خلاصه نبرد میدوی
نبرد میدوی (Midway Muharebesi) نبردی دریایی میان ایالات متحده آمریکا و امپراتوری ژاپن بود. این نبرد از 4 تا 7 ژوئن 1942 جریان داشت و با پیروزی آمریکا پایان یافت.
نبرد حدود شش ماه پس از حمله ژاپن به پرل هاربر (Pearl Harbor) رخ داد. از نبرد دریای مرجان (Mercan Denizi Muharebesi) نیز یک ماه میگذشت. جنگ اقیانوس آرام هنوز در مراحل آغازین بود و ژاپن ناوگان قدرتمندتری داشت.
ژاپن در چهار روز، هر چهار ناو هواپیمابر بزرگ نیروی ضربتی خود را از دست داد. آمریکا یک ناو هواپیمابر، یواساس یورکتاون (USS Yorktown)، و یک ناوشکن، یواساس هامن (USS Hammann)، را از دست داد. همین تفاوت در خسارتهاست که باعث شده تاریخنگاران میدوی را نقطه چرخش جنگ بدانند.
تاریخ نبرد میدوی
نبرد از 4 تا 7 ژوئن 1942 ادامه داشت. بیشتر رویدادهای مشهور آن در 4 ژوئن رخ داد. آخرین رویدادها در 6 و 7 ژوئن اتفاق افتاد: یک زیردریایی ژاپنی هنگام عملیات نجات یک ناو هواپیمابر آمریکایی، آن را هدف اژدر قرار داد و هواپیماهای آمریکایی نیز یک رزمناو ژاپنی را غرق کردند.
مقدمه نبرد یک روز زودتر آغاز شده بود. در 3 ژوئن، بمبافکنهای بی-17 (B-17) آمریکایی از میدوی برخاستند و به کشتیهای ترابری ژاپنی حمله کردند. هیچ بمبی به هدف نخورد. نبرد همچنان ادامه داشت.
محل نبرد میدوی؛ این نبرد کجا رخ داد؟
کانون نبرد، آبسنگ حلقوی میدوی در شمال اقیانوس آرام بود. این آبسنگ حدود 2,110 کیلومتر در شمال غرب هونولولو (Honolulu) قرار دارد.
این آبسنگ سه جزیره دارد: سند (Sand)، ایسترن (Eastern) و اسپیت (Spit). فرودگاه آمریکایی مورد استفاده در نبرد در جزیره ایسترن قرار داشت.
شما آن را فرودگاهی کوچک در میان اقیانوسی بسیار بزرگ تصور کنید. هرکس این نقطه را در اختیار داشت، میتوانست هواپیماهایش را بر فراز آن پهنه آبی به پرواز درآورد. به همین دلیل ژاپن میخواست آن را تصرف کند و آمریکا قصد داشت آن را نگه دارد.
اگر شما دنبال نقشه نبرد میدوی بگردید، با پهنه بزرگی از اقیانوس و چند نقطه کوچک روبهرو میشوید. بیشتر درگیریها میان ناوگانها در دریا رخ داد، نه روی جزیرهها.
طرفهای نبرد؛ فرماندهان و کشتیها
آمریکا سه فرمانده اصلی داشت: چستر دبلیو. نیمیتز (Chester W. Nimitz)، فرانک جک فلچر (Frank Jack Fletcher) و ریموند اِی. اسپرونس (Raymond A. Spruance). سه ناو هواپیمابر آمریکایی در نبرد شرکت کردند: یواساس انترپرایز (USS Enterprise)، یواساس هورنت (USS Hornet) و یواساس یورکتاون.
در طرف ژاپن، ایسوروکو یاماموتو (Isoroku Yamamoto) فرمانده ناوگان ترکیبی بود. چوئیچی ناگومو (Chūichi Nagumo) فرماندهی نیروی ضربتی ناوهای هواپیمابر را در میدوی بر عهده داشت. این نیرو چهار ناو هواپیمابر بزرگ داشت: آکاگی (Akagi)، کاگا (Kaga)، سوریو (Sōryū) و هیریو (Hiryū).
نام رمز طرح ژاپن برای تصرف میدوی، عملیات امآی بود.
نقشه ژاپن و رمزگشایان آمریکایی
نقشه ژاپن یک تله بود. ژاپن میخواست نیروهای دریایی آمریکا را به نبرد در اطراف میدوی بکشاند؛ موضعی که در اختیار آمریکا بود. هدفش نابودی توان راهبردی آمریکا در اقیانوس آرام بود.
این تله شکست خورد، چون آمریکاییها نشانهها را خوانده بودند. یک واحد رمزگشایی در هاوایی (Hawaii) به نام ایستگاه هایپو، هدف حمله ژاپن را شناسایی کرد. این واحد تاریخ تقریبی حمله را هم تشخیص داد. همه اینها پیش از آغاز نبرد اتفاق افتاد.
