی بایکونور: عرض جغرافیایی و مختصات روی نقشه

مختصات مرجع پایگاه حدود 45.965° عرض شمالی و 63.305° طول شرقی است. پس اگر شما دنبال عرض جغرافیایی پایگاه فضایی بایکونور هستید، پاسخ تقریباً 46° شمالی است.

یک راه ساده هم دارید. عبارت «45.965, 63.305» را در برنامه نقشه گوشی خود کپی کنید. نشانگر روی استپ می‌افتد؛ درست همان‌طور که نشانی یک کافه در خیابانتان را پیدا می‌کنید. سپس نقشه را کوچک‌تر کنید تا ببینید زمین‌های اطراف پایگاه چقدر خالی است.

پایگاه وسعت زیادی دارد. صفحه کرایوست در وب‌سایت آژانس فضایی اروپا، مساحت آن را 6,717 کیلومتر مربع اعلام می‌کند. گستره آن از شمال به جنوب 75 کیلومتر و از شرق به غرب 90 کیلومتر است. ناسا نیز تصویری از ابزار ماهواره‌ای ASTER به تاریخ 27 ژوئیه 2010 منتشر کرده است. این تصویر، بخشی به ابعاد 15 در 23 کیلومتر از پایگاه را نشان می‌دهد. اگر شما دنبال عکس‌های پایگاه فضایی بایکونور از فضا هستید، این تصویر نقطه شروع خوبی است.

پایگاه فضایی بایکونور در کدام کشور است و به چه کسی تعلق دارد؟

کشور میزبان، قزاقستان است. اتحاد جماهیر شوروی این پایگاه را ساخت و پس از دوران شوروی، مرزها تغییر کردند. امروز پایگاه فضایی در خاک قزاقستان قرار دارد، اما روسیه آن را اجاره کرده است. این اجاره تا سال 2050 ادامه دارد و هزینه آن سالانه 115 میلیون دلار است.

پس پاسخ دو بخش دارد. زمین متعلق به قزاقستان است. فعالیت پایگاه تحت قرارداد اجاره روسیه اداره می‌شود.

بایکونور چطور تلفظ می‌شود؟

مدخل بایکونور از فرهنگ انگلیسی کالینز در وب‌سایت Dictionary.com، تلفظ انگلیسی بریتانیایی آن را /baɪˈkəʊnə/ ثبت کرده است. با حروف ساده، تقریباً «بای‌کُو‌نِه» خوانده می‌شود و تکیه روی بخش «کُو» است. املای ترکی نام بایکونور (Baykonur) است.

پایگاه چگونه شکل گرفت؟

داستان با یک تصمیم شروع شد. در 12 فوریه 1955، فرمانی در شوروی برای راه‌اندازی محلی به نام NIIP-5 صادر شد. هدف اولیه آن، آزمایش موشک بالستیک قاره‌پیمای R-7 بود. تاریخ تأسیس پایگاه فضایی، 2 ژوئن 1955 است.

این محل در ابتدا میدان آزمایش سلاح بود. مرکز فضایی نبود. اما R-7 خیلی زود نقشی فراتر از موشک‌های نظامی پیدا کرد.

اسپوتنیک و گاگارین: دو پرتابی که همه به یاد دارند

در 4 اکتبر 1957، اسپوتنیک 1 از بایکونور به مدار رفت؛ جایی که آن زمان در قزاقستان شوروی قرار داشت. اسپوتنیک 1 نخستین ماهواره مصنوعی جهان بود. ناسا همچنان این تاریخ را آغاز عصر فضا می‌داند.

در 12 آوریل 1961، وستوک 1 با یوری گاگارین از بایکونور پرتاب شد. این نخستین پرواز فضایی سرنشین‌دار در تاریخ بشر بود.

دو مأموریت دیگر از همین پایگاه نیز رکورد نخستین را ثبت کردند:

  • لونا 1 که در 2 ژانویه 1959 پرتاب شد، نخستین فضاپیمایی بود که به نزدیکی ماه رسید.
  • وستوک 6 که در 16 ژوئن 1963 پرتاب شد، والنتینا ترشکووا را به فضا برد. او نخستین زن در فضا بود.

به این ترتیب، چهار مأموریت تاریخ‌ساز در کمتر از شش سال از یک میدان پرتاب انجام شد.

