تاریخ جهان

رویداد تونگوسکا: چه چیزی در ۱۹۰۸، ۸۰ میلیون درخت را انداخت؟

صبح ۳۰ ژوئن ۱۹۰۸، انفجاری در جو بر فراز سیبری، پهنه‌ای پروانه‌شکل از جنگل به مساحت حدود ۲٬۱۵۰ کیلومتر مربع را فرو انداخت. پذیرفته‌شده‌ترین علت، سیارکی است که در هوا متلاشی شد و رقم مشهور ۸۰ میلیون درخت، برآوردی تقریبی است، نه حاصل شمارش.

تاریخ‌نگاران دربارهٔ این موضوع اختلاف نظر دارند: این مقاله واقعیت‌های مستند را از تفسیرها جدا می‌کند و منابع خود را ذکر می‌کند. اصول ما در استفاده از منابع →

8 دقیقه مطالعه11 منبعتاریخ انتشار: 4 نوامبر 2026آخرین بررسی: 4 نوامبر 2026
تیم تحریریهٔ Köküne Kadar TVاصول ما در استفاده از منابع
رویداد تونگوسکا: چه چیزی در ۱۹۰۸، ۸۰ میلیون درخت را انداخت؟
Tunguska event effect areas 3.png

صبح ۳۰ ژوئن ۱۹۰۸، انفجاری عظیم در هوا، جنگل سیبری (Sibirya) را نزدیک رود پودکامنایا تونگوسکا (Podkamennaya Tunguska) لرزاند. امروز آن را رویداد تونگوسکا می‌نامیم. دهانه مشخصی از آن به جا نماند. در عوض، پهنه‌ای وسیع از درختان افتاده باقی ماند.

در این راهنما می‌خوانید چه اتفاقی افتاد، کجا رخ داد و علتش چه بود. همچنین می‌بینید چرا باید رقم مشهور ۸۰ میلیون درخت را با دقت بیشتری بررسی کرد.

رویداد تونگوسکا در ۱۹۰۸: چه اتفاقی افتاد؟

رویداد تونگوسکا انفجاری بزرگ در جو بود. این انفجار صبح ۳۰ ژوئن ۱۹۰۸ نزدیک رود پودکامنایا تونگوسکا در سیبری رخ داد.

تاریخ این رویداد ممکن است شما را سردرگم کند. امپراتوری روسیه در ۱۹۰۸ از تقویم ژولینی استفاده می‌کرد. در آن تقویم، تاریخ رویداد ۱۷ ژوئن بود. در تقویم گریگوری که بیشتر جهان از آن استفاده می‌کند، تاریخ آن ۳۰ ژوئن است.

ارزیابی ۲۰۲۳ ناسا (NASA) می‌گوید پذیرفته‌شده‌ترین توضیح، سیارکی است که در جو متلاشی و منفجر شد.

محل رویداد تونگوسکا: کجا اتفاق افتاد؟

محدوده انفجار در منطقه اونکی (Evenki)، در سرزمین کراسنویارسک روسیه (Rusya) قرار دارد. مختصات آن حدود ۶۰٫۹۰۳ درجه شمالی و ۱۰۱٫۹۱۰ درجه شرقی است.

اگر شما دنبال نقشه محل رویداد تونگوسکا می‌گردید، این نقطه را پیدا کنید. این محل نزدیک رود پودکامنایا تونگوسکا است.

بررسی‌های هوایی و زمینی بعدی نشان دادند که ویرانی از بالا چه شکلی داشت. جنگلِ فرو افتاده، محدوده‌ای پروانه‌شکل به مساحت حدود ۲٬۱۵۰ کیلومتر مربع تشکیل داده بود. منابع بسیاری این شکل را توصیف کرده‌اند.

امروزه ذخیره‌گاه طبیعی تونگوسکا محدوده انفجار را در بر می‌گیرد. این ذخیره‌گاه در ۱۹۹۵ تأسیس شد و از ۲۹۶٬۵۶۲ هکتار حفاظت می‌کند.

انفجار چقدر بزرگ بود؟

در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۸، کارگاهی در مرکز ایمز ناسا (NASA Ames) برگزار شد. گزارش آن می‌گفت محتمل‌ترین مدل‌های تونگوسکا بر سر یک نتیجه توافق دارند: انفجار در ارتفاع حدود ۱۰ کیلومتری، انرژی معادل ۱۰–۲۰ مگاتن تی‌ان‌تی آزاد کرد.

گزارش برای اندازه جرم هم برآوردی ارائه کرد. اگر جرم، سیارکی سنگی مانند سیارک چلیابینسک بوده باشد، قطر آن حدود ۵۰–۸۰ متر بوده است.