این اطلاعات به آمریکا امکان داد ناوهای هواپیمابرش را در موقعیتی قرار دهد که بتوانند نخستین ضربه را وارد کنند.
خط زمانی
- حدود یک ماه پیشتر: نبرد دریای مرجان رخ میدهد.
- 3 ژوئن 1942: بمبافکنهای بی-17 آمریکایی از میدوی به کشتیهای ترابری ژاپنی حمله میکنند، اما هیچ اصابتی ثبت نمیشود.
- صبح 4 ژوئن 1942: هواپیماهای ژاپنی میدوی را بمباران میکنند. حملات آمریکاییها آکاگی، کاگا و سوریو را از میدان نبرد خارج میکند.
- بعدازظهر 4 ژوئن 1942: حملات هیریو به ترک یورکتاون میانجامد. هواپیماهای آمریکایی به هیریو حمله میکنند.
- 6 ژوئن 1942: میکوما (Mikuma) غرق میشود. زیردریایی آی-168 (I-168) یورکتاون را هدف اژدر قرار میدهد و هامن را غرق میکند.
- 7 ژوئن 1942: یورکتاون غرق میشود.
- اوت 1942: نیروهای آمریکایی در جزایر سلیمان دست به حمله میزنند.
در 4 ژوئن چه اتفاقی افتاد؟
صبح 4 ژوئن مسیر نبرد را تعیین کرد. ناگومو نخستین موج حمله را به سوی میدوی فرستاد. این موج شامل 36 بمبافکن شیرجهرو، 36 بمبافکن و 36 جنگنده زیرو (Zero) بود.
سپس هواپیماهای مستقر بر ناوهای هواپیمابر آمریکایی پاسخ دادند. تا پایان صبح، آکاگی، کاگا و سوریو هدف قرار گرفته بودند و در آتش میسوختند. سه ناو از چهار ناو هواپیمابر بزرگ ژاپن از نبرد خارج شده بودند.
هیریو، ناو چهارم، هنوز فعال بود. هواپیماهای آن در 4 ژوئن دو حمله انجام دادند. حمله اول یورکتاون را برای مدتی متوقف کرد. حمله دوم باعث شد خدمه کشتی را ترک کنند.
بعدازظهر، یک هواپیمای شناسایی از یورکتاون، هیریو را پیدا کرد. بمبافکنهای شیرجهرو که از انترپرایز اعزام شده بودند، این ناو ژاپنی را از کار انداختند. تا پایان 4 ژوئن، هر چهار ناو هواپیمابر نیروی ضربتی ژاپن از کار افتاده بودند.
دو روز پایانی
درگیری با آتش گرفتن ناوهای هواپیمابر متوقف نشد.
در 6 ژوئن، هواپیماهای انترپرایز و هورنت رزمناو سنگین ژاپنی میکوما را غرق کردند. همان روز، زیردریایی ژاپنی آی-168 یورکتاون را هنگام عملیات نجات آن پیدا کرد. این زیردریایی ناو هواپیمابر را هدف اژدر قرار داد و ناوشکن یواساس هامن را غرق کرد.
یورکتاون در سپیدهدم 7 ژوئن 1942 واژگون و غرق شد.
تلفات نبرد میدوی
موزه ملی جنگ جهانی دوم (The National WWII Museum) تلفات ژاپن را حدود 3,057 نفر، چهار ناو هواپیمابر و یک رزمناو اعلام میکند.
آمار آمریکا در منابع مختلف یکسان نیست. ویکیپدیای انگلیسی حدود 307 کشته آمریکایی ذکر میکند. موزه ملی جنگ جهانی دوم این رقم را حدود 362 نفر میداند. هر دو رقم برآورد هستند؛ پس شما هر عدد واحدی را با احتیاط در نظر بگیرید.
درباره تلفات هواپیماها نیز همین اختلاف دیده میشود. موزه ملی جنگ جهانی دوم تلفات هواپیماهای آمریکایی را 144 فروند اعلام میکند. جعبه اطلاعات مقاله ویکیپدیای ترکی رقم 98 فروند را آورده است.
در طرف آمریکا، کشتیهای ازدسترفته مشخصاند: ناو هواپیمابر یورکتاون و ناوشکن هامن.
اهمیت نبرد میدوی
پیش از میدوی، ژاپن از برتری کلی دریایی برخوردار بود. ارزیابی تاریخی نیروی دریایی آمریکا میگوید پس از نبرد، قدرت ژاپن کاهش یافت و با ناوگان آمریکا تقریباً برابر شد.
این تغییر، مسیر رویدادهای بعدی را عوض کرد. در اوت 1942، نیروهای آمریکایی در جزایر سلیمان دست به حمله زدند. ژاپنیها در فوریه 1943 از گوادالکانال (Guadalcanal) عقبنشینی کردند.