خط زمانی

  • 12 فوریه 1955: مقام‌های شوروی تصمیم می‌گیرند مجموعه NIIP-5 را برای آزمایش‌های R-7 راه‌اندازی کنند.
  • 2 ژوئن 1955: پایگاه فضایی بایکونور تأسیس می‌شود.
  • 4 اکتبر 1957: اسپوتنیک 1 از بایکونور پرتاب می‌شود.
  • 2 ژانویه 1959: لونا 1 سفر خود را به نزدیکی ماه آغاز می‌کند.
  • 12 آوریل 1961: یوری گاگارین با وستوک 1 به فضا می‌رود.
  • 16 ژوئن 1963: والنتینا ترشکووا با وستوک 6 پرتاب می‌شود.
  • 23 ژوئیه 1977: نخستین پرتاب از سکوی 200/40 انجام می‌شود.
  • 15 نوامبر 1988: بوران پرتاب می‌شود، دو بار دور زمین می‌گردد و به‌طور خودکار فرود می‌آید.
  • 20 دسامبر 1995: نام شهر لنینسک به بایکونور تغییر می‌کند.
  • مه 2002: آشیانه مونتاژ بوران–انرگیا فرومی‌ریزد و هشت نفر جان می‌بازند.
  • 8 آوریل 2010: کرایوست آژانس فضایی اروپا با موشک دنپر پرتاب می‌شود.
  • 9 ژوئن 2026: درگاه گردشگری قزاقستان اعلام می‌کند که رسیدگی به مجوز گردشگران خارجی حداکثر 10 روز طول می‌کشد.

نام بایکونور از کجا آمده است؟

درباره این نام اختلاف‌نظر وجود دارد. بر اساس یک روایت رایج، نام «بایکونور» در سال 1961 انتخاب شد تا توجه غرب را به یک سکونتگاه معدنچیان جلب کند. آن سکونتگاه حدود 320 کیلومتر در شمال شرقی پایگاه واقعی قرار دارد. این روایت، نام‌گذاری را اقدامی برای گمراه کردن می‌داند.

روایت دیگری هم وجود دارد. ویکی‌پدیای انگلیسی، با استناد به تاریخچه آپولو–سایوز ناسا، می‌گوید بایکونور پیش از ساخت تأسیسات هم نامی برای منطقه تیوراتام بوده است. این دو روایت با هم سازگار نیستند و شما هر دو را در نوشته‌های مختلف می‌بینید.

شهر کنار پایگاه، داستان نام‌گذاری جداگانه‌ای دارد. این شهر برای کارکنان پایگاه شکل گرفت و به لنینسک معروف بود. در 20 دسامبر 1995، نام آن به بایکونور تغییر کرد.

سکوهای پرتاب: مجموعه 1، مجموعه 110 و مجموعه 200

بایکونور مجموعه‌ای از محوطه‌های شماره‌گذاری‌شده است، نه فقط یک سکوی پرتاب.

مجموعه 200 دو سکوی پرتاب برای موشک‌های پروتون دارد: 200/39 و 200/40. ماژول مرکزی ایستگاه فضایی میر، دو ماژول کوانت و ماژول کریستال از سکوی 200/39 پرتاب شدند. نخستین پرتاب سکوی 200/40 در 23 ژوئیه 1977 با رادوگا 3 انجام شد. آخرین پرتاب آن نیز در 31 مارس 1991 با ماهواره آلماز 1 بود.

پس اگر شما «پایگاه فضایی بایکونور متروکه» را جست‌وجو می‌کنید، بخشی از پاسخ روشن است. بعضی سکوها دیگر فعالیت نمی‌کنند. سکوی 200/40 از سال 1991 هیچ پرتابی نداشته است. اما کل پایگاه فضایی متروکه نیست. پرتاب‌ها همچنان انجام می‌شوند و پایگاه موزه و بازدیدهای سازمان‌یافته دارد.

جزئیاتی که در راهنماهای سفر پیدا نمی‌کنید

چند واقعیت معمولاً در معرفی‌های رایج جایی ندارند.

  • یک سکو، دو رکورد نخستین. اسپوتنیک 1 و وستوک 1 گاگارین هر دو از همان سکوی مجموعه 1 در بایکونور پرتاب شدند. نخستین ماهواره و نخستین انسان در فضا از یک نقطه زمین را ترک کردند.
  • بوران فقط یک بار و بدون سرنشین پرواز کرد. در 15 نوامبر 1988، شاتل بدون سرنشین بوران از مجموعه 110 پرتاب شد. دو بار دور زمین چرخید. سپس در فرودگاه یوبیلینی بایکونور به‌طور خودکار فرود آمد.
  • فاجعه در آشیانه. در مه 2002، آشیانه مونتاژی که برای بوران و انرگیا ساخته شده بود، فروریخت. هشت نفر جان باختند.
  • دو خانه کوچک. مجموعه موزه، دو خانه کوچک محل اقامت یوری گاگارین و سرگئی کورولیوف، مهندس موشک، را حفظ کرده است.
  • عکس‌های امضاشده خدمه. موزه، عکس‌های چهره امضاشده‌ای را نمایش می‌دهد که خدمه پرتاب‌شده از این پایگاه به یادگار گذاشته‌اند.