بیانیه ۲۰۱۸ آژانس فضایی اروپا (Avrupa Uzay Ajansı؛ ESA) ارقام دیگری می‌دهد: قطر ۳۰–۴۰ متر و ارتفاع انفجار ۶–۱۰ کیلومتر. این دو سازمان اختلاف نظر دارند، چون هیچ‌کس جرم را بازیابی نکرده است. این اعداد حاصل مدل‌سازی‌اند، نه اندازه‌گیری. شما باید با هر رقم واحدی برای اندازه سیارک تونگوسکا با احتیاط برخورد کنید.

پژوهشی در ۲۰۱۹ در نشریه ایکاروس (Icarus) نشان می‌دهد حل این مسئله چقدر دشوار است. ویلر (Wheeler) و ماتیاس (Mathias) برای بررسی ویرانی‌هایی مانند تونگوسکا، ۵۰ میلیون سناریوی برخورد سیارک را آزمودند.

آیا رقم ۸۰ میلیون درخت واقعی است؟

این رقم همه‌جا در تیترها دیده می‌شود. رصدخانه آرما هم آن را تکرار می‌کند. اما نباید آن را حاصل شمارش مستقیم دانست.

مروری انتقادی از بوسلو (Boslough) و همکارانش در ۲۰۲۶، ریشه این رقم را به برآوردی تقریبی می‌رساند. آستاپوویچ آن را در ۱۹۳۳ ارائه کرد. او مساحت منطقه ویران‌شده را حدود ۸٬۰۰۰ کیلومتر مربع فرض کرده بود.

این مساحت بسیار بیشتر از ۲٬۱۵۰ کیلومتر مربعی است که بررسی‌های بعدی نشان دادند. بنابراین، ۸۰ میلیون برآوردی تقریبی و مناسب تیترهاست. این رقم، سیاهه‌ای از درختان نیست.

بیان مطمئن‌تر این است: انفجار، جنگلی را در پهنه‌ای به مساحت حدود ۲٬۱۵۰ کیلومتر مربع فرو انداخت.

دهانه برخوردی تونگوسکا: چرا دهانه‌ای وجود ندارد؟

سنگی که از آسمان به زمین برخورد می‌کند، معمولاً دهانه‌ای ایجاد می‌کند. در تونگوسکا، لئونید کولیک (Leonid Kulik) در ۱۹۲۷ به منطقه ویران‌شده رسید و هیچ دهانه برخوردی مشخصی پیدا نکرد.

این یکی از دلایل اصلی دانشمندان برای این نظر است که جرم پیش از رسیدن به زمین، در هوا متلاشی شده بود.

کولیک نزدیک مرکز، چیز عجیبی هم پیدا کرد. شاخه‌ها و پوست بعضی درختان کنده شده بود، اما آن‌ها همچنان مانند تیرهای تلگراف سرپا بودند.

او همچنین تصور می‌کرد گودی‌ای به نام فرورفتگی سوسلوف، دهانه شهاب‌سنگ است. سپس آب آن را تخلیه کردند. در کف آن، کنده درختی قدیمی قرار داشت که نشان داد آن برداشت اشتباه بوده است.

بحث بر سر دریاچه چکو

دریاچه چکو حدود ۸ کیلومتر شمال‌غربِ نقطه مرکزی انفجار قرار دارد. بعضی پژوهشگران معتقدند این دریاچه، دهانه‌ای را پر کرده که قطعه‌ای از جرم تونگوسکا ساخته است.

در ۲۰۰۹، گاسپرینی (Gasperini) و همکارانش کوشیدند با مغزه‌های رسوبی از این نظر پشتیبانی کنند. پژوهشی از کالینز (Collins) و همکارانش در ۲۰۰۸، پیش‌تر علیه آن استدلال کرده بود. آن‌ها فرضیه دهانه برخوردی را به سه دلیل بسیار بعید دانستند:

  • هیچ ماده‌ای از یک جرم برخوردکننده در دریاچه پیدا نشد؛
  • شکل دریاچه با این فرضیه سازگار نبود؛
  • درختان بالغ در ساحل آن رشد می‌کنند.

بنابراین، منشأ دریاچه چکو همچنان محل بحث است.

تلفات رویداد تونگوسکا: آیا کسی کشته شد؟

مدت‌ها گفته می‌شد هیچ‌کس کشته نشده است. گزارش ۲۰۱۸ ناسا این ادعا را به چالش می‌کشد. این گزارش می‌گوید روایت‌های نسبتاً قابل اعتمادی از مرگ چند نفر در اردوگاه‌های کوچ‌نشینان، در فاصله حدود ۲۵ کیلومتری مرکز انفجار وجود دارد.