دلیل نقطه عطف خواندن میدوی همین است. ژاپن با نیروی دریایی قدرتمندتری وارد نبرد شد. پس از نبرد، با دشمنی تقریباً همقدرت روبهرو بود و این آمریکاییها بودند که حمله میکردند.
جزئیاتی که در راهنماها پیدا نمیکنید
کمبود آب ساختگی. آمریکاییها گمان میکردند «AF» در پیامهای ژاپنی به میدوی اشاره دارد. برای بررسی این حدس، میدوی پیامی دروغین فرستاد که میگفت آب آشامیدنیاش رو به اتمام است. ژاپنیها سپس گزارش دادند که AF با کمبود آب روبهروست. به این ترتیب معنای این رمز تأیید شد.
شما این کار را شبیه آزمودن یک حدس با پیامکی فریبنده در نظر بگیرید. خبری کوچک و دروغین میفرستید و بعد میبینید چه کسی واکنش نشان میدهد.
اسکادرانی که تقریباً نابود شد. پانزده هواپیمای اژدرافکن تیبیدی (TBD) از اسکادران ویتی-8 (VT-8) از هورنت برخاستند. هر 15 فروند سرنگون شدند. از 30 خدمه، فقط جورج اچ. گی (George H. Gay) زنده ماند.
ناوشکنی که راه را نشان داد. وید مککلاسکی (Wade McClusky)، فرمانده گروه هوایی آمریکا، مسیر حرکت یک ناوشکن ژاپنی به نام آراشی (Arashi) را دنبال کرد. این مسیر او را به ناوهای هواپیمابر ناگومو رساند.
یک اصابت نادر اژدر. یک پیبیوای کاتالینا (PBY Catalina) در شب 4 ژوئن نفتکش آکهبونو مارو (Akebono Maru) را هدف قرار داد. این تنها حمله موفق هواپیماهای اژدرافکن آمریکایی در این نبرد بود.
فیلمهای نبرد میدوی
دو فیلم سینمایی با عنوان میدوی (Midway) به این نبرد میپردازند؛ یکی محصول 1976 و دیگری محصول 2019 است.
از میدوی چه میآموزید؟
به خاطر سپردن میدوی با عددها آسان است. نبرد چهار روز طول کشید. چهار ناو هواپیمابر ژاپنی از دست رفت. سه ناو هواپیمابر آمریکایی در آن شرکت کردند.
اما آنچه اهمیت دارد، واقعیتهای پشت این عددهاست. آمریکاییها به لطف رمزگشایی در هاوایی، هدف و تاریخ تقریبی حمله را میدانستند. آنها ناوهای هواپیمابرشان را در جای درست قرار دادند. وقتی شما درباره این نبرد میخوانید، این زنجیره را دنبال کنید: نخست اطلاعات، سپس موقعیت و بعد ضربه.
پرسشهای متداول
نبرد میدوی چه زمانی رخ داد؟
از 4 تا 7 ژوئن 1942. درگیری اصلی ناوهای هواپیمابر در 4 ژوئن رخ داد.
نبرد کجا رخ داد؟
در اطراف آبسنگ حلقوی میدوی در شمال اقیانوس آرام، حدود 2,110 کیلومتر در شمال غرب هونولولو.
چه کسی پیروز شد؟
ایالات متحده آمریکا. ژاپن چهار ناو هواپیمابر بزرگ از دست داد. آمریکا یورکتاون و هامن را از دست داد.
چند نفر کشته شدند؟
موزه ملی جنگ جهانی دوم تلفات انسانی ژاپن را حدود 3,057 نفر اعلام میکند. شمار کشتههای آمریکایی، بسته به منبع، حدود 307 یا حدود 362 نفر ذکر شده است.
چرا این نبرد اهمیت دارد؟
پیش از میدوی، ژاپن از برتری کلی دریایی برخوردار بود. پس از آن، قدرت دو ناوگان تقریباً برابر شد و نیروهای آمریکایی در اوت 1942 در جزایر سلیمان دست به حمله زدند.
منابع
- ویکیپدیای ترکی — نبرد میدوی tr.wikipedia.org
- ویکیپدیای انگلیسی — نبرد میدوی en.wikipedia.org
- ویکیپدیای انگلیسی — آبسنگ حلقوی میدوی en.wikipedia.org
- موزه ملی جنگ جهانی دوم — نبرد میدوی nationalww2museum.org
- موزه ملی جنگ جهانی دوم — راهنمای آغاز پژوهش: نبرد میدوی nationalww2museum.org
- فرماندهی تاریخ و میراث نیروی دریایی — نبرد میدوی history.navy.mil
Image: Battle of Midway Map from dean.usma.edu 2015.png — Wikimedia Commons, Public domain