آیا می‌توان از پایگاه فضایی بایکونور بازدید کرد؟ تورها و نظر بازدیدکنندگان

بله، اما نمی‌توانید بدون هماهنگی بروید. پایگاه در محدوده‌ای اجاره‌ای و تحت کنترل قرار دارد. بنابراین ابتدا باید مجوز بگیرید.

درگاه رسمی گردشگری قزاقستان در 9 ژوئن 2026 اعلام کرد که زمان آماده‌سازی مجوز برای گردشگران خارجی به حداکثر 10 روز کاهش یافته است. اگر شما قصد سفر دارید، زود درخواست بدهید. درخواست را به زمان رسیدن به منطقه موکول نکنید.

گردشگری تماشای پرتاب هم وجود دارد. بنا بر بیانیه یک وزارتخانه که همین درگاه منتشر کرده، بایکونور جایگاهی با ظرفیت 400 نفر برای تماشای پرتاب موشک‌ها افتتاح کرده است. بازدید در روز پرتاب با بازدید در یک روز معمول موزه بسیار متفاوت است.

نمونه‌ای از پرتاب‌های دوران معاصر نشان می‌دهد که پایگاه همچنان استفاده می‌شود. ماهواره کرایوست آژانس فضایی اروپا در 8 آوریل 2010 از بایکونور به فضا رفت. موشک حامل آن دنپر بود؛ نمونه تغییریافته موشک بالستیک قاره‌پیمای SS-18. سلاحی که برای جنگ ساخته شده بود، ماهواره‌ای برای پژوهش‌های اقلیمی حمل کرد.

پرسش‌های متداول

پایگاه فضایی بایکونور کجاست؟

در استان قزل‌اوردا در قزاقستان، نزدیک ایستگاه تیوراتام. مختصات آن حدود 45.965° شمالی و 63.305° شرقی است.

بایکونور چطور تلفظ می‌شود؟

طبق فرهنگ کالینز، تلفظ انگلیسی بریتانیایی آن /baɪˈkəʊnə/ است.

آیا می‌توان از پایگاه فضایی بایکونور بازدید کرد؟

بله، با مجوز. طبق اعلام درگاه رسمی گردشگری در 9 ژوئن 2026، آماده‌سازی مجوز برای گردشگران خارجی حداکثر 10 روز طول می‌کشد.

پایگاه فضایی بایکونور در کدام کشور است؟

قزاقستان. روسیه آن را تا سال 2050 با اجاره سالانه 115 میلیون دلار در اختیار دارد.

آیا بایکونور متروکه است؟

خیر. بعضی سکوها، مانند 200/40، آخرین بار در سال 1991 پرتاب داشته‌اند. اما پایگاه همچنان پرتاب انجام می‌دهد و موزه و جایگاه تماشای پرتاب دارد.

منابع

  1. ویکی‌پدیای ترکی — پایگاه فضایی بایکونور tr.wikipedia.org
  2. ویکی‌پدیای انگلیسی — پایگاه فضایی بایکونور en.wikipedia.org
  3. ویکی‌پدیای انگلیسی — مجموعه 200 پایگاه فضایی بایکونور en.wikipedia.org
  4. درگاه میراث نجومی یونسکو — پایگاه فضایی بایکونور، قزاقستان web.astronomicalheritage.net
  5. آژانس فضایی اروپا — درباره پرتاب (کرایوست) esa.int
  6. ناسا — 65 سال پیش: اسپوتنیک آغازگر عصر فضا می‌شود nasa.gov
  7. مرکز پژوهشی رصد زمین جاکسا — پایگاه فضایی بایکونور eorc.jaxa.jp
  8. موزه ملی هوا و فضای اسمیتسونین — شاتل بوران شوروی: یک پرواز، تاریخی طولانی airandspace.si.edu
  9. بخش علمی ناسا — پایگاه فضایی بایکونور، قزاقستان science.nasa.gov
  10. Dictionary.com / فرهنگ انگلیسی کالینز — بایکونور dictionary.com

Image: Soyuz TMA-09M spacecraft at the Baikonur Cosmodrome launch pad (4).jpg — Bill Ingalls, Public domain

هم‌رسانی

خطایی در این مقاله دیدید؟ به ما بگویید →

این مقاله با کمک هوش مصنوعی تهیه شده است. هر اطلاعات با منابع مقایسه شد و هیچ جمله‌ای بدون منبع منتشر نشد. اگر خطایی دیدید برای ما بنویسید. اصول ما در استفاده از منابع · برایمان بنویسید →

مقاله‌های مرتبط