شاهدان، قدرت انفجار را در فاصله‌های دور هم توصیف کرده‌اند. روایت‌های گردآوری‌شده در گزارش به این موارد اشاره دارند:

  • شکستن شیشه‌ها در فاصله ۲۰۰–۳۰۰ کیلومتری؛
  • سوختگی پوستِ بدون پوشش تا فاصله ۵۰ کیلومتری.

برای درک آن، شما صدای مهیبی را در نظر بگیرید که شیشه‌های آپارتمانتان را می‌لرزاند. حالا تصور کنید این لرزش و شکستن شیشه‌ها، صدها کیلومتر دورتر از منبع صدا رخ دهد. ابعاد این انفجار چنین بود.

خط زمانی

  • ۳۰ ژوئن ۱۹۰۸: انفجاری در جو، نزدیک پودکامنایا تونگوسکا رخ می‌دهد.
  • ۱۹۲۱: لئونید کولیک تلاش می‌کند منطقه را بررسی کند، اما نمی‌تواند به مرکز انفجار برسد.
  • ۱۹۲۷: کولیک به محدوده انفجار می‌رسد و ویرانی جنگل را بررسی می‌کند.
  • ۱۹۳۰: اف. جی. دبلیو. ویپل (F. J. W. Whipple) از توضیح دنباله‌داری دفاع می‌کند.
  • ۱۹۷۵: نگاتیو عکس‌های هوایی گروه کولیک نابود می‌شوند. نسخه‌های چاپی نگهداری می‌شوند.
  • ۱۹۹۵: ذخیره‌گاه طبیعی تونگوسکا تأسیس می‌شود.
  • ۲۰۰۸: کالینز و همکارانش پژوهشی علیه نظریه دهانه برخوردی بودن دریاچه چکو منتشر می‌کنند.
  • ۲۰۱۶: سازمان ملل متحد، ۳۰ ژوئن را روز جهانی سیارک اعلام می‌کند.
  • ۱۶ ژانویه ۲۰۱۸: مرکز ایمز ناسا کارگاهی برگزار می‌کند که تونگوسکا را با مدل‌های جدید بررسی می‌کند.
  • ۲۰۲۶: بوسلو و همکارانش پژوهشی انتقادی درباره چگونگی رواج رقم ۸۰ میلیون درخت منتشر می‌کنند.

چرا دانشمندان ۱۹ سال منتظر ماندند؟

کولیک در ۱۹۲۷، تقریباً ۱۹ سال پس از انفجار، به محدوده آن رسید. دشواری دسترسی به منطقه یکی از علت‌ها بود.

جنگ جهانی اول، انقلاب روسیه و جنگ داخلی نیز مانع ایجاد کردند.

در ۱۹۳۰، اف. جی. دبلیو. ویپل، اخترشناس بریتانیایی، استدلال کرد که علت رویداد یک دنباله‌دار بوده است. امروزه منشأ سیارکی بیشتر پذیرفته شده است.

تونگوسکا امروز: محل انفجار چه وضعی دارد؟

محدوده انفجار داخل ذخیره‌گاه طبیعی تونگوسکا قرار دارد. طبق معرفی‌نامه ذخیره‌گاه، جنگل تایگایی که از این فاجعه آسیب دید، در حدود صد سال پس از آن دوباره رشد کرد.

این رویداد در تقویم هم اثری گذاشت. سازمان ملل متحد در ۲۰۱۶، روز ۳۰ ژوئن، سالگرد انفجار را به‌عنوان روز جهانی سیارک انتخاب کرد.

عکس‌های رویداد تونگوسکا: چه چیزهایی باقی مانده‌اند؟

گروه کولیک عکس‌های هوایی هم گرفت. نگاتیوها در ۱۹۷۵ نابود شدند. این کار بخشی از روند معمول پاک‌سازی فیلم‌های نیتراتی خطرناک بود. نسخه‌های چاپی باقی ماندند.

جزئیاتی که در راهنماها پیدا نمی‌کنید

  • تیرهای سرپا. کولیک نزدیک مرکز، درختانی دید که شاخه‌ها و پوستشان کنده شده بود، اما همچنان مانند تیرهای تلگراف سرپا بودند.
  • گودی تخلیه‌شده. وقتی آب فرورفتگی سوسلوف را تخلیه کردند، کنده درختی قدیمی در کف آن بود. این نشان داد که آنجا دهانه شهاب‌سنگ نیست.
  • پیراهنی در آتش. شاهدی در واناوارا (Vanavara)، در فاصله حدود ۶۵ کیلومتری مرکز، گفت گرما چنان بود که احساس می‌کرد پیراهنش می‌سوزد. او گفت موج فشار، او را چند متر از روی صندلی‌اش پرتاب کرد.
  • شب‌های روشن در دوردست. پس از تونگوسکا، گزارش‌هایی از شب‌های غیرعادی روشن حتی از بریتانیا (Britanya) و ایرلند رسید.
  • نگاتیوهای ازدست‌رفته. نگاتیوهای هوایی در ۱۹۷۵، هنگام پاک‌سازی فیلم‌های نیتراتی نابود شدند. نسخه‌های چاپی باقی مانده‌اند.

آیا این آزمایش سلاح تسلا بود؟

ادعایی رایج، تونگوسکا را به آزمایش سلاحی توسط نیکولا تسلا (Nikola Tesla) از برج واردنکلیف (Wardenclyffe Kulesi) مرتبط می‌کند. ویکی‌پدیای انگلیسی این ادعا را افسانه‌ای شهری می‌داند که با شواهد تاریخی در تضاد است.

رویداد تونگوسکا: پرسش‌های متداول

بخش پرسش‌های متداول زیر به رایج‌ترین جست‌وجوها پاسخ می‌دهد. برای شما که قصد سفر دارید: محدوده انفجار در منطقه اونکیِ سرزمین کراسنویارسک، داخل یک ذخیره‌گاه طبیعی قرار دارد.

منابع

  1. ویکی‌پدیای ترکی، رویداد تونگوسکا tr.wikipedia.org
  2. ویکی‌پدیای انگلیسی، رویداد تونگوسکا en.wikipedia.org
  3. ناسا، ۱۱۵ سال پیش: رویداد برخورد سیارک تونگوسکا nasa.gov
  4. ناسا، کارگاه تونگوسکا، ۲۰۱۸ ntrs.nasa.gov
  5. رصدخانه و آسمان‌نمای آرما، رویداد تونگوسکا armagh.space
  6. بوسلو و دیگران، شهاب‌سنگ‌شناسی و علوم سیاره‌ای، ۲۰۲۶ onlinelibrary.wiley.com
  7. آژانس فضایی اروپا، ویرانی تونگوسکا esa.int
  8. ویلر و ماتیاس، ایکاروس، ارزیابی احتمالاتی برخوردهای سیارکی در مقیاس تونگوسکا sciencedirect.com
  9. گاسپرینی و دیگران، ترا نووا، رسوبات دریاچه چکو onlinelibrary.wiley.com
  10. کالینز و دیگران، ترا نووا، شواهدی مبنی بر اینکه دریاچه چکو دهانه برخوردی نیست onlinelibrary.wiley.com
  11. ویکی‌پدیای انگلیسی، ذخیره‌گاه طبیعی تونگوسکا en.wikipedia.org

FAQ

رویداد تونگوسکا کجا اتفاق افتاد؟

این رویداد نزدیک رود پودکامنایا تونگوسکا در سیبری اتفاق افتاد. امروزه محدوده انفجار در منطقه اونکیِ سرزمین کراسنویارسک روسیه، در حدود عرض جغرافیایی ۶۰٫۹۰۳ درجه شمالی و طول جغرافیایی ۱۰۱٫۹۱۰ درجه شرقی قرار دارد.

آیا تونگوسکا دهانه برخوردی دارد؟

در منطقه ویران‌شده‌ای که لئونید کولیک در ۱۹۲۷ به آن رسید، دهانه برخوردی مشخصی پیدا نشد. همین نبود دهانه، یکی از دلایل اصلی دانشمندان برای این نظر است که جرم پیش از رسیدن به زمین، در جو متلاشی شده بود.

آیا در رویداد تونگوسکا کسی کشته شد؟

گزارش ۲۰۱۸ ناسا می‌گوید روایت‌های نسبتاً قابل اعتمادی از مرگ چند نفر در اردوگاه‌های کوچ‌نشینان، در فاصله حدود ۲۵ کیلومتری مرکز انفجار وجود دارد. این گزارش ادعای کشته نشدن هیچ‌کس را زیر سؤال می‌برد.

جرم تونگوسکا چقدر بزرگ بود؟

هیچ‌کس اندازه آن را اندازه‌گیری نکرده است. گزارش ۲۰۱۸ ناسا، با فرض اینکه جرمی مانند سیارک سنگی چلیابینسک بوده، قطر آن را حدود ۵۰–۸۰ متر محاسبه کرده است. آژانس فضایی اروپا رقم ۳۰–۴۰ متر را ارائه می‌کند. شما باید هر دو را برآوردهای حاصل از مدل‌سازی بدانید.

Image: Tunguska event effect areas 3.png — own work and chatGPT 4o and 3 AI, Public domain

هم‌رسانی

خطایی در این مقاله دیدید؟ به ما بگویید →

این مقاله با کمک هوش مصنوعی تهیه شده است. هر اطلاعات با منابع مقایسه شد و هیچ جمله‌ای بدون منبع منتشر نشد. اگر خطایی دیدید برای ما بنویسید. اصول ما در استفاده از منابع · برایمان بنویسید →

مقاله‌های مرتبط